Κυπριακά μπλογκς

ΥΙΟΘΕΤΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΣΚΥΛΑΚΙ Ή ΓΑΤΑΚΙ ....

2011-04-07T10:14:00.004+03:00

ΥΙΟΘΕΤΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΣΚΥΛΑΚΙ Ή ΓΑΤΑΚΙ ΣΩΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ. ΥΙΟΘΕΤΕΙΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΓΚΗ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΌΣΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.

ΕΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΤΕ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΕΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ.

ΕΠΙΣΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΩΝΤΑΣ ΣΤΟ 90936071 ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΕΤΕ ΕUR 1.71 ΣΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ «ΦΩΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ»

ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.

Ο λογαριασμός για να κάνετε καταθέσεις είναι:

CYPRUS VOICE FOR ANIMALS

114-11-011293

Marfin Laiki Bank.

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ.

ΕΠΙΣΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΑΘΙΑ ΣΤΙΣ ΥΠΕΡΑΓΟΡΕΣ ΌΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΖΕΤΕ ΤΡΟΦΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ CHARITY SHOPS ΌΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ/ΡΟΥΧΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ.

ΤΡΟΠΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ.

Για πληροφορίες:

argos@cytanet.com.cy;

chloe@christodoulou@hotmail.com;

nicosiadogshelter@gmail.com;

zootropion@pansophic.com.cy;

info@cva.com.cy;

cypruscm@cytanet.com.cy;

kivotospets@cytanet.com.cy;

cyphisan@mynet.com.cy;

ndsadoptions@gmail.com;

www.pets2adopt.com

www.cva.com.cy

Τηλέφωνα:

99326045, 99413581, 24621034, 26953496,

22660413, 22357005, 22660413, 99868512

97780779, 96724453, 90936071

Αντέγραψα από το μπλογκ του Επίτροπου... ακόμα δεν τηλεφώνησες; 90936071, τι είναι 1,71 ευρώ;

Το συγύρισμα συνεχίζεται

2010-11-10T16:00:00.000+02:00

Το λοιπόν αγαπητοί φίλοι, έχουμε και λέμε:

Όλα τα μπλογκς για τα οποία κατά τη διάρκεια της απουσίας μου είχα ειδοποιηθεί, προστέθηκαν στον συναθροιστή. (Μεταξύ μας κάποια πέθαναν πριν καν απογειωθούν)

Διέγραψα από τον αριστερό συναθροιστή όσα μπλογκς έκλεισαν ή είναι κλειστά για το κοινό. Το ίδιο θα κάνω και με τον δεξιό συναθροιστή. Είπαμε... υπομονή...

Άδειασα τον αριστερό συναθροιστή από όσα μπλογκς έχουν παροπλιστεί εδώ και καιρό. (Μίνιμουμ 6 μήνες). Το ίδιο θα κάνω και με τον δεξιό. Κι' άλλη υπομονή....

Δημιούργησα στο κάτω μέρος της μεσαίας στήλης μια καινούρια λίστα με όλα τα παροπλισμένα μπλογκς. Αν κάποιος/α που το μπλογκ του/της βρίσκεται σε αυτή τη λίστα προτίθεται να το επαναλειτουργήσει ας με ειδοποιήσει να το επαναφέρω στους συναθροιστές.

Ξαλαφρώνοντας τους συναθροιστές, ίσως μειωθούν και οι δυσκολίες που φαίνεται ότι αντιμετωπίζουν στην φόρτωση και την ανανέωση. Για να δούμε...

Αναμένω τις διεύθυνση του μπλογκ σου για να το προσθέσω ...

Ανασυγκρότηση

2010-11-06T19:52:00.000+02:00

Μετά από μήνες απουσίας από το διαδίκτυο, για λόγους που υποθέτω δεν αφορούν τους επισκέπτες του συναθροιστή, ήλθε η ώρα να ασχοληθώ λίγο με τον καημένο τον συναθροιστή που έχει αραχνιάσει. Περισσότερα από 60 ιστολόγια περιμένουν να περιληφθούν και αυτό θα πάρει λίγες μέρες.

Εν τω μεταξύ στείλτε μου ότι καινούριο κυκλοφόρησε τούς τελευταίους 6 μήνες στην κυπριακή μπλογκόσφαιρα και θα το συμπεριλάβω.

Ελευθερία του λόγου

2010-05-12T17:29:00.001+03:00

Το πιο κάτω απόσπασμα το αλίευσα από ανάρτηση του Νικόλα. Πιστεύω ότι η ουσία των όσων αναφέρει θα πρέπει να είναι στο επίκεντρο των αρχών που καθορίζουν την συμπεριφορά του καθένα στο διαδίκτυο και ιδιαίτερα στα μπλογκς.

Η δολοφονία χαρακτήρων, η προσβολή της προσωπικότητας, οι συκοφαντίες, η υποκίνηση εθνοτικού μίσους δεν είναι ελευθερία έκφρασης: είναι αλητεία. Και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Αν η ρουφιανιά, η διαβολή και ο κατ΄ εντολήν οχετός στέκονται κάτω από την προστατευτική ομπρέλα της ελευθερίας του λόγου, τότε πολύ απλά κάποιο λάθος υπάρχει με το αξιακό μας σύστημα.

Η ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο δεν μπορεί να είναι διαφορετική από ό,τι είναι στις υπόλοιπες εκφάνσεις της ζωής μας. Διαφορετική προσέγγιση προσβάλλει την κοινή λογική και άρα δεν υπάρχει και λόγος να συζητάμε το θέμα.

Κουβέντες ίσιες τζιαι ξικούτσουλλες

H Cake πάει για Οσκαρ!

2010-03-21T20:15:00.000+02:00

Η Cake σε σχόλιο που έκανε στη προηγούμενη ανάρτηση, διερωτήθηκε γιατί σταμάτησα τις συνεντεύξεις. Όπως είχα πει και παλαιότερα οι συνεντεύξεις θα επανέρχονταν. Νάμαστε λοιπόν! Και με συνεντευξιαζόμενη την ίδια την Cake. Μια μπλόγκερ με πολύ ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ, διαμορφωμένες δυνατές απόψεις και χαριτωμένη αθυροστομία.

Της εύχομαι μια μέρα να πάρει το Όσκαρ που ονειρεύεται ή ακόμα καλύτερα το Νόμπελ. Απολαύστε τις απαντήσεις της.

Ερ: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Μπλογκάρω που τον Φεβράρη του 2008. Εκοντεύκαν τα εικοστά πέμπτα μου γενέθλια τζαι εσκέφτουμουν ότι έφτασα σε μια κρίσιμη ηλικία, όπου ούτε μοντέλο θα μπορούσα πλέον να γίνω, ούτε μπαλαρίνα αλλά ούτε ποδοσφαιριστής. Έτσι είπα στον εαυτό μου «Άτε, εν η τελευταία σου ευκαιρία να γίνεις κάτι σπουδαίο, ίσως επιτέλους σε ανακαλύψει κάποιος τζαι κερδίσεις το μαυρογέρημον το Όσκαρ». Νομίζω πάω τα καλά προς το παρόν, κάμνω τζαι τα κατάλληλα κκονέκσια σιγά σιγά, τζαι εγγυούμαι σας το, σε κανένα δύο χρόνια εννα με δείτε εμένα τζειπάνω πας τη σκηνή να στέλλω φιλούθκια στην Μέρυλ Στριπ.

Ερ: Θα μπορούσες να εξηγήσεις στους αναγνώστες μας από πού προήλθε το Cake;

Πίσω από αυτό το βαθυστόχαστο ψευδώνυμο κρύβεται ένας κόσμος μυστηρίου, πολλά κρυμμένα μηνύματα και ένα σοβαρότατο ηθικό δίδαγμα. Αν δεν το καταλάβατε ήδη από μόνοι σας σημαίνει ότι δε σας αξίζει να το μάθετε ποτέ.

Ερ: Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστη στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Ίσως η περιβολή της Cake από ένα είδος μυστηρίου τη βοηθά να γράφει πιο ελεύθερα;

Δε μπορώ να πω ότι είμαι εντελώς άγνωστη πλέον, αφού έχω ήδη γνωριστεί με πάρα πολλούς μπλόγκερς. Είμαι αρκετά αυθόρμητη τζαι αμπάλατη τζαι μόλις νιώσω ότι συμπαθώ κάποιον, η ανωνυμία πετάσσεται (ή πηδιέται) που το παράθυρο.

Αλλά σε γενικότερο επίπεδο, η ανωνυμία σίγουρα βοηθά με να εκφράζω έναν εαυτό πιο εσωτερικό και πιο άμεσο από τον φιλτραρισμένο κοινωνικό μου εαυτό. Μέχρι τώρα όμως ενι ξέρω ποιος που τους δκυό εαυτούς εν πιο αληθινός. Ίσως τζαι οι δκυό.

Ερ: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς; Αν ναι, μήπως κάποιες προχώρησαν περισσότερο από το επίπεδο της γνωριμίας;

Ναι καλό! Εγνώρισα κάμποσους τζαι με κάποιους που τζείνους εγίναμεν πολλά καλοί φίλοι. Στην αρχή όμως είπα ότι δε θα ήθελα να γνωρίσω κανένα γιατί ένιωθα πως όταν ο άλλος ξέρει τη φάτσα σου, τη φωνή σου, τον τρόπο που ντύνεσαι, το όνομα σου κτλ, πλέον δεν κρίνει αντικειμενικά τη ‘φωνή’ σου τζαι τζείνα ούλλα που θέλεις να πεις, αλλά κρίνει μέσω ενός φακού που εμάθαμε να χρησιμοποιούμε για να καλουπώνουμε έναν άνθρωπο μέσα σε 5-6 στερεότυπα τα οποία λατρεύουμε να ανακαλούμε συνεχώς ως σημείο αναφοράς και κρίσης.

Αλλά….ούλλες τούτες οι μπαρούφες που λαλώ πιο πάνω σταματούν να έχουν νόημα άμαν αρκέψεις να μιλάς με ένα πλάσμα τζαι νιώθεις να δημιουργείται μια ξεχωριστή σύνδεση μεταξύ σας. Μπορεί να απολαμβάνεις την ηλεκτρονική σχέση αλλά στο τέλος της ημέρας θέλεις να δώσεις σε αυτόν τον άνθρωπο σάρκα και οστά.. Γιατί μπορεί αυτά που ζούμε ή λαλούμε μέσω μπλόγκ να είναι αληθινά, ο κόσμος της μπλογκόσφαιρας όμως δεν είναι. Αν θέλεις πραγματικά να επικοινωνήσεις τζαι να έσσιεις μιαν αληθινή σχέση με έναν άνθρωπο εν μπορείς να το κάμεις πίσω που ένα κκομπιούτερ.

Ερ: Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας ένα πολύ ευχάριστο ή εντυπωσιακό πράγμα που σου συνέβηκε μέσω ή λόγω του μπλογκ;

Όι, εν μπορώ να πω ότι συνέβηκε οτιδήποτε εντυπωσιακό μέσω ή λόγω του μπλογκ. Ή αν έγινε, ήταν τόσο εντυπωσιακό που έπαθα σοκ και το ξέχασα.

Ερ: Το μπλογκ σου έκλεισε δύο χρόνια ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα

-στους αναγνώστες σου

-στη κοινωνία

-Σε μένα έχει προσφέρει εκτόνωση, ψυχολογική ανακούφιση και φίλους που αγαπούν το κοτόπουλο Ταντούρι.

-Στους αναγνώστες μου έχει προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για τη ζωή, όπως το ότι το χανγκόβερ θεραπεύεται με τηγανητά αυγά αλλά και γενικότερες σημαντικές πληροφορίες, όπως τις καθημερινές συνήθειες ενός κοτσιροπάμπουλου.

-Στην κοινωνία δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε.

Ερ: Αντικρίζεις θετικά ή αρνητικά την συνεργασία σε τακτική βάση κάποιων μπλόγκερς με τον τύπο; Εσύ θα συνεργαζόσουν με κάποια εφημερίδα σε τακτική βάση αν σου το ζητούσε;

Βεβαίως και το αντικρίζω θετικά, γιατί όχι; Πιστεύκω θα συνεργαζόμουν με κάποια εφημερίδα αν μου το ζητούσαν. Απλά δε μπορώ να σκεφτώ κανέναν που να ήταν διατεθειμένος να πληρώνει για τες μαλακίες που γράφω.

Ερ: Πόσο σε ενοχλεί όταν άτομα για οποιονδήποτε λόγο βρίζουν εσένα ή άλλους σχολιαστές αναγνώστες σου. Πιστεύεις ότι νομιμοποιείται κάποιος μπλόγκερ να διαγράψει σχόλια που θεωρεί ότι ξεπερνούν κάποια όρια που ο ίδιος θέτει για το μπλογκ του.

Ενοχλεί με όπως θα με ενοχλούσε γενικότερα, κάποιος να μου κάνει λεκτική επίθεση ή να μου συμπεριφερτεί με αγένεια, σε οποιονδήποτε χώρο. Δεν καταλαβαίνω τη λογική «Από τη στιγμή που εκτίθεσαι δημόσια, οφείλεις να δέχεσαι και την επίθεση». Κανένας δεν οφείλει να δέχεται επιθέσεις, ούτε υποτιμητικά και ειρωνικά σχόλια. Το μπλογκ μου είναι ένας χώρος όπου θέλω να χαλαρώσω, να εκφραστώ ελεύθερα και να επικοινωνήσω με κόσμο. Δεν είμαι εναντίον της ήρεμης και εποικοδομητικής κριτικής. Αλλά όπως θα έδιωχνα ένα άνθρωπο από το σπίτι μου αν με προσέβαλλε, έτσι πιστεύω ότι έχω το δικαίωμα να διώχνω τους ανάλογους ανθρώπους που το μπλογκ μου.

Ερ: Βρίσκεις ότι εκτός από τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των μπλογκς υπάρχει και κάποια αντίστοιχη άνοδος στη ποιότητα των αναρτήσεων;

Δεν βλέπω κάποια αναλογία μεταξύ αριθμού και ποιότητας να ισχύει στο θέμα των μπλογκς γιατί έχουμε να κάνουμε με απόψεις ανθρώπων τζαι όι με προϊόντα ή υπηρεσίες.

Ερ: Όταν το μπλόγκιγκ ξεκίνησε στη Κύπρο πριν 5-6 χρόνια (πριν το facebook, το twitter κλπ), συνοδευόταν από κάποιου είδους μαγεία και ένα σωρό προσδοκίες. Σαν νεώτερη μπλόγκερ ένοιωσες τίποτε απ’ αυτά;

Ε είπα σου, εξεκίνησα με την προοπτική κερδίσω ένα Όσκαρ τζαι να κάμω την Κύπρον μας περήφανη. Κάμετε λλίην πομονή.

Ερ: Σκέφτηκες καμιά φορά να κλείσεις το μπλογκ ή να παρατήσεις το μπλογκιγκ;

Βεβαίως, εσκέφτηκα το πολλές φορές. Τα μπλογκ θυμίζουν μου λλίον τις ερωτικές σχέσεις. Στην αρχή ενθουσιάζεσαι, γινίσκεται σου έμμονη ιδέα, διάς του τζαι αφταίνει, τζαι γενικώς νομίζεις ότι εν λαβ φορ έβερ. Μετά που λλίον τζαιρό, περνά ο ενθουσιασμός, τζαι όποτε εν έσσιεις όρεξη, λαλείς «Οπ! Ήρτεν το τέλος!». Πριν λίγους μήνες είχα αποφασίσει ότι δεν έχω τίποτε άλλο να γράψω τζαι ήρτεν η ώρα να το σβήσω. Όταν ετοιμαζόμουν να το κάμω όμως, εσκέφτηκα ότι αν διαγράψω τούτον τον ‘χώρο’ εν σαν να σβήνω ένα ολόκληρο κομμάτι του εαυτού μου. Έτσι είπα ότι κάποια μέρα το πιο πιθανόν οι αναρτήσεις να σταματήσουν, αλλά το μπλογκ θα μείνει τζιαμέ να μου θυμίζει ότι κάποτε υπήρξε η Cake.

Ερ: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Βλέπω ότι τα μπλογκς κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Εν η φυσική εξέλιξη της ηλεκτρονικής εποχής που ζούμεν. Στο εξωτερικό κάποια μπλογκς θεωρούνται ανώτερες πηγές πληροφόρησης ακόμα και από τον επίσημο Τύπο, λόγω αμεσότητας αλλά και έλλειψης ‘φίλτρου’. Φυσικά αυτή η έλλειψη φίλτρου μπορεί να οδηγήσει και σε επικίνδυνη προπαγάνδα και παραπλάνηση (κάτι που βλέπουμε όμως να συμβαίνει και με τα παραδοσιακά ΜΜΕ).

Η δημοτικότητα των μπλογκς που αυξάνεται, δίνει σημαντική δύναμη στους μπλόγκερς. Κάποιοι μπορεί να χρησιμοποιήσουν αυτή τη δύναμη προς προσωπικό τους όφελος, κάποιοι όμως ίσως επηρεάσουν και βοηθήσουν προς το γενικότερο κοινωνικό καλό. Πιστεύκω πως πρέπει τζαι οι μπογκερς να έχουν λλίον την επίγνωση τζαι ίσως κάποιαν αίσθηση ευθύνης για τα πράματα που γράφουν αλλά τζαι οι αναγνώστες να βάλλουν την κολόκα τους λλίον να δουλέψει τζαι να μεν πιστεύκουν ή να παίρνουν στα σοβαρά ό,τι δκιαβάζουν.

Ερ: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Άμαν φκαίνουν για πρώτο ραντεβού να μεν παραγγέλλουν ριγανάτο κοτόπουλλο γιατί στάνταρ μεινίσκει μες τα δόντια η ρίγανη. Ή αν επιμένουν, να πιάσουν τουλάχιστον μαζίν τους καθρεφτάκι.

Δέκα λόγοι που οι σκύλοι εκνευρίζονται με τους ανθρώπους

2010-03-15T17:47:00.000+02:00

Το αστείο κειμενάκι με τις φωτογραφίες που ακολουθεί, μου το έστειλε η φίλη μου η Καίτη. Το αφιερώνω στον Κύωνα τον Ποιμενικό και την Ουφ που ο καθένας με τον τρόπο του δείχνει έμπρακτα πως πρέπει να είναι η σχέση μας με τους άλλους συγκάτοικους μας στον πλανήτη. Το αφιερώνω επίσης και σε όλους τους μπλόγκερς με την ευχή να βοηθήσει στη κατανόηση των φίλων μας των σκύλων :)

TEN PEEVES THAT DOGS HAVE ABOUT HUMANS

'1'
Blaming your farts on me.....
not funny... not funny at all !!!
----------------------------------------------
'2'
Yelling at me for barking.
I'M A DAMN DOG
--------------------------------------------------
' 3'
Taking me for a walk, then
not letting me check stuff out.
Exactly whose walk is this anyway?

--------------------------------------------------
'4'
Any trick that involves balancing
food on my nose. Stop it!
--------------------------------------------------
'5'
Any haircut that involves bows or ribbons.
Now you know why we chew your stuff
up when you're not home.

--------------------------------------------------
'6'
The sleight of hand, fake fetch throw.
You fooled a dog! Whoooo Hoooooooo what
a proud moment for the top of the food chain.

--------------------------------------------------
'7'
Taking me to the vet for 'the big snip', then acting
surprised when I freak out every time we go back!

---- ----------------------------------------------
'8'
Getting upset when I sniff the crotches of your guests.
Sorry, but I haven't quite mastered that handshake thing yet.!
--------------------------------------------------
'9'
Dog sweaters. Hello ???
Haven't you noticed the fur?
--------------------------------------------------
'10'
How you act disgusted when I lick myself.
Look, we both know the truth. You're just jealous.
------------------------- -------------------------
Now lay off me on some of these things.
We both know who's boss here!
You don't see me picking up your poop do you?

(Σκέφτηκα ότι με τη μετάφραση θα "έχανε" και έτσι άφησα το αγγλικό κείμενο. Βαρέθηκα και λίγο, να πω την αλήθεια)

Το καταφύγιο σκύλων Sirius χρειάζεται τη βοήθεια μας.

2010-03-12T12:27:00.001+02:00

Με αφορμή την ανάρτηση της Ουφ για το καταφύγιο σκύλων Sirius, παρουσιάζω σήμερα την ιστοσελίδα του καταφυγίου. Όπως έγραψα σε προηγούμενες αναρτήσεις τόσο εδώ όσο και στο μπλογκ μου, οι μπλόγκερς μπορούν να συνεισφέρουν πολλά στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και στο τομέα της ευημερίας των ζώων. Ας μην ξεχνούμε ότι οι επιδόσεις της Κύπρου σε σχέση με την προστασία των ζώων, τόσο ήμερων όσο και άγριων, κάθε άλλο παρά περήφανους μπορούν να μας κάνουν.

Η ιστοσελίδα του καταφυγίου είναι εδώ.

Στο καλωσόρισμα αναφέρουν: Sirius Dog Sanctuary provides refuge for over 100 dogs that have been abandoned or abused, which is a serious problem in Cyprus. All work is managed by volunteers who are dedicated to make the dogs as comfortable as possible and encourage re-homing.

Can you help by fostering or adopting one of our lovely dogs? Come and see them. Visitors are welcome at the Shelter. We look forward to your visit!

The Sanctuary welcomes new members and volunteer workers who share our ideals. We rely totally on people who give generously either of their money or their time. If you care for animals, please help.

We have social activities and fundraising events throughout the year.

Εδώ θα βρείτε την γκαλερί με τις φωτογραφίες των σκυλιών και εδώ τον σχετικό σύνδεσμο για να κάνετε την εισφορά σας. Κάθε εισφορά μετρά, όσο μικρή και αν είναι. Μην το αμελήσετε.

Μπορείτε επίσης να βάλετε λινκ της ιστοσελίδας στο μπλογκ σας, έτσι που να ευαισθητοποιήσουμε ακόμα περισσότερο κόσμο.

Συλλογή υπογραφών για την αποδέσμευση κονδυλίων για τον πολιτισμό

2010-03-10T23:59:00.000+02:00

Πατήστε το εικονίδιο για να σας μεταφέρει στο σχετικό petition

Οι άρχοντες μας για ακόμα μια φορά συμπεριφέρονται στον πολιτισμό σαν να είναι ο φτωχός συγγενής. Οι φορείς του πολιτισμού χρειάζονται και τη δική μας στήριξη. Συνυπογράψτε το κείμενο με το αίτημα τους για αποδέσμευση των κονδυλίων για τον πολιτισμό που καθυστερεί απαράδεκτα στις σχετικές επιτροπές της βουλής.

Προς
Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων
και Κοινοβουλευτικές Επιτροπές Οικονομικών και Παιδείας

Λεμεσός, 1Φεβρουαρίου, 2010

Αξιότιμοι κύριοι,

Εμείς οι οργανωμένοι φορείς Πολιτισμού, που χορηγούμαστε, κυρίως, από τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού για τη διοργάνωση των πλείστων εκδηλώσεών μας, αντιμετωπίζουμε σοβαρότατες δυσκολίες για δεύτερη συνεχή χρονιά. Επιτρέψετέ μας, λοιπόν, να σας γνωστοποιήσουμε τους λόγους.

Η καθυστέρηση που προκαλείται στην έγκριση των κονδυλίων για τον πολιτισμό, από την Ολομέλεια της Βουλής, επηρεάζει, δυσμενώς, τη δυνατότητα λειτουργίας μας αφού μένουμε εκτεθειμένοι (για εργασίες και υπηρεσίες τις οποίες έχουμε εξασφαλίσει από τον ιδιωτικό τομέα) τόσο για δραστηριότητες του 2009, όσο και για άλλες που έχουν προγραμματιστεί για τις αρχές του τρέχοντος έτους.

Αυτή η καθυστέρηση στη ροή παραχώρησης των εγκεκριμένων χορηγιών παρατηρήθηκε για πρώτη φορά την προηγούμενη χρονιά, κατά την οποία μας βρήκε απροετοίμαστους με αποτέλεσμα να αντεπεξέλθουμε των ειλημμένων υποχρεώσεών μας, όχι χωρίς συνέπειες. Δυστυχώς, πληροφορηθήκαμε πως η ίδια καθυστέρηση θα προκύψει και φέτος, λόγω της συνεχιζόμενης εξέτασης του θέματος στις αρμόδιες Κοινοβουλευτικές Επιτροπές.

Δεν αμφιβάλλουμε, ποσώς, ότι η Βουλή μας επιτελεί ορθά το έργο της ελέγχοντας τη λειτουργία των κρατικών τμημάτων όμως, ταυτόχρονα, θεωρούμε πως ο συνολικός χρόνος που απαιτείται δυσχεραίνει σωρεία μη κερδοσκοπικών φορέων πολιτισμού στην ομαλή λειτουργία τους. Ως αποτέλεσμα τούτου πλήττεται άμεσα η πολιτιστική ανάπτυξη αλλά και η απασχόληση και συμμετοχή σεβαστού αριθμού ατόμων (καλλιτεχνών, τεχνικών κ.ά.), χωρίς τη συμμετοχή και υποστήριξη των οποίων οι περισσότερες εκδηλώσεις δεν μπορούν καν να πραγματοποιηθούν.

Ως εκ τούτου, ζητούμε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων να επισπεύσει, όσο είναι δυνατόν, την έγκριση των σχετικών κρατικών κονδυλίων για τον πολιτισμό, από τα οποία η δράση μας είναι, σχεδόν αποκλειστικά, εξαρτημένη, ιδιαίτερα σε μια εποχή κρίσης όπου ο ιδιωτικός τομέας και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι φειδωλά και ανεπαρκή σε χορηγίες.

Είμαστε στη διάθεση των αρμοδίων Κοινοβουλευτικών Επιτροπών για περαιτέρω επεξηγήσεις και διευκρινίσεις.

Με εκτίμηση

Οι υπογράφοντες

Ένας χρόνος μετά το ξεκίνημα.

2010-02-19T11:10:00.001+02:00

Ένα χρόνο μετά, με το μετρητή να γράφει εκατόν χιλιάδες επισκέπτες, πιστεύω ότι τα "Κυπριακά μπλογκς" πέτυχαν το στόχο τους. Από το Ξεκινούμε και το Κάλεσμα τον Φλεβάρη του 2009, κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Ο συναθροιστής μας δεν έπαψε ποτέ να εμπλουτίζεται με καινούρια μπλογκς, φτάνοντας σήμερα να περιλαμβάνει πάνω από 550.

Χαίρομαι που αυτός ο ιστοχώρος έγινε καθημερινός σταθμός πριν και κατά την περιήγηση εκατοντάδων συμπατριωτών μας στη μπλογκόσφαιρα της μικρής μας χώρας. Από νωρίς φάνηκε ότι ήρθε να καλύψει ένα κενό. Έγραφε η αγαπητή Λεμέσια πέρσι, 12 μέρες μετά το ξεκίνημα, "Κατά τ' άλλα, αυξάνονται οι επισκέψεις από εδώ και μειώνονται οι άμεσες από αλλού. Αυτό σημαίνει ότι τείνει να μετατραπεί σε "κύρια οδό" όπως λες, άρα ήταν κάτι που έλειπε τόσο καιρό." Και όντως έγινε η κεντρική λεωφόρος στη γειτονιά των Κυπρίων μπλόγκερς. Και από τότε άρχισε μια νέα εποχή στη κυπριακή μπλογκόσφαιρα.

Για να ανταποκρίνεται ο συναθροιστής στην συνεχή αύξηση του αριθμού των μπλογκς χρειάζεται μεγάλη και επίπονη προσπάθεια. Είναι ατέλειωτες οι ώρες που χρειάστηκαν για να είμαστε σήμερα σε θέση να έχουμε (σχεδόν) όλα τα μπλογκς μαζεμένα. Αυτό θα σας το πουν καλύτερα αυτοί που αντέγραψαν το περιεχόμενο του συναθροιστή κάποια στιγμή και δημιούργησαν νέους συναθροιστές. Από τότε κατάφεραν να προσθέσουν καμιά εικοσαριά μπλογκς ενώ στα "Κυπριακά μπλογκς" προστέθηκαν περισσότερα από εκατόν.

Ευχαριστώ όλους για τη συμπαράσταση σας. Χωρίς αυτή, η προσπάθεια πιθανότατα να έμενε στη μέση. Με σιγουριά μπορώ να ισχυριστώ σήμερα, ότι χωρίς τα «Κυπριακά μπλογκς» η κυπριακή μπλογκόσφαιρα θα ήταν φτωχότερη.

Εύχομαι σε όλους ευχάριστη και παραγωγική ενασχόληση με το μπλόγκιγκ. Προσωπικά θα είμαι εδώ για να διευκολύνω και να προωθώ κάθε καινούρια προσπάθεια ενίσχυσης αυτής της νέας και πολλά υποσχόμενης μορφής επικοινωνίας και πληροφόρησης.

Όπως έλεγα και πριν ένα χρόνο: "Η πατρίδα μας έχει ανάγκη νέους ανθρώπους με κριτική σκέψη και δυνατότητα παραγωγής ιδεών αλλά και νέας γνώσης. Από δω μπορούν να ξεπηδήσουν πολλοί τέτοιοι." Καλή συνέχεια σε όλους!

Το καρτούν το ξεσήκωσα από δω, όπου θα βρείτε και άλλα παρόμοια

Αγγελική, το ημερολόγιο μιας πόρνης

2010-02-13T11:57:00.001+02:00

Δεν ξέρω αν θα προσθέσω κάτι σε αυτά που γνωρίζετε για το Λάκη Φουρουκλά ή το καινούριο του βιβλίο. Δεν είμαι παρά ένας αντιγραφέας. Δεν μπορούσα όμως να μην παρουσιάσω την συμβολή στο πολιτισμό ενός από μας. Βασικά μπορεί να υποτιμούμε τον Λάκη Φουρουκλά αν τον κατεβάσουμε στο δικό μας πεζό επίπεδο. Εννοώ τέλος πάντων, ενός μπλόγκερ. Ξέρω, ξέρω... πρώτα είναι συγγραφέας και μετά μπλόγκερ... τι ψάχνω τώρα;

Κυρίες και Κύριοι, Αγγελική, το ημερολόγιο μιας πόρνης από το Λάκη Φουρουκλά!

Εδώ και εδώ και εδώ θα βρείτε κριτική του βιβλίου.

Άντε τώρα. Στο πλησιέστερο βιβλιοπωλείο!

Bird watchers in Cyprus

2010-02-08T22:32:00.001+02:00

Δεν είναι πολύς καιρός που ο Dan Rhoads μου ζήτησε ευγενικά να συμπεριλάβω το μπλογκ του στο συναθροιστή. Έκτοτε το παρακολουθώ ανελλιπώς. Ασχολείται με ένα τομέα που κανένας μπλόγκερ δεν πλησίασε. Τη παρακολούθηση των αποδημητικών πουλιών. Διερωτώμαι μάλιστα πόσοι κύπριοι μπορεί να ασχολούνται με τα πουλιά του τόπου μας ή με τα αποδημητικά (εκτός από του να τα κυνηγούν και να τα τρώνε). Τώρα με μια συνεργάτιδα του οργανώνουν εκδρομές για παρακολούθηση πτηνών που πιστεύω ότι θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Εδώ θα βρείτε τις λεπτομέρειες και τη διεύθυνση επικοινωνίας

Cyprus Bird Tours

Together with Jane Stylianou, I’d like to announce that we’re now offering guided birding tours in the Republic of Cyprus. See below for details…

Cyprus Birding Guides

We are a pair of keen birders in Cyprus, who freelance as birdwatching tour guides. We are both experienced birders, and one or both of us goes out almost every weekend throughout the year. Any of the major birdwatching hot-spots in the Republic of Cyprus: we’re happy to take you there, show you bird species you’ve never seen before, and tell you a little about the lives and behaviors of the birds.

All for €200+transportation for a half-day or €350+transportation for a full 8-hour day for up to 3 people (other possibilities available upon request).

Black-winged Stilt, at Oroklini (J. Stylianou)

Our Guides

Dan Rhoads is an American ex-pat and has been a keen birder since finishing university about a decade ago. He has maintained the Migrations blog for 4+ years, writing about nature and especially birds, founded the Cyprus-Birding email discussion list, and is a supporting member of BirdLife Cyprus. Dan has a Ph.D. in cell biology from Cornell University (USA).

Jane Stylianou has been a keen birdwatcher since childhood in the UK, and has birded in Cyprus since moving here in 1985. Until recently she worked with BirdLife Cyprus and organised their Intro to Birds programme leading groups of visitors and locals on birdwatching walks. She contributed a monthly column on the birds of Cyprus to the Cyprus Mail newspaper and is the author of the recent publication from the Bank of Cyprus Cultural Foundation, The Birds of Cyprus. She has a M.A. in Values and the Environment from the University of Lancaster (UK).

Our Trips

We go to all parts of the Republic of Cyprus, and can tailor your outing to suit the species, habitats or locales that you want to see. If you are looking for specific species, our guides can suggest when and where to look; or if you are planning to visit at a specific time of year, we can suggest which areas are best to visit, or what birds you might see.

We schedule trips on every weekend of the year, although timing trips with the Spring and Autumn bird migrations is highly recommended. Transportation, binoculars (if needed), and a spotting scope (for wetland habitats) as part of our package, as needed.

Contact us today to schedule a trip.

Ένα βιβλίο γεννήθηκε!

2010-02-03T15:55:00.000+02:00

Αφήνω το Χρήστο Τσιαηλή να τα πει ο ίδιος. Απλά εύχομαι το βιβλίο του να έχει την επιτυχία που ο ίδιος αναμένει.

Αγαπημένοι μου φίλοι, σας ανακοινώνω με χαρά ότι έχει μόλις σήμερα το απόγευμα εκδοθεί το βιβλίο μου με πεζογραφήματα. Αν ενδιαφέρεστε μπορείτε να το αγοράσετε μέσω διαδικτύου από τώρα, αλλιώς θα πρέπει να περιμένετε κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να γίνουν οι παρουσιάσεις και να διανεμηθεί στα βιβλιοπωλεία σε Ελλάδα και Κύπρο. Πάντως σας διαβεβαιώνω ότι η τιμή του στο διαδίκτυο είναι χαμηλότερη επειδή πωλείται απευθείας από τον εκδότη. Σε άλλες ιστοσελίδες η τιμή θα αρχίσει σιγά-σιγά να ανεβαίνει λόγω μεταπώλησης.

Προς το παρόν πωλείται από τον εκδότη μου στην ακόλουθη διεύθυνση:

http://www.authorhouse.co.uk/Bookstore/ItemDetail.aspx?bookid=65801

(κάντε το λινκ αντιγραφή και επικόλληση στο πάνω μέρος της ιστοσελίδας ή επισκεφτείτε http://www.authorhouse.co.uk/Bookstore/BookHome.aspx tab bookstore και κάντε search με το επώνυμο μου tsiailis)
Παρακαλώ γράψτε και reviews.

Μην αγοράσετε το βιβλίο αν δεν κατέχετε την αγγλική γλώσσα. (εκτός κι αν πρόκειται για δώρο)

Προς το παρόν δεν έχω θέσει στόχο να το μεταφράσω στην Ελληνική.

Σας ευχαριστώ για τη στήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια που αποφάσισα να εκθέσω το έργο μου.

Οφείλω να σας ενημερώνω ότι μέρος των κερδών θα δοθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

===================================================

My dear friends, I gladly announce that my short story collection has just been published this afternoon. If you are interested you may buy it via internet as of now, or else you shall have to wait for a period of time until all presentation are accomplished and the distribution to bookshops has been concluded. You may rest assured that the internet price is lower as the book is directly sold by the publisher. In other webpages the price will start rising due to retail costs. For the time being it is sold by my publisher at the following address

http://www.authorhouse.co.uk/Bookstore/ItemDetail.aspx?bookid=65801

(if it does not link you directly just copy the link and paste it on your browser. Alternatively write http://www.authorhouse.co.uk/Bookstore/BookHome.aspx and under the tab "bookstore" search with my surname tsiailis)
Please write your reviews as well.

Thank you for your support all these years that I have decided to have my work exposed.

I ought to inform you that part of the profit will be offered for charity purposes.

Οι νυκτερίδες της Κύπρου

2010-02-01T20:49:00.002+02:00

Αναδημοσιεύω από τον Μαχαλλά ένα άρθρο για τις νυκτερίδες της Κύπρου. Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει προσπάθεια να αλλάξει η εχθρική στάση πολλών συμπατριωτών μας προς τα συμπαθή πετούμενα θηλαστικά, που όχι μόνο δεν είναι βλαβερά αλλά είναι άκρως ευεργετικά.

The Bats of Cyprus

This past summer, I worked as a bat surveyor for a freelance bat ecologist in Scotland.

We had to survey buildings for the presence of bat roosts. This was done because anyone planning to build or develop their property in the UK needs a "Habitats Regulations Licence", to ensure that the development does not harm bats and their habitats and takes into account wildlife legislation.

I got into this almost by chance, but by the end of summer, I found myself looking up at the night sky, desperately trying to make out some whizzing bat in the dark, stopping abruptly every now and again, focusing and listening closely to hear that familiar buzz of their social calls wherever I went.

You are probably thinking, as my family and friends did, that living in dark, cold Scotland was finally getting to me and turning me into some kind of pale, night-dwelling half-human half-scientist kind of creature.

Well, that did happen, but what also happened was that I was suddenly thrown into this secret, magical, nocturnal world that thrives in the darkness while we sleep unawares, using complex machinery that we only discovered a few decades ago and senses that we can only dream of.

These mammals have mastered flying and echolocating (the equivalent of Radar or Sonar technologies) and many species live in colonies and have interesting social structures which we still don't know that much about.

Bats also provide services to the ecosystem with their insect -eating and plant-pollinating habits.

All in all, after being introduced to bats, I believe even more strongly in the little miracles of life that have evolved so masterfully on this planet.

So in Cyprus there are at least 14 species of bats, an amazing number considering the size of Cyprus (The UK hosts 17 species in all), this rich diversity supported by the numerous different habitats around the island. The most amazing thing however, is that Cyprus has Egyptian fruit bats, Rousettus aegyptiacus (first and third photos), these truly beautiful mammals which are the only species in their genus to echolocate.

Unfortunately, bats in Cyprus are not very popular among Cypriots, as I have understood by reading several articles in the newspapers in the past year describing their extermination. In fact, this does not come as a surprise, considering that Fruit bats were declared as pests by the Department of Agriculture of the Ministry of Agriculture, Natural Resources and Environment of Cyprus since the early 1900s. Measures to reduce them consisted of fumigation, shooting, the purchase of dead bats and the closing up of caves. The methods led to the destruction of other species too, including highly beneficial and protected insectivorous species.

Despite the current protected status of bats in Cyprus, as in the whole of the EU, the old misconceptions and attitudes toward them are still held strongly by some Cypriots. Bats are being shot for fun, their habitats are being destroyed by pollution and development and the wider public is still ignorant about our very precious natural heritage.

A really cool and informative booklet about our bats can be found here. Do check it out.

For anyone interested in following up the destruction and conservation of the Egyptian Fruit bat in Cyprus, a historic review can be found here.

Also visit: http://www.eurobats.org/index.htm

For a short clip on bats by Attenborough watch this

and ofcourse google bats for more general info.

Οι Scorpions αφυπηρετούν.

2010-01-30T23:44:00.001+02:00

Σαρανταπέντε χρόνια είναι αυτά. Τους αγαπούσα έφηβος, τους αγαπούσα τριαντάρης, τους αγαπούσα σαραντάρης, τους αγαπούσα πενηντάρης και σίγουρα για όσο θα ακούω μουσική, θα τους απολαμβάνω.
Τους ερωτεύτηκε η κόρη μου στα δεκαπέντε της, τους αγαπάει 10-15 χρόνια μετά.
Τους αγάπησαν εκατομμύρια άνθρωποι όλων των ηλικιών. Ήταν από τους πρώτους που έβαλαν την χαρντ ροκ και τη μέταλ στη ζωή μας.
Όπως μας πληροφορεί ο Guillermo στο μπλογκ του Tech-Salad, το πρωτοπόρο συγκρότημα θα διαλυθεί σύντομα. Διαβάστε σχετικά πιο κάτω. Στο τέλος πρόσθεσα ένα από τα αγαπημένα τραγούδια τους. Το Send Me An Angel.

Πέφτει η αυλαία για τους Scorpions

Με ανακοίνωση που δημοσίευσαν την Κυριακή 24 Ιανουαρίου στο site τους, οι Scorpions, ενημέρωσαν τους φίλους τους πως η πολύχρονη καριέρα τους φτάνει στην ολοκλήρωσή της. Το συγκρότημα που αγαπήθηκε όσο λίγα (ειδικά στην Ελλάδα) αποσύρεται από τη μουσική, έπειτα από πορεία 45 χρόνων. Το Μάρτιο θα κυκλοφορήσει το τελευταίο άλμπουμ τους, «Sting in the Tail» (Τσίμπημα στην Ουρά), ενώ το Μάιο θα ξεκινήσει μία «περιοδεία αποχαιρετισμού» από τη Γερμανία. Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 1965 στο Ανόβερο από τον κιθαρίστα Rudolf Schenker, και λίγα χρόνια αργότερα έγινε μέλος ο τραγουδιστής Klaus Meine. Οι δύο άνδρες είναι σήμερα 61 ετών.
Η ανακοίνωση που αναρτήθηκε στη σελίδα του group (http://www.the-scorpions.com/english/) αναφέρει τα εξής:

Ήταν πάντα η ευχαρίστησή μας, ο σκοπός στη ζωή μας, το πάθος μας και ήμασταν αρκετά τυχεροί για να παίζουμε μουσική για εσάς, είτε ζωντανά στη σκηνή, είτε στο studio δημιουργώντας νέα τραγούδια.

Ενώ δουλεύαμε στο νέο μας album αυτούς τους προηγούμενους μήνες μπορούσαμε να αισθανθούμε πόσο δυναμική και δημιουργική ήταν η δουλειά μας – και πόσο καλά περνάγαμε κατά τη διαδικασία των ηχογραφήσεων. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα: Θέλουμε να τελειώσουμε την εξωπραγματική καριέρα των Scorpions ενώ είμαστε ακόμα σε υψηλό επίπεδο. Είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες για το γεγονός ότι έχουμε ακόμα το ίδιο πάθος για τη μουσική. Αυτός είναι και ο λόγος, ιδιαίτερα τώρα, που συμφωνήσαμε ότι φτάσαμε στο τέλος του δρόμου. Τελειώνουμε την καριέρα μας με ένα άλμπουμ που θεωρούμε είναι ένα εκ των κορυφαίων που έχουμε ηχογραφήσει ποτέ και με μια περιοδεία που θα ξεκινήσει στην πατρίδα μας την Γερμανία και θα μας πάει σε πέντε διαφορετικές ηπείρους στα επόμενα χρόνια.

Θέλουμε εσείς, οι οπαδοί μας, να είστε οι πρώτοι που μαθαίνετε σχετικά με αυτό. Σας ευχαριστούμε για την σταθερή σας υποστήριξη όλα αυτά τα χρόνια!

Ανεβάσαμε τα πρώτα δείγματα από το νέο μας album για εσάς.

Και τώρα ετοιμαστείτε για το «Sting in the Tail»

Θα σας δούμε στην παγκόσμια περιοδεία

Scorpions

Αφιέρωμα στο Μόζαρτ

2010-01-28T22:42:00.001+02:00

Ο Πολίτης Πήττας μας παρουσιάζει στο ιστολόγιό του σε μια μεστή ανάρτηση, πτυχές από τη σύντομη αλλά δημιουργική ζωή του Μοζαρτ που είναι άγνωστες για μας τους πιο "πεζούς". Μια ανάρτηση όχι απ' αυτές που βγαίνουν σε 10 λεπτά. Αξίζει να διαβαστεί από όλους

Ποιος ήταν ο Mozart;

Σαν σήμερα, γεννήθηκε το 1756 ο Μότσαρτ εξ ού και το μικρό σημερινό αφιέρωμα στον τεράστιο συνθέτη, σε αυτόν τον δαιμονικά ευφάνταστο δημιουργό που μέσα στα λίγα χρόνια της ζωής του έζησε χίλιες ζωές και άφησε έργο για όλες τις μετέπειτα γενιές.

Αυτές που ήρθαν και αυτές που ακολουθούν.

Ο Melchior Grimm, συγγραφέας και διπλωμάτης (1723-1807), δημοσίευε για σαράντα χρόνια, μεταξύ 1753 και 1793, σε άρθρα στο περιοδικό του "Βιβλιογραφική, Φιλοσοφική και Κριτική Αλληλογραφία" εντυπώσεις από την επιστημονική, καλλιτεχνική και κοινωνική ζωή του Παρισιού, όπου ζούσε.

Την 1η Δεκεμβρίου 1763 έγραψε ένα άρθρο με το εξής περιεχόμενο:

«Τα πραγματικά θαύματα είναι τόσο σπάνια, ώστε μπορεί να μιλάει κανείς γι' αυτά, μόνο όταν έχει ζήσει ένα. 'Ενας επαγγελματίας μουσικός από το Salzburg με το όνομα Mozart έφτασε πρόσφατα εδώ με δύο πολύ γλυκά παιδιά. Η ενδεκάχρονη κόρη του παίζει εντυπωσιακά πιάνο. Αντιμετωπίζει τα μεγαλύτερα και δυσκολότερα κομμάτια με αξιοθαύμαστη ευχέρεια.

Ο αδελφός της που θα γίνει τον επόμενο Φεβρουάριο 7 ετών, είναι ένα τόσο ασυνήθιστο παιδί θαύμα, ώστε δεν μπορεί να πιστέψει κανείς αυτά που βλέπουν τα μάτια του κι αυτά που ακούν τα αυτιά του. Αυτό το παιδί δεν δυσκολεύεται να παίξει με απόλυτη ευχέρεια τα δυσκολότερα κομμάτια, με χέρια που μόλις καλύπτουν μία έκτη (σημ.: έξι πλήκτρα).

Είναι τελείως απίστευτο να τον βλέπεις να παίζει για μία ολόκληρη ώρα από μνήμης και να αφήνεται στην έμπνευση της ιδιοφυίας του και σε ένα πλήθος γοητευτικών ιδεών, τις οποίες επιπλέον ξέρει να παρουσιάζει με γούστο και στη σωστή σειρά. (...) Διαβάζει άνετα όλες τις παρτιτούρες που του δίνουν. Συνθέτει με αξιοθαύμαστη ευχέρεια, χωρίς να χρειάζεται να πάει στο πιάνο για να αναζητήσει τις συγχορδίες του. Του έδωσα ένα μενουέτο και τον παρακάλεσα να γράψει από κάτω το μπάσο. Το παιδί πήρε την πέννα και έβαλε, χωρίς να πάει στο πιάνο, το μπάσο κάτω από τις νότες μου (...) Αυτό το παιδί σίγουρα θα με τρελάνει, αν συνεχίσω να το ακούω...»

Στην εφημερίδα του Innsbruck, "Montaegige Ordinari Zeitung", δημοσιεύτηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1769 η ακόλουθη είδηση:

«Την Παρασκευή, 14. τ.έ., έφτασε στο ξενοδοχείο "Zum Weissen Kreuz" (σημ.: το ξενοδοχείο υπάρχει ακόμα) ο κύριος Leopold Mozart, διευθυντής ορχήστρας της Αυτού Υψηλότητας του Salzburg, μαζί με το γιο του κύριο Wolfgang Mozart, ήδη διευθυντή συναυλιών της ορχήστρας της Αυτού Υψηλότητας του Salzburg, ο οποίος εξαιτίας της εξαιρετικής μουσικής τέχνης του, έχει γίνει διάσημος ήδη από το έκτο έτος της ηλικίας του, τόσο στην Υψηλότατη Αυτοκρατορική Αυλή (σημ.: εννοεί της Αυστρίας), όσο και στην Αγγλία, τη Γαλλία, την Ολλανδία και σ' όλο το ρωμαϊκό κράτος (σημ.: εννοεί την Ιταλία).

Ο ίδιος προσκλήθηκε χθές σ' ένα κοντσέρτο, το οποίο διοργάνωσαν υψηλότατοι ευγενείς, όπου έδωσε δείγματα της ιδιαίτερης επιδεξιότητάς του. Αυτός ο νεαρός μουσικός που είναι ήδη 13 ετών, προσέδωσε και μ' αυτή την ευκαιρία νέα λάμψη στη δόξα του και πέτυχε να ενωθεί η φωνή όλων των μουσικόφιλων για τον έπαινό του. Αύριο θα συνεχίσουν το ταξίδι τους για την Ιταλία».

Στις 28 Οκτωβρίου 1787 δόθηκε στην Πράγα η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας "Don Giovanni" του Mozart.

Σε ένα από τα φύλλα των επόμενων ημερών της εφημερίδας "Prager Oberpostzeitung" γράφτηκε το ακόλουθο σχόλιο:

«Φιλόμουσοι και επαγγελματίες μουσικοί δηλώνουν ότι δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί στην Πράγα όμοιο έργο. Ο κ. Mozart διηύθυνε αυτοπροσώπως και μόλις παρουσιάστηκε στην ορχήστρα, δέχθηκε παρατεταμένο χειροκρότημα. Αν και αυτή η όπερα εκτελείται ιδιαίτερα δύσκολα, όλοι θαύμασαν την καλή παράσταση μετά από τόσο μικρό χρόνο προετοιμασίας. 'Ολοι, θέατρο και ορχήστρα προσέφεραν κάθε δύναμη για να ανταμείψουν τον Mozart με μία καλή εκτέλεση. Το μεγάλο πλήθος των θεατών εξασφάλισε το θερμό χειροκρότημα».

Στις 6 Δεκεμβρίου 1791 δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Wiener Zeitung" η ακόλουθη είδηση:

«Τη νύχτα της 4ης προς την 5η τρέχοντος μηνός πέθανε στην πόλη μας ο αυτοκρατορικός-βασιλικός αυλικός συνθέτης Wolfgang Mozart. Από παιδικής ηλικίας γνωστός σ' όλη την Ευρώπη λόγω του σπανιότατου μουσικού ταλέντου του, ανέβηκε, με την ευτυχή ανάπτυξη των εξαίρετων φυσικών προσόντων του και με πεισματικά επίμονη εργασία, στη βαθμίδα των μεγαλύτερων δημιουργών. Γι' αυτό μαρτυρούν τα αγαπητά και απ' όλους θαυμαζόμενα έργα του και ακριβώς αυτά δίνουν το μέτρο της αναντικατάστατης απώλειας, την οποία υφίσταται με το θάνατό του η ευγενής τέχνη της μουσικής».

Στο λεξικό Gerbers δημοσιεύτηκε το 1813, 22 χρόνια μετά το θάνατο του Mozart το ακόλουθο λήμμα για το μεγάλο συνθέτη:

«Τα προσόντα του Mozart οφείλονταν κατά ένα μέρος στην ακραία ευερέθιστη αισθηματικότητά του και κατά ένα άλλο στο έμφυτο, εξαιρετικό μουσικό ταλέντο του.

Με τη βοήθεια αυτών των φυσικών δώρων και με την ασταμάτητη μελέτη στο πιάνο και στο θρανίο, δημιουργήθηκε με το χρόνο μία μεγάλη και αστείρευτη δύναμη της φαντασίας του, έχοντας αποκτήσει παράλληλα μία δεξιότητα, για την οποία δεν υπήρχε πια καμία δυσκολία.

'Ετσι δημιουργήθηκε η τόλμη, με την οποία έπλεκε σπάνιες μελωδίες, δημιουργούσε νέες αρμονίες και διασκόρπιζε τέτοια μαγεία με τη μουσική του, ώστε φαίνεται ότι επιτάχυνε μέσα σε λίγα χρόνια την πρόοδο του μουσικού γούστου για περισσότερο από πενήντα χρόνια.

Το πλούσιο σε ιδέες πνεύμα του καθρεφτιζόταν χαριτωμένα στη λάμψη και στην ανθισμένη ζωντάνια των ενόργανων και των φωνητικών συνθέσεων, στις οποίες η μουσική του ήταν πάντα μελετημένη και χαρακτηριστική».

Ο Μότσαρτ:

Μιλούσε γερμανικά, ιταλικά, γαλλικά και (λιγότερα) αγγλικά.
Είχε μάθει (και έγραφε) λατινικά.
Κι ήξερε (και ασκούσε) και τη γλώσσα των κωφαλάλων!
Κι είναι περιττόν βέβαια να θυμηθούμε τις εκπληκτικές του μουσικές γνώσεις.
Είναι όμως σκόπιμο να αναφερθούμε στα μαθηματικά-του ενδιαφέροντα:

Η αδερφή-του κι οι βιογράφοι-του επιμένουν σ' αυτήν την πλευρά της προσωπικότητάς του. Ενώ συγχρόνως μας θυμίζουν το ταλέντο-του στη ζωγραφική: Τα σκαριφήματά-του πάνω σε επιστολές κάνουν ώς σήμερα εντύπωση...

Η ποιότητα του γραπτού λόγου-του (άπειρες επιστολές άφησε) μαρτυρεί αυτήν τη διανοητική ωριμότητα, αλλά και το ποιητικό-του τάλαντον:

Στα γραφτά-του είναι φιλοπαίγμων, τραγικός, αυτοσαρκαζόμενος και ελευθερόστομος...

Κι είναι αυτά ακριβώς τα βασικά χαρακτηριστικά ενος διανοουμένου, τα οποία δέν προβάλλονται συνήθως όταν μιλάμε για τον Μότσαρτ. Γιατί άραγε;

Μα, ίσως για να πουλήσομε μιαν αγοραία εικόνα ενός «ελαφρού καλλιτέχνη» - αφού βεβαίως ο ίδιος δέν ήταν ούτε μουτρωμένος, ούτε δυσκοίλιος όπως άλλες μουσικές ιδιοφυΐες, αλλ' ήταν φίλος της ζωής και του έρωτα.

Και καλωσυνάτος - και ανοιχτός στα κοινωνικά ζητήματα της εποχής του:

Κι ο ίδιος το γράφει, αλλά και κάμποσοι σύγχρονοί-του βεβαιώνουν πως «ήταν έτοιμος να γίνει θυσία για τους άλλους» (Baker, 1991).

Παρά δε την γνωστή καταπιεστικότητα του πατρός-του, ο Μότσαρτ θα υποστηρίξει οτι «όσο περισσότερο ταλέντο έχεις, τόσο μεγαλύτερο και το χρέος-σου να βελτιώσεις τη θέση των γονέων σου».

Ας δούμε τώρα και το φιλοσοφικό πιστεύω τού ανδρός:

«Σκοπός της ζωής-μας είναι να μαθαίνομε με ζήλο, να διαφωτίζομε ο ένας τον άλλον μέσω της ανταλλαγής των ιδεών, και να προάγομε τις επιστήμες και τις τέχνες».

Γι' αυτό και κάμποσοι βιογράφοι-του σήμερα αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του Μότσαρτ ένα τέκνο του Διαφωτισμού:

«Η καρδιά είναι που κάνει τον ευγενή», «οι πλούσιοι δέν καταλαβαίνουν τίποτα από φιλία» - είχε πολύ υποφέρει από τους «ευγενείς» της εποχής του, περιμένοντας ώρες σε κρύους προθαλάμους, τρώγοντας με τους υπηρέτες, δεχόμενος μουσικές εντολές από αρχιθαλαμηπόλους, και τρώγοντας κλωτσιά στα οπίσθια από τον εκπρόσωπο του αρχιεπισκόπου του Salzburg.

Γι' αυτό και στη βιβλιοθήκη-του θα βρεθούν αρκετά έργα του γερμανόφωνου Διαφωτισμού.

Ιδού λοιπόν άλλη μιά οιονεί-πολιτική πλευρά της προσωπικότητας του Μότσαρτ, αγνοημένη απ' την ποπουλίστικη εικόνα που συνήθως διαδίδεται.

Στο απόγειο της δόξας-του αφιερώνει στον Χάυντν έξι κουαρτέτα με τις λέξεις «σε εκλιπαρώ να εξετάσεις με επιείκεια τα μειονεκτήματά-τους»;

Ξέρετε πολλές μεγαλοφυΐες που διαθέτουν τέτοια κατατομή εύρους γνώσεων και βάθους καρδιάς;

Γράφει στον πατέρα του: «Ευχαριστώ τον Θεό που με ευλόγησε, δίνοντάς-μου την ευκαιρία (με καταλαβαίνετε) να κατορθώσω να κατανοήσω τον θάνατο ως την κλείδα της αληθούς ευτυχίας μας».

Οταν την νύχτα της 5ης Δεκεμβρίου 1791 θα φύγει πρόωρα απ' τον άθλιο κόσμο-μας, «οι άγγελοι μαζεύθηκαν να παίξουν Mozart - και ο Θεός αφουγκράζονταν»

ΥΓ1: Πατώντας το play στο youtube της κορυφής (σημ.: θα το βρείτε στο μπλογκ του Π.Πήττα), ακούμε το θεσπέσιο Rondo - Tempo di Minuetto από το Κοντσέρτο για Βιολί με σολίστα τον Renaud Capuçon , και την Orchestra of the Age of Enlightenment (Ορχήστρα της Εποχής του Διαφωτισμού) που διευθύνει η Μαέστρος Monica Huggett

ΥΓ2: αυτό το μικρό αφιέρωμα στηρίχτηκε σε υλικό από τις εξαιρετικές σελίδες του Καθηγητή Στέλιου Φραγκόπουλου: http://sfrang.com/ και στο αφιέρωμα της εφημερίδες το Βήμα (03/12/2006) για τα 250 χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη. Για την ακρίβεια, από άρθρο του κ. Θεοδόση Π. Τάσιου είναι ομότιμου καθηγητή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου

Μάντεψε πόσο σ' αγαπώ

2010-01-27T13:02:00.001+02:00

Η Μάνα, μας φέρνει μεταφρασμένο από τα αγγλικά ένα τρυφερό παραμυθάκι. Όταν τελείωσα το διάβασμα του και πριν το χαμόγελο σβήσει από τα χείλη μου σκέφτηκα όλα εκείνα τα παιδιά που δεν έχουν κανένα να τους διαβάσει το παραμύθι τους. Όλα εκείνα τα παιδάκια που δεν γνώρισαν τι είναι παραμύθι.

Τα παραμύθια είναι μέρος του πολιτισμού του κάθε λαού. Είναι από τις λίγες απλές και σίγουρες επαφές του ανθρώπου με τον πολιτισμό. Μη τα στερείτε από τα παιδιά.

Διαβάστε το παραμυθάκι του Σαμ Μακμπράτνεϋ με υπέροχη εικονογράφηση από την Ανίτα Τζεράμ. Και αν έχετε παιδιά διαβάστε τους το!

Μάντεψε πόσο σ αγαπώ

Το Μικρό Καστανό Λαγουδακι, πηγαίνοντας για να κοιμηθεί, έπιασε τα μακριά αυτιά του Μεγάλου Καστανού Λαγού. Ήθελε να σιγουρευτεί ότι ο Μεγάλος Καστανός Λαγός άκουγε.
"Μάντεψε πόσο σ αγαπώ!" είπε. "Ω! δε νομίζω ότι μπορώ να το μαντέψω αυτό!", είπε ο Μεγάλος Καστανός Λαγός. "Τόσο πολύ!" είπε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι ανοίγοντας τα χέρια του όσο πιο πλατιά μπορούσε. Ο Μεγάλος Καστανός Λαγός είχε μεγαλύτερα χέρια. "Εγώ όμως αγαπώ ΕΣΕΝΑ τόσο πολύ!" είπε.

Χμ, αυτό είναι πολύ , σκέφτηκε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι. "Σ αγαπώ τόσο, όσο ψηλά μπορώ να φτάσω!" είπε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι. "Κι εγώ σ αγαπώ τόσο, όσο ψηλά μπορώ ΕΓΩ να φτάσω!", είπε ο Μεγάλος Καστανός Λαγός. Αυτό είναι αρκετά ψηλά, σκέφτηκε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι. Θα ήθελα κι εγώ να είχα χέρια τόσο μεγάλα.

Τότε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι είχε μια καλή ιδέα. Στηρίχτηκε στο έδαφος με τα χέρια του και έφτασε με τα πόδια του όσο πιο ψηλά μπορούσε στον κορμό του δέντρου. "Σ αγαπώ μέχρι τα πόδια μου!" είπε. "Κι εγώ σ αγαπώ μέχρι τα πόδια σου!", είπε ο Μεγάλος Καστανός Λαγός σηκώνοντας το Μικρό Καστανό Λαγουδακι πάνω από το κεφάλι του.

"Σ αγαπώ τόσο όσο μπορώ να πηδηξω!" είπε γελώντας το Μικρό Καστανό Λαγουδακι πηδώντας πάνω κάτω. "Αλλά εγώ σ αγαπώ όσο ΕΓΩ μπορώ να πηδηξω!" χαμογέλασε ο Μεγάλος Καστανός Λαγός- και πήδηξε τόσο ψηλά που τα αυτιά του άγγιξαν τα κλαδιά του δέντρου. Πολύ ψηλό πήδημα, σκέφτηκε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι. Αχ να πηδούσα κι Εγώ τόσο ψηλά!

"Σ αγαπώ από δω μέχρι το ποτάμι!", φώναξε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι. "Σ αγαπώ και μετά από το ποτάμι, πάνω από τους λόφους!", είπε ο Μεγάλος Καστανός Λαγός.

Είναι πράγματι πολύ μακριά, σκέφτηκε το Μικρό Καστανό λαγουδακι. Είχε νυστάξει πολύ για να σκεφτεί περισσότερο. Τότε κοίταξε μέσα από τους θάμνους την μεγάλη μαύρη νύχτα. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά από τον ουρανό. "Σ αγαπώ μέχρι το φεγγάρι!", είπε και τα μάτια του έκλεισαν.

" Ω αυτό είναι πολύ μακριά!", είπε ο Μεγάλος Καστανός Λαγός. "Είναι πολύ μακριά". Ο Μεγάλος Καστανός Λαγός έβαλε το Μικρό Καστανό Λαγουδακι στο κρεβάτι του. Έσκυψε και το φίλησε στο μέτωπο. Μετά ξάπλωσε δίπλα του και ψιθύρισε με χαμόγελο:
"Σ αγαπώ μέχρι το φεγγάρι- ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΞΑΝΑ!".

Γάμοι ομοφυλοφίλων στην Κύπρο. Έκκληση από τον Κυπρολέοντα

2010-01-26T10:27:00.004+02:00

Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η κοινωνία μας αντικρίζει τους γκέι όπως πριν 20 ή 30 χρόνια. Κανένας βέβαια δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η ομοφοβία στη βραχονησίδα μας καλά κρατεί. Κυρίως σε επίπεδο κρατικής εξουσίας όπου τα πράγματα φαίνεται να μένουν στάσιμα. Ο συντηρητισμός των κρατούντων, αλλά και ο φόβος των πιθανών αντιδράσεων από τη πλευρά της εκκλησίας και όλων των οπισθοδρομικών που διαφεντεύουν τη ζωή μας με κραυγές και απειλές τα τελευταία 50 χρόνια, αποτρέπουν την θέσπιση σχετικής νομοθεσίας στο θέμα της συμβίωσης των γκέι. Πιστεύω ότι αρκετοί μπλόγκερς θα ανταποκριθούν στην έκκληση του Κυπρολέοντα για συμπαράσταση.

Διαβάστε αυτούσια την ανάρτηση του:

Παρακαλω Γραψετε Θετικη Γνωμη στον Φιλελευθερο

Αγαπητοι φιλοι,

Με χαρα ειδα οτι αρκεψε στην Κυπρο η συζητηση για γαμους γκευ. Ευχαριστω την φιλη hecate που μου εστειλε τους συνδεσμους.

Εννα γραψω στο φιλευθερο τζιαι καλω ουλλους σας να γραψετε θετικη γνωμη για του γκευ. Παρολο που το δικαιωμα στην Αγαπη, το Ερωτα τζιαι στο δικαιωμα να δεση καποιος την ζωη του με τον ανθρωπο που αγαπα εννεν προς σηζητηση κατα την γνωμη μου εντουτοις χρειαζουμαστε την βοηθεια ουλλων των πολιτων για να αλλαξουν οι νομοι ωστε να σταματηση η καταπατηση ενος που των πιο αγνων δικαιωματων.

Οι γκευ εν ανθρωποι οπως τον κοσμο ουλλο. Αγαπουν, ερωτευκουνται βρισκουν το συντροφο της ζωης τους. Εν ειμαστε για παντα νεοι χρειαζουμαστε τζιαι εμεις καποιον στο προσκεφαλο μας αμαν γερασουμε, αμαν αρωστησουμε. Χρειαζουμαστε καποιον να κλαψουμε στο ωμο του αμανβ χασουμε καποιο. Χρειαζουμαστε καπιο να ξυπνα μαζι μας το πρωι. Καποιον να θωρει ια ταινια μαζι μας.

Χρειαζουμαστε καποιον συνεταιρο στην ζωη μας. Καποιο να μοιραστη της δυσκολιες της καθμερηνοτητας. Τους φορους, τα εξοδα, τα δανεια, τις λυπες, τις χαρες, τις αρρωστιες.

Το να δεχτουν οι στρειτ συμπολιτες μας τους γκευ γαμους εν πληττει τους δικους τους γαμους. Δημιουργα ομως συνθηκες αποδοχης τζιαι ευτυχιας για τον γκευ γυο σας, γκευ αδελφο σας, γκευ ανηψιο σας, γκευ γειτονα σας, συναδελφο σας....

Η Εκκλησια της Κυπρου δικαιουται να μεινη πιστη στις δικες της αποψεις. Το θεμα του γαμου εν δικαιωμα πολιτικο. Η εκκλησια δικαιουτε να αρνηθει να τεληση γκευ γαμο. Το κρατος ομως που υποσχετε ισοπολιτια τζιαι ισονομια πρεπει να να τους επιτρεψει.

Λυπουμε που ειμαι μακρυα τζιαι εν εχω πολλους τροπους να βοηθησω ομως σκοπευκω να γραψω σε αλλους συμπλοκερς, τζιαι γκευ τζιαι στρειτ τζιαι να ζητησω την βοηθεια τους.

Το λινκ στο φιλελευθερο τζιαι στα αρθρα

http://www.philenews.com/main/125,0,0,0-Γνωμη.aspx

http://www.philenews.com/main/1,1,22,0,27362-.aspx
http://www.sigmalive.com/news/local/230540
http://www.showbiz.com.cy/index.php/artha/47-2009-10-07-12-15-06

Μπράβο στους αριστεύσαντες!

2010-01-25T14:50:00.002+02:00

Φαίνεται ότι εκεί στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου κάποιοι κάνουν καλά τη δουλειά τους. Για την διάκριση που αναφέρουν στο μπλογκ τους, Scripta Πτερόεντα, τους συγχαίρω θερμά.

Άριστη η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου

Ιδιαίτερα σημαντική χαρακτηρίζεται η διάκριση του ΕFQΜ «Αναγνώριση για Αριστεία», που πέτυχε η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου. Πρόκειται για διάκριση που είναι το δεύτερο από τα τρία επίπεδα διακρίσεων που απονέμει οργανισμός, οι οποίες αφορούν τη διοικητική οργάνωση οργανισμών ή τμημάτων οργανισμών. Η διάκριση αυτή είναι πολύ σημαντική για ολόκληρο το Πανεπιστήμιο Κύπρου καθότι η Βιβλιοθήκη του είναι η πρώτη που πετυχαίνει την εν λόγω διάκριση, στον ευρύτερο ελληνικό χώρο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου από την αρμόδια ομάδα εγκεκριμένων αξιολογητών του ΕFQΜ, η οποία έγινε τον περασμένο Νοέμβριο, εντοπίστηκαν και διάφορα σημεία, τα οποία χρήζουν βελτίωσης.

Σημεία, για τα οποία η Βιβλιοθήκη είτε έχει ήδη προβεί σε διορθωτικές ενέργειες, είτε σκοπεύει να το πράξει άμεσα. Η έκθεση που έλαβε η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου, κάνει λόγο, μεταξύ άλλων, για τη στρατηγική της ότι είναι εναρμονισμένη με αυτήν του Πανεπιστημίου Κύπρου, οι προσπάθειες που καταβάλλει η διοίκησή της για τη συνεχή της βελτίωση είναι εμφανείς, έχει αναπτυχθεί ενιαία και επίκαιρη επικοινωνία των στελεχών της με όλο το προσωπικό, το προσωπικό όλων των βαθμίδων δείχνει έναν υψηλό βαθμό αφοσίωσης σε αυτήν και στην εργασία του, η εσωτερική επικοινωνία είναι αδιάλειπτη και μεγάλη έμφαση δίνεται στη διάχυση της γνώσης και των πληροφοριών, ώστε να διευκολύνεται η προσωπική ανάπτυξη και η απόδοση των ομάδων.

Τα αποτελέσματα από τις έρευνες ικανοποίησης των χρηστών της Βιβλιοθήκης, αλλά και του προσωπικού έχουν δημιουργήσει προϋποθέσεις προς αξιοποίηση και διασύνδεση με τις στρατηγικές επιδιώξεις της Βιβλιοθήκης και η πολιτική της σε θέματα κοινωνικής επίδοσης, δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί με σαφήνεια, ώστε να ευθυγραμμιστούν γύρω από αυτή σαφείς δράσεις βελτίωσης και στόχοι.

(Της Ευαγγελίας Σιζοπούλου, Εφημερίδα Φιλελεύθερος σελ. 35 , 24/01/2010)

Διατροφικές διαταραχές

2010-01-24T09:45:00.000+02:00

Δεν ξέρω αν με τον τίτλο ερμηνεύω σωστά τον όρο eating disorders. Πάντως η Jamanfou προσεγγίζει το θέμα με πολλή ευαισθησία στο άρθρο που ακολουθεί. Θα το βρείτε μαζί με ένα πολύ εύγλωττο βιντεάκι στο μπλογκ της "Έπεα πτερόεντα"

Μ' ένα κλικ...

Μαθήτρια ούσα -μια φορά κι έναν καιρό- είχα ‘ζήσει’ από κοντά τον απόηχο της αυτοκτονίας μιας έφηβης συμμαθήτριάς μου. Έσφυζε από ζωή, ήταν η μασκότ της τάξης... Αίφνης, ‘εξαφανίστηκε’ απ’ τη σχολική ζωή, άρχισε να διαβάζει και ν’ αναλύει Καρυωτάκη, ώσπου ακολούθησε τα βήματά του… Αυτό το διάστημα ‘παρακολουθώ’ από αρκετά κοντά το δράμα μιας έφηβης και της οικογένειάς της, όπου η μεν κόρη βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής ανορεξίας, η δε οικογένεια στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.

Εφηβεία. Παραδόξως, σαν να μην υπάρχει! Ακόμη κι ο ίδιος ο νόμος σε αντιμετωπίζει είτε ως παιδί είτε ως ενήλικα, σχεδόν ποτέ ως έφηβο. Κι όμως… η εφηβεία είναι μια δεύτερη γέννηση, μια αυτοτελής κατάσταση, με την οποία ο έφηβος είναι υποχρεωμένος να καταφέρει μόνος του το πέρασμά του στην ενηλικίωση. Μέσα από μια πραγματική, ακούσια, σωματική και ψυχική μεταμόρφωση, αναζητά την πεποίθηση ότι είναι σε θέση να ελέγξει ένα οποιοδήποτε τμήμα της πραγματικότητας. Και στην προσπάθεια του αυτή εστιάζει σε κάτι, οτιδήποτε… εσωτερικό ή εξωτερικό, είτε χρήσιμο [μια πολιτική ιδέα, ένα σπορ, ένα είδος μουσικής], είτε επικίνδυνο [η αυτοκτονία για τους αυτόχειρες, η ανορεξία -μέσω της τροφής- για τους ανορεξικούς]. Η εστιακή αυτή σκέψη είναι ένας ψυχικός μηχανισμός, ένα εργαλείο που χρησιμοποιεί ο έφηβος για να περάσει στην ενηλικίωση, και να κατορθώσει να βρει τη θέση του στον κόσμο. Στον ανορεξικό, αυτή η σκέψη παίρνει λάθος δρόμο, ακριβώς επειδή έχει εγκλωβιστεί στο θέμα της τροφής. Στην πραγματικότητα, το ίδιο το αντικείμενο έχει ελάχιστη σημασία, αφού εκείνο που μετράει είναι η αίσθηση του ελέγχου της πραγματικότητας.

Ο έφηβος είναι ένα ον σε εκκρεμότητα που αναζητά απεγνωσμένα το νόημα της ζωής, γνωρίζοντας ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος και με περιορισμένα περιθώρια παρεκτροπής, γιατί κάθε αποτυχία τον αναγκάζει να επιστρέφει στην κατάσταση του παιδιού, πράγμα αντιφατικό με την όλη διαδικασία της μεταμόρφωσης προς την ενηλικίωση. Πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσει… να προσηλωθεί στο στόχο του για να εκτελέσει την αποστολή του. Να θέσει τα ουσιώδη ερωτήματα της ζωής: από πού έρχεται, ποιος ο προορισμός του, η θέση του στον κόσμο, ή ταυτότητά του, το πεπερασμένο της ύπαρξής του... Στην περίπτωση που δε βρει αναγνώριση, αγάπη, σεβασμό, η μεταμόρφωσή του κινδυνεύει να γίνει έρμαιο των περιστάσεων που τον καθιστούν ευάλωτο και ενδεχομένως τον συντρίβουν…

…Αποκαλεί μια κοπελίτσα “μοσχαράκι” γιατί έχει -λέει- παραπανίσια κιλά. …Σε μια εποχή όπου η νευρική ανορεξία θερίζει κυρίως στις έφηβες. Κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά οδηγούνται στον θάνατο από αυτήν τη μάστιγα… Πολλά μοντέλα παίρνουν και κοκαΐνη για να ελέγχουν την όρεξή τους και να μην τρώνε πολύ… από το ενδιαφέρον άρθρο της Έλενας Ακρίτα, εδώ.

Να θεωρήσουμε άραγε τον Καρυωτάκη και τα μανεκέν τους βασικούς ενόχους στο δράμα της αυτοκτονίας και της ανορεξίας?!! Υπάρχουν παραδείγματα τόσο απ’ την αρχαιότητα όσο και απ’ τον 19ο αιώνα που είχαν τα θύματά τους, παρόλο που τότε το κυρίαρχο πρότυπο ήταν οι στρουμπουλές γυναίκες κι όχι τα σημερινά ψιλόλιγνα, κοκκαλιάρικα σώματα. Ο πραγματικός ένοχος, λοιπόν, συνεχίζει να διαφεύγει…

Θεωρώ συγκλονιστικό ένα βιβλίο που βρήκα τυχαία στο παζάρι βιβλίου που έγινε στην πλατεία Κλαυθμώνος αυτές τις μέρες· εκδόσεις Θυμάρι και τίτλος Βανέσα, Στο Λαβύρινθο της Ανορεξίας. Είναι η ιστορία μιας έφηβης όπως την έζησε και την αφηγήθηκε η ίδια κι όπως την αναλύει ο ψυχίατρός της. Βοηθά τον μεν έφηβο να αποκωδικοποιήσει τι είναι αυτό που νιώθει, τους δε γονείς να καταλάβουν τι είναι αυτό που προσπαθεί να τους πει ο έφηβος. Δεν παρατίθενται συμβουλές... άλλωστε... μ' ένα κλικ ανοίγει η πόρτα προς την αρρώστια αυτή -καθώς είναι ανεξιχνίαστα τα αίτιά της- μ’ ένα κλικ κλείνει. Εύχομαι το κλικ αυτό να μην κλείσει την πόρτα μιας ακόμη εφηβικής ζωής…

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη

2010-01-23T18:57:00.000+02:00

Μέσα στα πλαίσια της αναδημοσίευσης σημαντικών κατά την γνώμη μου αναρτήσεων από την Κυπριακή μπλογκόσφαιρα, θα αποφύγω τις αναρτήσεις πολιτικού περιεχομένου. Θα προβληθούν από εδώ κυρίως θέματα που άμεσα ή έμμεσα προβάλλουν τον ίδιο τον πολιτισμό ή τα προβλήματα του. Και εννοώ τον πολιτισμό με την ευρύτερη έννοια του όρου.

Σήμερα θα παρουσιάσω την τελευταία ανάρτηση από το μπλογκ "Αφηγήσεις..." του Γιάννου Ιωάννου. Πρόκειται για την παρουσίαση μέρους του βιβλίου του "Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη".

Δυστυχώς δεν κατάφερα να μεταφέρω και εδώ το μέρος του όμορφου βιβλίου του, που μας αφήνει ο Γιάννος να γευτούμε. Όμως μπορείτε να το δείτε στο μπλογκ του ή εδώ.

Καλοδιάβαστο!

Αντροπή!

2010-01-22T12:58:00.001+02:00

Σε αυτόν εδώ το χώρο, ανάμεικτες με τις συνεντεύξεις που θα επανέλθουν, θα μεταφέρω αυτούσιες, αξιόλογες αναρτήσεις που θεωρώ ότι αξίζουν περαιτέρω προβολής.

Κάνω αρχή με την ανάρτηση του Επίτροπου Περιβάλλοντος η οποία αφορά επιστολή ξένου τουρίστα που κανονικά θα έπρεπε να μας είχε ταρακουνήσει όλους. Ίδρωσε κανενός υπεύθυνου το αυτί; Αν ο ξένος μας ξανάρθει του χρόνου θα βρει άλλη εικόνα;

Γράφει ο Επίτροπος:

Επισυνάπτω το κείμενο επιστολής που στάλθηκε στο μουχτάρη της Πέγειας από τουρίστα σχετικά με τον Ακάμα. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ !!

My wife and I with our two young children recently had a holiday in the Coral Bay Area of Pafos. We had never visited Cyprus before, but were attracted by your current holiday advertisement on some of the International TV Channels “Cyprus an Island for all seasons”.

As a young couple we enjoy walking and of course were excited to note that Coral Bay is near to the protected Akamas Region. Therefore early in our holiday all four of us set off to explore the area near our hotel.

At first we were really exited to see the undisturbed coast line and the sea. However as we ventured further along the coast we were appalled to see areas littered by condoms, tissue paper and in one case even a pair of underpants. Further on there were items of metal and even an old sofa bed. The first question that came to our minds was what is Cyprus trying to sell?, Sun or Sex. It was absolutely disgusting, and we had to do our best to stop our children peering at this rubbish. If you ever wanted to see an open air brothel after the previous nights activities this was the place.

We did see one warning sign, it said No Dogs, may I suggest that a sign saying No Pigs (the two legged variety) would be more appropriate !!!

It just so happens that I am a junior officer in the United Nations Environment Programme (UNEP) and the appalling sight I saw in your Coral Bay Area of Peyia really struck home to me. Even in the poorest of third world countries you would be hard pressed see to what we witnessed in Cyprus.

I have taken photos of what I have seen and will of course register them with the appropriate department at UNEP. I sincerely hope that you will take some action to protect your environment at Coral Bay. From what I have seen there are at least two things you can do. Firstly put fencing around the entire Coral Bay Area to stop vehicles entering, secondly have regular police patrols in the area at night.

The environment is in our hands and anything positive we can do matters. I am just saddened to think that people of such low caliber live in Cyprus. Undoubtedly your government needs to take action and take action fast. Otherwise your all ready fragile tourist industry will suffer even more.

Yes Peyia is it SEX or SUN the answer lies in your hands !!!

Αντέγραψα από εδώ . Σχόλια επί της ουσίας της ανάρτησης θα ήταν ορθότερο να γίνονται στη πηγή.

Dr Psychia: Ακόμα τζαι που πας τον καναπέ μας, ακόμα τζαι ψευδώνυμοι, έχουμε βήμα...

2010-01-04T20:07:00.003+02:00

Σήμερα παρουσιάζω μια από τις πιο χαρισματικές και πολυδιαβασμένες μπλόγκερς . Τη Ψυχία ή αλλιώς Δρ Ψωνάρα! Τη γωνιά της θα την βρείτε εδώ. Δικαιωματικά πια θεωρείται παλιά καραβάνα στη μπλογκόσφαιρα. Με πολυδιάστατη θεματολογία και χιούμορ που σε διπλώνει, καθιερώθηκε σαν μια από τις κλασσικές κυπραίες μπλογκερούες.

Την ευχαριστώ, της εύχομαι υγεία και πρόοδο και μακάρι να μην την χρειαστούμε.

Ερ.: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Άνοιξα το μπλογκ μόλις μερικές μέρες μετά που ανακάλυψα το κόνσεπτ, τον Οκτώβρη του 2006, γιατί το γράψιμο περνά μου τζαι αρέσκει μου. Ώσπου να ανακαλύψω το μπλόγκιγκ εκάθουμουν όπως τον βλάκα τζαι έγραφα τα για να μεν τα θκιαβάσει κανένας. Άμα το ανακάλυψα αποφάσισα πως θα ήμουν που τα καλά βλάκας αν δεν εμοιράζουμουν ούλλον τούντον πνευματικό πλούτο που διαθέτω.

Ερ.: Θα μπορούσες να εξηγήσεις στους αναγνώστες μας από πού προήλθε το Ψυχία και από πού το Δρ Ψωνάρα;

Ο σκύλος μου ο Σπάικι παλαιότερα επάθθεννεν νευρωτικές κρίσεις. Οι ευφυέστατοι φίλοι μου, σε μια παράλληλη κρίση που είχε πιάσει τον σκύλλο και την μαστόρισσα του, τον εμετονόμασαν σε Σάικκη, τζαι μένα σε Σαϊκκία. Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

Το Ψυχία είναι η ελληνική έκδοση του που μου αποδόθηκε από μπλόγκερς και αναγνώστες.

Επομένως η σχέση του ψευδώνυμου με το επάγγελμα που εξασκώ (παιδοψυχιατρική) είναι απλή αλλά πετυχημένη σύμπτωση.

Το Δρ Ψωνάρα μου αποδόθηκε τον Μάρτη του 2007 από έναν πρώην μπλόγκερ, τον Crucifixio, ο οποίος είναι και παιδικός μου φίλος. Άρεσεν μου τζαι εκράτησα το. Πιθανότατα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα διότι διαχρονικά στη ζωή μου έχω ακούσει από κοντινούς μου ανθρώπους ατάκες σαν «Είσαι ψώνιο», «Μα τι ψωνάρα είσαι εσύ» κτλ. Αυτοσαρκαστικά πάει πολλά. Στην πραγματικότητα όμως το πρόβλημα τους είναι ότι συγχύζουν το ψώνιο με την αυτογνωσία.

Ερ.: Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστη στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Πόσο άγνωστους τελικά, μπορεί να μας κρατήσει στη μικρή κοινωνία της Κύπρου το ψευδώνυμο;

Το πλεονέκτημα της μαγείας γύρω από το «μα ποια μπορεί να εν τούτη?» εν δυνατό σε μικρές κοινωνίες ή σε κοινωνίες λογοκρισίας, αλλά μπορείς να το έχεις μόνο εάν δεν αποκαλύπτεις την ταυτότητα σου κάθε τρεις τζαι λλίο όπως κάμνω εγώ περίπου μια-θκυό φορές τον χρόνο.

Τζαι πάλε όμως, εν σχετικό τούτο περί πλεονεκτήματος, διότι αν η περσόνα που πλασάρει ο καθένας μας έχει ελάχιστα κοινά με την πραγματική του προσωπικότητα, τότε στην περίπτωση που το ψευδώνυμο αντικατασταθεί από όνομα τζαι φάτσα, η απομυθοποίηση μπορεί να «χαλάσει» την περσόνα. Αν όμως η περσόνα, όσο τζαι φανφάρ να είναι, συμβαδίζει ή/και αδικεί την πραγματική προσωπικότητα, η απομυθοποίηση δεν σου χαλά το πλεονέκτημα, αντίθετα μπορεί και να το ενισχύσει.

Το θέμα είναι ποιος είναι για τον καθένα μας ο πιο καλός τρόπος να ακουστούν τζείνα που έσιει να πει.

Αλλά τούτο με το πόσο άγνωστος μπορείς να είσαι στην Κύπρο... Πε τζαι συ. Εγώ προσωπικά έππεσα στην «λούμπα» να δώκω πολλά στοιχεία για τη ζωή μου στην «δημοσιότητα», οπότε άγνωστη μπορώ να μείνω μέχρι ένα σημείο. Αν πχ. εξακολουθήσω να μπλογκάρω τζαι σε πέντε χρόνια που ίσως να έχω επιστρέψει μόνιμα Κύπρο τζαι να εξασκώ το επάγγελμα μου, που θα το εξασκούν ως τότε πέντε-δέκα (potentially πλούσιοι) κούνουποι, νομίζω εν θα έσιει πιο εύκολο πράμα να put two and two together.

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Καλώ! Εν ακόμα σιοκκαρισμένοι. Έφυεν η κουρούκλα τους. Σε θκυο-τρεις περιπτώσεις τα αισθήματα ήταν αμοιβάδες. Οι γνωριμίες εγίναν τζαι φιλίες.

Έσιει τζαι μερικούς που τους ήξερα που την προ-μπλογκ εποχή. Τζείνοι εν οι πιο τυχεροί. Εξέραν με που πριν να γίνω ντίβα τζαι κόμα μιλώ τους.

Ε(παρα)γνωρίστηκα τζαι με 2 αναγνώστες.

Ερ.: Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας ένα πολύ ευχάριστο ή εντυπωσιακό πράγμα που σου συνέβηκε μέσω ή λόγω του μπλογκ;

Όχι. Δεν μπορώ.

Ερ.: Το μπλογκ σου έκλεισε τρία χρόνια ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε σε σένα και στους αναγνώστες σου;

Εμένα εβοήθησε με να βάλλω τα συναισθήματα μου σε λέξεις, να εκφράζομαι καλλύτερα δηλαδή, να λαμβάνω την κριτική θετικά τζαι όχι ως επίθεση, να αποκτήσω εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, και να εξασκήσω το είδος σοφίας που αποκτά κανείς από την ανάλυση της βλακείας. Επίσης είναι αξιοσημείωτο το ότι σε τρία χρόνια έχω καλύψει γραπτώς τόσα θέματα όσο να μπορώ να απαντώ σε αρκετές από τις ερωτήσεις σου με λινκ στην ανάλογη ανάρτηση. Για σιγουριά και καλύτερες πιθανότητες αποθήκευσης τους στην long term μνήμη. Αν θέλεις πραγματικά να μάθεις την γνώμη μου.... έτα ούλλα τζιαμέ!

Τζαι ούλλα τούτα αβίαστα, ενίοτε με κακαριστό γέλιο.

Στους αναγνώστες μου δεν ξέρω τι πιστεύω ότι προσφέρω αλλά καμιά 150αριά από αυτούς απάντησαν σε μια έρευνα που είχα κάμει για τα 2α μου γενέθλια, σε μια παρόμοιου τύπου ερώτηση που αφορούσε το τι τους άρεσε στο μπλογκ. Κάμνω copy-paste τους τοπ λόγους:

• Χιούμορ (I crack me up as well)

• Τρόπος/Ύφος/Στυλ γραφής (Πως τα γράφω ο πούστης!)

• Τα πάντα ( )

• Τα θέματα που αναπτύσσονται (Όταν μεγαλώσω θα γίνω συγγραφέας)

• Εγώ η ίδια αυτοπροσώπως (Θεά! Θεά!)

• Ζωή στο εξωτερικό (Το μόνο καλό της ξενιτιάς είναι ότι προσφέρει θέαμα)

• Ψώνισμα (Το blog προσφέρει shopping therapy)

• Σαρκασμός/Αυτοσαρκασμός (Nuff said)

• Η ζωντάνια της περιγραφικότητας (Χίλιες λέξεις μια εικόνα)

• Αμεσότητα/Αυθορμυτισμός (Μένω άφωνη!)

• Ανάλαφρη, απλή, ξεκούραστη ατμόσφαιρα (Dr. Ψωνάρα’s Spa)

Ερ.: Νιώθεις ότι γράφεις πιο πολύ για σένα ή για τους άλλους;

Τζαι για τους θκυό. Εν υποκριτικό να λέεις ότι γράφεις μόνο για σένα όταν δημοσιεύεις να γραπτά σου σε μια σελίδα που επισκέπτονται 250 πλάσματα την ημέρα άμα εν στες καλές της. Σε κάποια φάση, περίπου στον ένα χρόνο εσυγχύστηκα, διότι ένιωσα πως πιέζομαι να γράψω για άλλους τζαι αναρωτήθηκα, τελικά για ποιον γράφω τούτα που γράφω? Μετά ήβρα την ισορροπία τζαι που τότε πάω καλά.

Ερ.: Αντικρίζεις θετικά ή αρνητικά την συνεργασία σε τακτική βάση κάποιων μπλόγκερς με τον τύπο; Εσύ θα συνεργαζόσουν με κάποια εφημερίδα σε τακτική βάση αν σου το ζητούσε;

Άλλαξες την τούντην ερώτηση, επρόσθεσες το «τακτική», αλόπως επειδή ξέρεις ότι εσυνεργάστηκα παλιότερα με κάποιες αλλά όι σε τακτική βάση. Η διαφορά της τακτικής που την περιστασιακή, είναι ότι στην τακτική (σίουρα) πληρώνεσαι. Ρωτάς με βασικά αν θα εδέχουμουν να γράφω τζαι να πλερώννουμαι. Ναι, καλώ! Εφόσον οι όροι δεν θα ήταν περιοριστικοί, δηλαδή αν με επκιερώνναν για να εκφράζομαι όπως εκφράζομαι χωρίς αλλαγές και λογοκρισίες, φυσικά και θα το δοκίμαζα. Όταν προσφέρεις μιαν υπηρεσία κατά παραγγελία, τότε πρέπει να λαμβάνεις κάτι, ένα τσέκκι, μια δωροεπιταγή, θκυό ντουζίνες αυκά, κάτι. Ο μούχτης επέθανεν.

Ερ.: Πόσο σε ενοχλεί όταν άτομα με αντίθετες πολιτικές ή ιδεολογικές απόψεις βρίζουν ή απειλούν εσένα ή άλλους σχολιαστές αναγνώστες σου. Πιστεύεις ότι νομιμοποιείται κάποιος μπλόγκερ να διαγράψει σχόλια που θεωρεί ότι ξεπερνούν κάποια όρια που ο ίδιος θέτει για το μπλογκ του.

Ο καθένας έσσω του βάλλει τα όρια του τζαι κάμνει ότι θέλει. Εχτός αν κουπανά το κοπελλούιν του που το πρωί ως την νύχτα, για τα υπόλοιπα δεν ππέφτει λόγος σε κανέναν. Εν αυτονόητο σε σημείο duh.

Το είδος του σχολιαστή που την θέλει ο κώλος του την διαγραφή, το έχω ονομάσει «Το Φαινόμενο του Μπλογκοϊού», και του έχω αφιερώσει τρεις αναρτήσεις. Μια για κάθε μπλογκοϊό που διέγραψα.

Ερ.: Βρίσκεις ότι εκτός από τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των μπλογκς υπάρχει και κάποια αντίστοιχη άνοδος στη ποιότητα των αναρτήσεων;

Ίσως όχι αντίστοιχη αύξηση όσον αφορά την ποιότητα αλλά σίγουρα αντίστοιχη όσον αφορά την ποικιλία των μπλογκ που ασχολούνται με συγκεκριμένα θέματα πχ. ζώα, ομοφυλοφιλία, αρχιτεκτονική, εκπαίδευση, πολιτική, περιβάλλον κτλ.

Ερ.: Ζώντας στο εξωτερικό, σε ποιο βαθμό χρησιμοποιείς τα μπλογκς για να ενημερώνεσαι για το τι γίνεται στη Κύπρο;

Δεν αλλάζει τζαι πολλά ο τρόπος που ενημερώνομαι εντός ή εκτός Κύπρου. Επειδή τηλεόραση εν πολλοβλέπω, η ενημέρωση που λαμβάνω εν διαδικτυακή, από εφημερίδες και μπλογκς. Άμα όμως ασχολείσαι με τα μπλογκς σχεδόν καθημερινά, θέλεις εν θέλεις ενημερώνεσαι για την επικαιρότητα που τζιαμέ σε μεγάλο βαθμό.

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλόγκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Είχα τα γράψει πολλά ωραία στην ανάρτηση «Ψυχογραφία του Κυπριακού μπλόγκιγκ» που φιλοξενήθηκε στο μπλογκ του Λεξηπένητα πριν 2 χρόνια. Κάμνω copy-paste το σημείο:

«Πιστεύω ακράδαντα, πως υπάρχουν μπλόγκερς που μέσα από την μακροχρόνια ενεργή συμμετοχή τους στον χώρο του διαδικτύου, και την δυναμική τους προσωπικότητα (στον γραπτό λόγο τουλάχιστον) έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις και ίσως και την εμπιστοσύνη των αναγνωστών τους. Γι’ αυτό άλλωστε οι δεύτεροι επιστρέφουν διαχρονικά. Αυτοί κατά τη γνώμη μου έχουν την δύναμη να επηρεάσουν πολύ κόσμο με τις απόψεις τους, όπως ανάλογα μπορεί να επηρεαστεί πολύς κόσμος από τις απόψεις οποιασδήποτε δυναμικής προσωπικότητας, είτε αυτή διαθέτει μπλογκ είτε όχι. Ο Χριστός του 2007 ας πούμε, θα ήταν μπλόγκερ.»

Όσο μεγάλες ή μικρές και να΄ναι, σίγουρα μόνο θετικές επιδράσεις θα είναι. Οι μπλόγκερς ήδη άρχισαν να γίνονται αισθητοί στην κυπριακή κοινωνία, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αντιδράσεις και τις πορείες της Alert μετά την αθωωτική απόφαση για τον ξυλοδαρμό των δύο φοιτητών. Ευελπιστώ σε απήχηση και όσο αφορά τις προσπάθειες λύσεις του Κυπριακού.

Ερ.: Σκέφτηκες καμιά φορά να κλείσεις το μπλογκ ή να παρατήσεις το μπλόγκιγκ;

Ναι, εσκέφτηκα το πόξω πόξω. Αν το κλείσω εν σαν να σβήνω συνειδητά την ύπαρξη μου ως μπλόγκερ. Αλλά ευτυχώς, όσον αφορά την αυτοκτονία, ως τες τάσεις φτάνω. Κατά βάθος θέλω να ζήσω.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Ακόμα τζαι που πας τον καναπέ μας, ακόμα τζαι ψευδώνυμοι, έχουμε βήμα. Είμαστε βλάκες αν μεν το χρησιμοποιούμε εποικοδομητικά once in a while. Η συμβουλή μου λοιπόν προς παλιούς, νέους, τον εαυτό μου included είναι, να είμαστε όσο το δυνατό λιγότερο βλάκες μπορούμε.

Ευχές στους μπλόγκερς

2009-12-31T14:02:00.001+02:00

Τόσο μέσα από το προσωπικό μου μπλογκ αλλά ιδιαίτερα από αυτόν εδώ τον δικτυότοπο, έχω αναλώσει ατέλειωτες ώρες για να προβάλω την κυπριακή μπλογκόσφαιρα. Επίσης μέσα στις δραστηριότητες μου σαν μπλόγκερ, ήταν πάντα η βοήθεια προς όλους τους μπλόγκερς προς την κατεύθυνση της γνωριμίας με τους υπόλοιπους αλλά και κατά κάποιο τρόπο η καταγραφή των τάσεων, των επιδιώξεων και στο μέτρο του δυνατού η πρόβλεψη του που πάει η κυπριακή μπλογκόσφαιρα.

Μέσα από έρευνες, δημοσκοπήσεις, συνεντεύξεις και αφιερώματα, τα τελευταία τρία χρόνια, μπορώ να ισχυριστώ ότι ενδιέτριψα όσο κανείς άλλος στο θέμα "Κυπριακά μπλογκς". Υπόσχομαι να συνεχίσω να υπηρετώ με τον ίδιο ζήλο το χώρο των μπλογκς. Ο λόγος είναι απλός. Πιστεύω ότι η δυναμική που κουβαλά μαζί του αυτός ο χώρος μπορεί να ταρακουνήσει στο μέλλον κάποια κατεστημένα στο μικρό μυαλό μας και στη μικρή μας χώρα. Ήδη έχει δώσει δείγματα γραφής.

Με την ευκαιρία των γιορτών εύχομαι σε όλους τους μπλόγκερς υγεία, προσωπική και οικογενειακή ευτυχία και αυξημένη δημιουργικότητα. Ευχή μου βέβαια μόνιμη είναι να βρει ο τόπος τον δρόμο του που είναι ο δρόμος της λύσης του κυπριακού, της επανένωσης και της ειρήνης για το καλό όλων των σημερινών και αυριανών πολιτών του.

Χρόνια πολλά!

Άνευ Ορίων: ...αν το blogging δεν συνδυάζεται και με κοινωνική δράση ...“βάρτου ρίγανη”

2009-12-19T17:45:00.001+02:00

Φίλοι μου καλοί, σήμερα φιλοξενώ έναν από τους πιο πολυσυζητημένους μπλόγκερς. Ο φίλος ο Άνευ Ορίων πρωτοέκανε την εμφάνιση του το καλοκαίρι του 2007 λίγο πριν το κορύφωμα της προεκλογικής εκστρατείας των προεδρικών. Έκανε την βόλτα του καθημερινά από τα πολιτικά μπλογκς και κυρίως το "Προεδρικές 2008". Μέσα από τους εκτεταμένους, εν είδη σεντονιών σχολιασμούς του, κατάφερε να γίνει γνωστός αλλά και να εμπεδώσει το καθαρά προσωπικό του στυλ "είμαι ο Άνευ και πρέπει να είμαι σίγουρος ότι έγινα σαφής".

Δεν διστάζει προκειμένου να υποστηρίξει εκείνο το οποίο πιστεύει, να έρθει σε έντονη και άγρια αντιπαράθεση με πολιτικούς και ιδεολογικούς του αντιπάλους, έχοντας πάντα το θάρρος της γνώμης του και εκφράζοντας πάντα αυτά που πιστεύει.

Για να δούμε τι έχει να μας πει.

Ερ.: Από πότε μπλογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Απ.: Κατ’ αρχάς shερετούμεν, τζιαι Χρόνια Πολλά για τες Γιορτές!

Τον Αύγουστο του 2007, σε περίοδο διακοπών [ως γνωστόν αργία μήτηρ εστί πάσας ... μαλακίας] σερφάροντας στο internet, έδωσα πάνω σ’ ένα blog [νομίζω ότι ήταν το παλιό “Proletariakon” – πριν περάσει υπό νέα διεύθυνση] κι από τότε κόλλησα – μέχρι τότε δεν κατείχα πράμα για το τι ήταν το blogging...

Για αρκετούς μήνες κυκλοφορούσα άστεγος κι αδέσποτος αφήνοντας σχόλια εδώ κι εκεί [σ’ άλλα blogs], όπως ο κούκος π’ αφήνει τ’ αυγά του σε ξένες φωλιές. Τούτο συνέχισε μέχρι τον Μάη του 2008 οπόταν εδέησα και δημιούργησα το δικό μου στέκκι!

Είναι πλέον βέβαιο [και πέραν πάσης αμφιβολίας] ότι για να συμβεί αυτό [δηλ. να σκάσω μύτη στα blogοσφαιρικά], είτε κάποιες σκοτεινές και καταχθόνιες ανθελληνικές και προδοτικές δυνάμεις έβαλαν το πόshερον τους, είτε ο πορνοσατυρικός ωροσκόπος μου έχει κάμει [αρμένικη] επίσκεψη στην Αφροδίτη!

Ερ.: Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστος στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Πως και διάλεξες το συγκεκριμένο;

Απ.: Το ψευδώνυμο βοηθά [τουλάχιστον ΕΜΕΝΑ] στο να εκφράζομαι τζιαι να γράφω πιο ελεύθερα, αντισυμβατικά, απομυθοποιητικά και anef_πλαισίων, ορίων και περιορισμών ...

[Υπάρχουν ακόμα πολλά ταμπού και ελλείμματα στην κοινωνική μας ζωή, εδώ στην Κύπρο ... Το ψευδώνυμο με προστατεύει από κακόβουλες, κακεντρεχείς, ανήθικες κι ανέντιμες επιθέσεις, δεν επιτρέπει σε “άσπονδους διαδικτυακούς φίλους” να με ταμπελώσουν, αλλά και ούτε να παρεισφρήσουν στο προσωπικό, οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον] ...

Το ANEF_(Oriwn) [ανορθόγραφη γραφή του “Άνευ”] μπορεί αν εκφράζει το αναρχικό και αντισυμβατικό και ακαλούπιαστο alter ego μου ...

Ερ.: Στα κείμενα σου ασχολείσαι σχεδόν αποκλειστικά με την πολιτική και δη το κυπριακό. Πως συγκρίνεται κατά τη γνώμη σου το επίπεδο των μπλόγκερς στη πολιτική, σε σχέση με εκείνο της υπόλοιπης κοινωνίας;

Απ.: Ως ενεργό πολιτικό ζώο είναι φυσικό να ασχολούμαι με την πολιτική και ως Κύπριος σίγουρα και με το κυπριακό [κι όχι μόνο με τον μικρόκοσμο μου, τα “ματσικόρυδα”, τες “μαυρομμάτες” τζιαι τα “μυλλωμένα τραούδκια”] …

Στην blogόσφαιρα, είναι μέλη της κοινωνίας μας [κι όχι εξωγήινοι] που συχνάζουν [ίσως μάλιστα στις ακραίες εκφράσεις τους], γι’ αυτό [όπως και στην πραγματική και ζώσα κοινωνία] θα απαντήσεις κάθε καρυδκιάς καρύδι!

Ερ.: Με βάση κάποιες, μάλλον αξιόπιστες στατιστικές, στην Ελλάδα υπάρχουν 4-5 φορές περισσότερα μπλογκς από ότι στην Κύπρο (τηρουμένων των αναλογιών βεβαίως). Που το αποδίδεις αυτό;

Απ.: Αυτές οι στατιστικές αναδεικνύουν τη διαχρονική αναγκαιότητα του αιτήματος της ... “Ενώσεως” [μετά της Μητρός Πατρίδος]! Αν δηλ. [σήμερα] ήμασταν ένας νομός της Ελλάδας [όπως αρέσκονται να λένε και να γράφουν κάποιοι baş εθνικιστές], κι όχι ένα ανεξάρτητο κράτος, αυτές οι στατιστικές δεν θα ίσχυαν ...

[Η ύπαρξη μεγάλων αστικών κέντρων στην Ελλάδα, όπως είναι λόγου χάριν η Αθήνα, η οποία μάλιστα έχει πιο πολύ πληθυσμό απ’ ότι ολόκληρη την Κύπρο, δηλεί και αυξημένη χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας. Τούτο σίγουρα συνέτεινε στη δημιουργία και λειτουργία πιο πολλών blogs …

Ερ.: Το μπλογκ σου έκλεισε ενάμιση χρόνο ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε σε σένα και στους αναγνώστες σου;

Απ.: Το blogging ΜΟΥ έδωσε την ευκαιρία να καταγράφω και να εκφράζω δημόσια [και σε πιο συγκροτημένη μορφή] σκέψεις και απόψεις μου πάνω σε διαφορά ζητήματα [κυρίως πολιτικά] που συνήθιζα πιο πριν και έγραφα [και συνεχίζω να γράφω ακόμα] υπό την μορφή πρόχειρων σημειώσεων σε κόλλες και τετράδια. Με το blogging ΜΟΥ δόθηκε η ευκαιρία να αποκαλύψω το καταπιεσμένο δημοσιογραφικό και συγγραφικό μου ταλέντο. Μου έδωσε επίσης την ευκαιρία να συναντήσω και να γνωρίσω κάποιους εξαίρετους ανθρώπους ...

Πέραν τούτων όμως με την παρουσία μου στην blogόσφαιρα, επιτελώ κι ένα ψυχο-κοινωνικό έργο. Τουτέστιν, δίνω την ευκαιρία σε διάφορους [χαμερπείς και ποταπούς] τύπους να εκτονωθούν βρίζοντας ΜΕ και σ’ άλλους [που ίσως να ‘ναι και οι ίδιοι] να ικανοποιήσουν ένα “εθνικό” ψώνιο τους - να εκδίδουν [ως κοινοί πάτρονοι] ISO και HACCAP πατριωτισμού και ελληνικότητας!

Ερ.: Γνώρισες κάποιους ανθρώπους μέσω του μπλογκ; Έχεις καμιά σχετική ιστορία να μας μεταφέρεις;

Απ.: Ναι, έχω ήδη γνωριστεί με κάποιους ανθρώπους [συν-Bloggers] ...

Έχω συναντηθεί κυρίως με άτομα με τα οποία λίγο πολύ μοιραζόμαστε τις ίδιες, [παρόμοιες ή/και παραπλήσιες] ανησυχίες, σκέψεις και προβληματισμούς. Με μερικούς απ’ αυτούς διατηρώ και μια επικοινωνία και φιλική σχέση και εκτός blogόσφιαρας

Αυτές οι συναντήσεις [ιδιαίτερα οι πρώτες, όταν δηλ. πραγματοποιείται η γνωριμία από κοντά] χαρακτηρίζονται από μια μαγεία, αλλά μπορεί να λειτουργήσουν κι απομυθοποιητικά. Λέει ας πούμε ο άλλος Blogger όταν ΣΕ συναντά: “Ααα, ΕΣΥ είσαι ο [περιβόητος – αυτό το λέει από μέσα του] Anef_Oriwn;”

Σε μια τέτοια συνάντηση που καταφέραμε να κάνουμε [καμιά 10ρια bloggers] σ’ ένα ωραίο στέκκι [φαγάδικο] πριν κάποιους μήνες [μετά άρτου και οίνου, αλλά και μπόλικης κουβέντας], λέει σε ΜΕΝΑ και στον Lexi_Penita μια συν-blogger: “Από τον τρόπο που γράφετε [στα blogs], είχα σχηματίσει την εντύπωση πως θα ήσασταν κατα πολύ πιο νεότεροι!!!” Εγώ πάντως χαμογέλασα και δέχτηκα το σχόλιο της κοπέλας ευμενώς – δεν ξέρω ο Lexi-Penitas …

Στην ίδια εκείνη συνάντηση κάποιος από το προσωπικό [του απάχικου], ίσως επηρεασμένος από τις μαλλούρες και τα γενιά μερικών εξ ΗΜΩΝ, μας ρώτησε “αν είμαστε καλλιτέχνες”! Ο PolitisPittas, σίγουρα είναι καλλιτέχνης, ο Gregoris δεν ξέρω, αλλά εγώ είμαι ... “πέρα βρέshει”!

Πέραν τούτων να σημειώσω και την άκρως ευχάριστη έκπληξη μου, όταν [μέσα από διάφορους συνειρμούς] διαπίστωσα [όταν πρωτόμπαινα στα blogs] ότι πίσω από το nick Aceras Anthropophorum βρισκόταν ένας παλιός καλός φίλος!

Ερ.: Σκέφτηκες κάποια στιγμή να παρατήσεις το μπλόγκιγκ; Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή σου;

Απ.: Να παρατήσω το blogging ολοκληρωτικά, ΔΕΝ το ‘χω διανοηθεί. Να περιορίσω την ενασχόληση μου [με το blogging] ή να κάνω για λίγο καιρό αποτοξίνωση το’ χω σκεφτεί ... Αλλά όλο και το αναβάλλω, γιατί προβληματίζομαι τι θα γίνουν ... οι θαυμαστές ΜΟΥ χωρίς ΕΜΕΝΑ! [Τι θα γίνουμε χωρίς ... τρομοκράτες] ...

Το blogging αποτελεί για ΜΕΝΑ μιαν ευχάριστη ενασχόληση κι ένα εναλλακτικό τρόπο επιμόρφωσης και κοινωνικής δραστηριοποίησης ...

Ερ.: Δεν νομίζεις ότι είναι υποτιμητική για τους συμπλόγκερς σου η επιλογή σου να μην βάλεις λινκς άλλων μπλογκς στο μπλογκ σου; Δεν συμφωνείς με την άποψη που λέει ότι η παράθεση συνδέσμων στα διάφορα μπλογκς διαδίδει τόσο τα ίδια όσο και γενικότερα το μπλόγκιγκ και αποτελεί και μια μορφή αλληλεγγύης μεταξύ των μπλόγκερς;

Απ.: Αυτό είναι κάτι που με απασχολεί ... Κάνοντας μάλιστα και την αυτοκριτική ΜΟΥ [κουσούρι που ΜΟΥ έμεινε από το “αμαρτωλό” και δογματικό παλαιο-κομμουνιστικό παρελθόν μου - των νεανικών μου χρόνων] οφείλω να παραδεχτώ ότι νοιώθω κάπως άβολα [γι’ αυτήν την αδυναμία ΜΟΥ] απέναντι σε εκλεκτούς συν-bloggers [τους οποίους εκτιμώ βαθύτατα] και οι οποίοι έχουν βάλει το δικό μου blog στα links τους. Όμως ΔΕΝ νομίζω να είναι υποτιμητικό για τους συμπλόγκερς ΜΟΥ, μια και τούτο ΔΕΝ έχει γίνει σκόπιμα ... Απλώς ΔΕΝ κατάφερα να βάλω links όταν δημιούργησα το Blog [είμαι και ολίγο τι diesel – σκράπας, πως το λένε; - σε ζητήματα αφομοίωσης και χρήσης νέων τεχνολογιών], μετά το αμέλησα, ύστερα είπα ότι θα το κάνω όταν θα προβώ σε αναδόμηση του Blog ΜΟΥ [δεν ξέρω αν θα είναι ανακαίνιση ή αναπαλαίωση], ακολούθως ΜΑΣ προέκυψαν και οι συναθροιστές ιστολογίων, τζι’ έτσι “τζι’ ΕΓΙΩ έμεινα [μέχρι τώρα] όπως έμεινεν τζι’ ο ΧατζιηΜάρκος πέρσι”!

Πάντως συμφωνώ απόλυτα μαζί ΣΟΥ, και “… με την άποψη που λέει ότι η παράθεση συνδέσμων στα διάφορα μπλογκς διαδίδει τόσο τα ίδια όσο και γενικότερα το μπλόγκιγκ και αποτελεί και μια μορφή αλληλεγγύης μεταξύ των μπλόγκερς”!

Ερ.: Πόσο σε ενοχλεί όταν άτομα με αντίθετες πολιτικές ή ιδεολογικές απόψεις βρίζουν ή απειλούν εσένα ή άλλους σχολιαστές αναγνώστες σου; Πιστεύεις ότι νομιμοποιείται κάποιος μπλόγκερ να διαγράψει σχόλια που θεωρεί ότι ξεπερνούν κάποια όρια που ο ίδιος θέτει για το μπλογκ του;

Απ.: Όταν δημιουργούσα το Blog [ΜΟΥ] είχα βάλει [ως αρχή] στην [άγραφη] Ιδρυτική Διακήρυξη και Δήλωση Πολιτικής ότι, ΔΕΝ θα διαγράφω σχόλια όσο επιθετικά, ασυνάρτητα κι ανάρμοστα κι αν ήταν αυτά ... Αλλά φευ! Κι εδώ [αυτοκριτικά] παραδέχομαι ότι έκανα λάθος. Δεν με ενοχλεί η έκφραση διαφορετικών απόψεων όσο έντονες και επιθετικές κι αν είναι αυτές ... Εξ άλλου οι Θέσεις προκαλούν Αντι-Θέσεις, κι αυτές με τη σειρά τους δημιουργούν Αντι-παρα-Θέσεις, μέσα από τις οποίες πρέπει να επιδιώκουμε τη Σύν-Θεση ...

Ενοχλούμαι όμως έντονα από τις ύβρεις [που εκτοξεύονται τόσο εναντίον ΕΜΟΥ, όσο και εναντίον άλλων αναγνωστών – σχολιαστών του Blog], τους αφορισμούς και τους χαρακτηρισμούς. Κι έχω προβεί πλέον σε διαγραφές υβριστικών σχολίων ... Και ΔΕΝ έχω αναστολές να συνεχίζω να το κάμνω όταν κρίνω ότι κάποια σχόλια ξεπερνούν τα όρια, έστω κι αν το Blog είναι anef_oriwn!

Απ.: Μάλλον ισχύει κι εδώ το από αρχαιοτάτων χρόνων ρηθέν ότι η ποσότητα δεν συνοδεύεται απαραίτητα και πάντοτε με την ανάλογη ποιότητα. Όλοι όμως [μια και γράφουμε δημόσια και διαβαζόμαστε από κόσμο και κοσμάκη] θα είμαστε συνεχώς υπό κρίση και κριτική.

Παράλληλα όμως θέλω να σημειώσω ότι συχνά βρίσκω πολύ ωραίες εργασίες [μελέτες και κείμενα] στην blogόσφαιρα ...

Ερ.: Αυτή τη στιγμή οι ενεργοί Κύπριοι μπλόγκερς ξεπερνούν τους 400-450; Σχεδόν καθημερινά θίγουν προβλήματα και πολλές φορές προτείνουν λύσεις. Τους ακούει κανείς;

Απ.: Ακούει κάνεις; ΚΑΝΕΝΑΣ [και για να μην ακούγομαι είμαι απόλυτος σχεδόν ΚΑΝΕΝΑΣ]!!! Ούτε ΕΜΕΙΣ οι ίδιοι [που οι πιο πολλοί λειτουργούμε αυτιστικά, ακούοντας μόνο τους ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ] ... Γράφουμε πιο πολύ για να ικανοποιήσουμε μια εσωτερική ΜΑΣ ανάγκη και επιθυμία για γράψιμο. Από την άλλη οι παρεμβάσεις μας με κείμενα και σχόλια [σε συζητήσεις] βοηθούν στην ανάπτυξη της δημοκρατίας [όταν φυσικά οι συζητήσεις δεν εκφυλίζονται]. Αυτή την τακτική [να παρεμβαίνω σε συζητήσεις] την ακολουθώ κι ΕΓΩ συχνά ... Και τούτο γιατί πιστεύω ότι ΔΕΝ πρέπει να αφήνονται ασχολίαστα κι αναπάντητα ζητήματα και ερωτήματα [που κατά τη ταπεινή μου γνώμη] τίθενται λανθασμένα, παραπλανητικά ή διαστρεβλωμένα. Σε ποιο βαθμό ακουγόμαστε καλό είναι ... “να πάρουμε την βοήθεια του κοινού”. Απ’ εκεί και πέρα και πηγαίνοντας και στην επόμενη ερώτηση ...

Ερ. : Σαν νέος μπλόγκερ, πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλόγκιγκ στη κυπριακή κοινωνία;

Απ.: ... Θα πω ότι αν το blogging δεν συνδυάζεται και με κοινωνική παρέμβαση και δράση ή δεν λειτουργεί βοηθητικά για την κοινωνική αφύπνιση και δραστηριοποίηση τότε “βάρτου ρίγανη” ... Θα παραμείνει απλώς ένα διαδικτυακό παίγνιο μοναχικών και περιθωριακών τύπων ...

Πέραν τούτου νομίζω ότι τα μεμονωμένα προσωπικά blogs λίγα μπορούν να πετύχουν από την άποψη κινητοποίησης του κόσμου και για συμμετοχή του σε συγκεκριμένες εκδηλώσεις και δράσεις ή/και για τη πρόκληση δυναμικών για κοινωνικές παρεμβάσεις. Επιβάλλεται πλέον η δημιουργία ομαδικών blogs [με ένα συντονιστικό πυρήνα από max. 4-5 άτομα – για περισσότερη ευελιξία και καλύτερο συντονισμό] με συγκεκριμένους στόχους και θεματικές [ας πούμε ενάντια στον εθνικισμό και τον σοβινισμό, υπέρ της λύσης και της επανένωσης, για το περιβάλλον, ενάντια στην αυθαιρεσία της κρατικής εξουσίας ...]

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νεότερους μπλόγκερς;

Απ.: Οι μόνες συμβουλές που δίνω [ως παλιότερος, βετεράνος κι απόμαχος] σε νεότερους ΜΟΥ είναι για το ... ΣΕΞ! Εξ ου και ο λόγος που οι “άσπονδοι ΓρουστοφοΓουωτσσιανοί φίλοι”, ΜΕ αποκαλούν και πορνοσάτιρο – κι αυτό γιατί τους σατιρίζω πορνόν – πορνόν!

[Παίδες το blogging θέλει υπομονή … Διαφορετικά μπορεί να βλάψει σοβαρά την αίσθηση του χιούμορ σας – αν διαθέτετε - και ίσως και την οικογενειακή σας γαλήνη]

Τέλος, ευχαριστώ τον φίλτατο Lexi_Penitas [και οι “Πέντε” ήταν υπέροχοι! – ξέρει αυτός], για την τιμή που ΜΟΥ κάνει και με φιλοξενεί σε “συνέντευξη” εδώ στον συναθροιστή των κυπριακών blogs που έφτιαξε ... Έτσι μου δίνει και την ευκαιρία να απευθύνω στα “πλήθη” και να επικοινωνήσω με τους “θαυμαστές” κι “άσπονδους φίλους” μου!!! Απολογούμαι για το μακρόσυρτο της “συνέντευξης” [ΜΟΥ], αλλά ΔΕΝ ΜΑΣ δίνεται και κάθε μέρα τέτοια ευκαιρία. Κι είδα κι ΕΓΩ “μικρόφωνο” μπροστά μου και ΜΕ έπιασε γλωσσοδιάρροια ...

Να ‘στε καλά ΟΛΟΙ κι ΟΤΙ ΠΟΘΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΠΑΘΕΤΕ!!!

Καλές και Χαρούμενες Γιορτές να περάσετε! Κι αν ΔΕΝ έχετε ποιος θα οδηγήσει στην επιστροφή ΜΗΝ πιείτε [γιατί ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΔΗΓΑΡΑ]!

Anef_Oriwn

Πέμπτη 17-18/12/2009

Η φωτογραφία αποδεικνύει ότι αυτό το παιδί από μικρός δεν είχε όρια!

Κύων ο Ποιμενικός: ...πόσον πίσω είμαστε στον τομέα κατοικίδια...

2009-12-14T23:03:00.003+02:00

Μπορεί ακόμα η κυπριακή μπλογκόσφαιρα να είναι μικρής έκτασης και η επίδραση της στη κοινωνία πολύ περιορισμένη, όμως από άποψη θεματολογίας είναι πολύ πλούσια. Ένα μοναδικό μπλογκ που ασχολείται αποκλειστικά με την προβολή των σκύλων είναι το "Ιστορίες για σκύλους" του φίλου μας Κύωνα Ποιμενικού. Με υποδειγματική αγάπη για τα ζώα που ξεπερνά κατά πολύ το επίπεδο του χόμπι, μας μπάζει στο κόσμο των σκυλιών με τις ατέλειωτες γνώσεις πάνω στο θέμα. Και την ατέλειωτη βεβαίως αγάπη του για τα σκυλιά!

Ερ.: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Μπλοκκάρω που τον Ιούνιο του 2009 τζαι τζείνο που με κούντησε ήταν το ενδιαφέρον που δείχνουν καμπόσοι Κυπραίοι στην ανάγνωση των μπλόκ. Ανακάλυψα ένα κόσμο, απρόσωπο μεν αλλά γεμάτο εγκαρδιότητα τζαι αφοσίωση τζαι είπα ότι έπρεπε με το δικό μου τρόπο να συμμετέχω σε τούτη τη μπλόκκοκοινωνία. Για γλώσσα γραφής εδκιάλεξα την ελληνική κυπριακή διάλεκτο γιατί πρώτον είμαι περήφανος που τη μιλώ τζαι αν για κάποιους είμαστε χώρκατοι όσοι τη μιλούμε ας τζιμιθούν παραγωνιάς τζαι δεύτερο γιατί απευθύνουμε στον Κυπραίο.

Ερ.: Το ψευδώνυμο σου σε κάνει ένα με το αντικείμενο του μπλογκ σου! Τα σκυλιά. Τόση είναι η σημασία που έχουν για σένα τα σκυλιά, που αποφάσισες να ταυτιστείς με αυτό τον τρόπο μαζί τους;

Η αλήθκεια είναι ότι το ψευδώνυμο μου ήταν δύσκολη απόφαση αλλά τελικά νομίζω έκαμα καλή επιλογή.

Οι σιύλλοι αρέσκουν μου πάρα πολλά τζαι ο κυριότερος λόγος που αποφάσισα να γράφω για σιύλλους είναι να κάμω την υπέρτατη προσπάθεια να αλλάξω τα μυαλά του κυπραίου όσον αφορά τούτα τα ζώα. Η προσπάθεια μου τούτη περνά μέσα που τες περιγραφές των σιύλλων καθώς τζαι μέσα που πραγματικές ιστορίες με ήρωες σιύλλους. Οι σιύλλοι στη Κύπρο δεινοπαθούν πολλά τζαι πιστεύκω ότι πολλά λιοι κάτοχοι σιύλλων εκτιμούν την αξία του ζώου. Οι σιύλλοι είτε καθαρόαιμοι είτε μη δεν τυχάνουν κατάλληλης μεταχείρισης τζαι γι αυτόν γεμώνει ο τόπος αδέσποτους τζαι ψόφκια. Υπάρχουν αθρώποι οι οποίοι ενδιαφέρονται πολλά ,τζαι τούτον εν καλό, αλλα πάλε είναι πολλά λίοι.

Ερ.: Πως θα βαθμολογούσες το ενδιαφέρον των μπλόγκερς και των αναγνωστών σου για τους σκύλους; Πιστεύεις ότι διαφέρει από τον τρόπο που η υπόλοιπη κοινωνία αντικρίζει τα ζώα;

Οι μπλόκκερς καθώς τζαι άτομα τα όποια δεν έχουν μπλόκ αλλά αρέσκονται στο να δκιαβάζουν εδείξαν αρκετόν ενδιαφέρον τζαι τούτον άρεσε μου. Με όσους έτυχε να συζητήσω μέσω του μπλόκ έδειξαν ότι αγαπούν τους σιύλλους τζαι μάλιστα οι πλείστοι είναι τζαι κάτοχοι σιύλλων. Μακάρι όπως σκέφτουντε οι αναγνώστες τζαι οι μπλοκκόφιλοί μου να σκέφτουντε ούλλοι οι Κυπραίοι , εννεν δύσκολο ούτε ακατόρθωτο απλά θέλει θέληση.

Ερ.: Πόσο πιστεύεις ότι ένα ή περισσότερα μπλόγκς θα μπορούσαν να αλλάξουν κάτι από τα τόσα απαράδεκτα που συμβαίνουν στη Κύπρο σε σχέση με τα ζώα;

Τούτη η ερώτηση είναι νάκκο δύσκολη. Το θέμα, πιστεύκω, δεν είναι το πόσα μπλόκ θα χρειαστούν για να αλλάξει μια κατάσταση αλλά ποιοι τα δκιαβάζουν τζαι πόση σημασία τους διούν. Εδίαβασα σε πολλούς μπλόκκερς εξαιρετικά πράματα τζαι ιδέες που σημαίνει ότι ο κόσμος αφυπνίστηκε τζαι επιζητά το καλύττερο όμως δεν αρκεί να τα γράφουμε μόνο διότι δυστυχώς το δέρμα του κυπραίου εν πασιύ πολλά για να το τρυπήσουν μόνο τα γραψίματα. Τα ζώα είναι μία πτυχή που ταλανίζει τη Κύπρο πολλά χρόνια. Τελευταία ακούσαμε τα γεγονότα με το ζωολογικό κήπο τζαι είδαμε ότι οι αρμόδιοι δεν νοιάζουνται. Δυστυχώς κάποια πράματα δεν διορθώνουνται ενώ το μόνο που χρειάζεται είναι πολλά μικρή προσπάθεια

Τουλάχιστον εγώ, μέσα που το μπλόκ μου προσπαθώ να σπάσω κάποιες προκαταλήψεις των κυπραίων γυρόν που τους σιύλλους. Τζαι γι αυτόν προβάλλω όσες πληροφορίες μπορώ γυρόν που την εκάστοτε ράτσα για να μαθαίνει ο κόσμος τζαι να κοιτάζει τα πράματα που πιο σωστή σκοπιά.

Ερ.: Γνώρισες κάποιους ανθρώπους (ίσως και τα σκυλιά τους) μέσω του μπλογκ; Έχεις καμιά σχετική ιστορία να μας μεταφέρεις;

Εγνώρισα πολλούς καθώς τζαι τους σιύλλους τους. Είχα την ιδέα να προβάλλω φωτογραφίες σιύλλων που κατόχους με τους οποίους έρκουμαι σε επαφή μαζί τους μέσω του μπλόκ τζαι μάλιστα είχα ανταπόκριση. Περιμένω φυσικά περισσότερη συμμετοχή που πιστεύκω θα έρτει σιγά -σιγά..

Καμιά σχετική ιστορία εν υπάρχει αλλά στο μέλλον θα το ζητήσω που τους αναγνώστες να μου στέλλουν τζαι προσωπικές τους εμπειρίες με πρωταγωνιστές τους σιύλλους τους.

Ερ.: Το μπλογκ σου κλείνει μισό χρόνο ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε σε σένα και στους αναγνώστες σου;

Σε μένα επρόσφερε τζαι προσφέρει πολλά όπως έρευνα , περεταίρω εκμάθηση γύρω που τους σιύλλους καθώς γνώσεις τις οποίες δεν εγνώριζα που πρίν. Στους αναγνώστες μου προσφέρει όσα θέλω εγώ να γνωρίζω για τους σιύλλους. Τούτα τα ευγενή ζώα αξίζουν καλύττερης υπόληψης τζαι τούτο προσπαθώ να μεταφέρω τζαι στους αναγνώστες μου.

Ερ.: Σκέφτηκες κάποια στιγμή να παρατήσεις το μπλόγκιγκ; Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή σου;

Αν πω ότι δεν το σκέφτηκα θα πω ψέματα. Εσκέφτηκα το, το τελευταίο διάστημα γιατί εν είχα ώρα να γράψω όμως αποφάσισα ότι δεν θα παραιτήσω τούτη τη προσπάθεια γιατί χρωστώ το στους σιύλλους. Ανέλαβα να συστήσω τους σιύλλους καθώς τζαι σχετικά θέματα στον κυπραίο τζαι θα το συνεχίσω.

Ερ.: Σκέφτηκες ποτέ τρόπους να αναβαθμίσεις το μπλογκ σου; Ας πούμε να θέσεις τις γνώσεις σου για τα σκυλιά στην υπηρεσία των αναγνωστών καθιερώνοντας μια μόνιμη στήλη ερωταπαντήσεων για προβλήματα των σκύλων;

Βεβαίως. Άλλωστε τούτο δηλώνω τζαι στο προφίλ μου τζαι έκαμα το σε μια -δυό περιπτώσεις. Όταν έρκουντε ερωτήσεις που αναγνώστες έχω ούλλη τη καλή διάθεση να απαντήσω στις απορίες όποιων θέλουν να μάθουν κάτι σχετικό με τους σιύλλους.

Ερ.: Ποια κατά τη γνώμη σου είναι τα σημαντικότερα προβλήματα με τα σκυλιά στη Ευρωπαϊκή κατά τα άλλα Κύπρο;

Είμαι προσωρινά κάτοικος Γερμανίας τζαι συγκρίνοντας τους Γερμανούς με τους Κυπραίους εκατάλαβα πόσον πίσω είμαστε στον τομέα κατοικίδια τζαι ειδικά στους σιύλλους. Ο σιύλλος στη Γερμανία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειας. Οι οικογένειες οι οποίες έχουν σιύλλο είναι σαννα τζαι έχουν ακόμα ένα μωρό στο σπίτι. Επίσης εθεσπιστήκαν αυστηροί νόμοι οι οποίοι προστατεύκουν τον κάτοχο, το ζώο αλλά τζαι τους γύρω. Σε μας τούτο το πράμα φαντάζει αγγαρεία αλλά για τους Γερμανούς είναι νομοθεσία η οποία πρέπει να τηρείτε. Με λία λόγια στη Κύπρο λείπει η νομοθεσία καθώς τζαι ο έλεγχος που τους αρμόδιους. Δυστυχώς τα παραπάνω πράματα είναι ανεξέλεγκτα στη Κύπρο τζαι κάποιοι οργανισμοί που προσπαθούν να κάμουν κάτι «τρώσειν» πόρτα , δυστυχώς, που τη κυβέρνηση. Δεν εμάθαμεν ακόμα στη Κύπρο να ξεχωρίζουμε τους σιύλλους τζαι τούτο είναι έναν άλλο πρόβλημα. Πιάνουμε σιύλλους στη ουσία για να δειχτούμε παρά γιατί θέλουμε να έχουμε σιύλλο ή ακόμα επειδή εν όμορφοι αμα εν μωρά γιατί εζητήσαν το τα κοπελλούδκια μας. Ο σιύλλος δεν είναι πασαρέλλα ούτε ένδειξη οικονομικής ευχέρειας. Κάθε ράτσα έσιει την ιδιότητα της τζαι τούτο πρέπει να το σεβαστούμε. Οι μύθοι που γεννιούντε γυρόν που τους σιύλλους στη Κύπρο, ιδίως περί επικινδυνότητας είναι προϊον της άγνοια μας τζαι της ανευθυνότητας μας. Για κακήν τύχη των σιύλλων είμαστε πίσω… πολλά πίσω.

Ερ.: Πως βλέπεις να ξεπερνιούνται ή τουλάχιστον να αμβλύνονται αυτά τα προβλήματα;

Όταν εθεσπίστηκε η νομοθεσία με το chip αναγνώρισης είπαμεν ούλλοι οι ευυπόληπτοι κάτοχοι σιύλλων ότι εξεκίνησε κάτι καλό. Εμείναμεν τζαμε όμως. Τα προβλήματα θα λυθούν αν όχι 100% τουλάχιστον 95% με σωστή νομοθεσία τζαι ενημέρωση του κόσμου.

Ερ.: Βλέπουμε ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων που στελεχώνουν τα καταφύγια γάτων και σκύλων στη Κύπρο είναι ξένοι. Μήπως εμάς των Κυπρίων, μας λείπουν στοιχειώδεις ευαισθησίες σε σχέση με τα ζώα;

Λείπουν μας πολλά πράματα πέραν των ευαισθησιών. Σαν λαός είμαστε των άκρων. Που διστακτικοί μέχρι αδίστακτοι. Τα ζώα εμπίπτουν στα κεφάλαια που προκαλούν πονοτζέφαλο στο κυπραίο τζαι έτσι κρατούμε μια στάση αποχής που τέδκοιου είδους θέματα. Φυσικά να μεν είμαστε μηδενιστές διότι υπάρχουν τζαι αρκετοί κυπραίοι που ενδιαφέρουνται όμως το μπλόκο σε τούτες τες προσπάθειες είναι, κατά την άποψη μου, το οικονομικό. Καταφύγια υπάρχουν τζαι πρόσφατα επισκέφτηκα τζείνο της Λευκωσίας (περιοχή αεροδρομίου) του οποίου υπεύθυνη είναι μια εγγλέζα κάτοικος Κύπρου. Εξαιρετικά φιλότιμη προσπάθεια, αλλά γλίορα καταλαβαίνεις ότι υπάρχει έλλειψη οικονομικών πόρων οι οποίοι μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση όταν εξευρεθούν. Πρέπει νομίζω η κυβέρνηση να ρίξει μια μαδκιά σε τούτο πρόβλημα καθώς τζαι ούλλοι μας να συμβάλουμε ώστε να διατηρηθούν τα καταφύγια τζαι να βελτιωθεί η κατάσταση τους.

Ερ. 12: Σαν νέος μπλόγκερ, πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλόγκιγκ στη κυπριακή κοινωνία;

Το μπλόκιγκ νομίζω θα βοηθήσει πολλά. Πολλοί μπλόκκερς διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων και πιστεύω, βρέθουντε τζαι συζητούν μέσω των μπλόκ τζαι ανταλλάσουν εξαιρετικές απόψεις. Τούτο σημαίνει ότι ανεξαρτήτως τι πολιτικής παράταξης είσαι τζαι τι πιστεύκεις, τα κοινά που βρίσκεις με άλλους μπλόκκερς είναι περισσότερα που τα χάσματα που επροβάλλουνταν τόσο τζαιρό στη κοινωνία.. Ενότητα είναι τζείνο που λείπει που τη Κυπριακή κοινωνία, ε φυσικά τζαι αγάπη για τα ζώα τζαι κυρίως για τους σιύλλους.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νεότερους από σένα μπλόγκερς;

Η ελευθερία του λόγου είναι τεράστιο προνόμιο. Το να γράφεις ελεύθερα εν αγαθό που εκερδήθηκε μετά που σκληρό αγώνα μέσα που τα χρόνια. Η κατάχρηση όμως τούτης της ελευθερίας είναι που προκαλεί προβλήματα πολλές φορές. Τζείνο που έμαθα εγώ είναι να προσπαθείς να χειρίζεσαι τη γραφή σου όσο πιο καλά γίνεται τζαι να είσαι ξεκάθαρος σε τζείνα που γράφεις ούτως ώστε να αποφεύγονται τυχόν παρεξηγήσεις.

Οι νέοι μπλόκκερς να γράφουν τζείνο που νοιώθουν άφοα τζαι να στηρίζουν σωστά τες απόψεις τους. Τζαι όπως είπεν ένας άλλος μπλόκκερ « το μπλοκ εν όπως το παιδί σου, πρέπει να το βουράς που πίσω».

Bluerose: το πιο γοητευτικό πάντα είναι να ανακαλύπτω φρέσκα μυαλά και ειλικρινείς γραφές!

2009-12-09T12:46:00.001+02:00

Η Rose έκανε εντυπωσιακή είσοδο στη Κυπριακή μπλογκόσφαιρα το καλοκαίρι του 2008 και για μια περίοδο ήταν από τους πολυγραφότερους μπλόγκερς. Μπορεί να αραίωσε κάπως τις αναρτήσεις της αλλά προσωπικά πιστεύω ότι όποτε κάνει ανάρτηση έχει κάτι να πει! Ασχολείται κυρίως με το ζήτημα της βίας εναντίον των γυναικών το οποίο βρίσκεται στη κορυφή μιας θεματολογίας που την χαρακτηρίζει η ευαισθησία για τον αδύνατο συνάνθρωπο μας.

Την ευχαριστώ για την συνέντευξη που μας παραχώρησε.

Ερ.: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Ξεκίνησα το μπλοκ τον Ιούνιο του 2008 όταν έψαχνα μια ρωγμή να με χωράει.

Ερ.: Θα μπορούσες να εξηγήσεις στους αναγνώστες μας από πού προήλθε το Blue Rose;

Παραδόξως, μπορώ να γράψω περισσότερα για την ιστορία της «bluerose” παρά για μένα σε ένα βιογραφικό σημείωμα . Προϋπήρξε του μπλοκοψευδώνυμου, σαν σύμβολο και σαν συνειδητότητα για πολλά χρόνια. Ας πω απλά ότι ο συμβολισμός της είναι ταυτόσημος με τη γυναίκα και το χρώμα της με την υπόσχεση μέλλοντός της, την ελευθερία της και την αυτογνωσία της. Είναι συνδεδεμένη με πολύ προσωπικές εμπειρίες ζωής και γνώση που έχουν μια συνέπεια και συνέχεια για μένα.

Ερ.: Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστη στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Δεδομένης και της κοινωνικής σου δράσης, πόσο άγνωστη τελικά σε κράτησε το Blue Rose;

Μου έδωσε και μου δίνει μια ακόμα περσόνα, ένα ακόμα εργαλείο και μέσο. Ακόμα και εδώ υπάρχουν πράγματα ιδιωτικά τα οποία δεν μπορούν να εκφραστούν. Η σύνδεση των δυο - με ή χωρίς ψευδώνυμο - ήταν επιλογή τελικά, όταν ξετυλίχτηκε το κουβάρι της επικοινωνίας και ένιωσα ο,τι μπορώ να συνδέσω τα δυο. Ακόμα και η κοινωνική δράση οποιασδήποτε ή οποιουδήποτε δεν είναι παρά ένα μικρό, ελάχιστο μέρος του συνόλου του. Τώρα που με ρωτάς κανένα από τα δυο δεν είμαι «εγώ» -ούτε η επώνυμη, ούτε η bluerose, αλλά είμαι και αυτές.

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Οι περισσότερες γνωριμίες εξελίχθηκαν σε σημαντικές φιλίες. Ακόμα και αυτή η καθημερινή εικονική επαφή έχει μια ιδιαίτερη αξία. Σαν κάθομαι μ’ένα pc αγκαλιά και μια γρήγορη μπλοκοάναγνωση έρχομαι σε επαφή με τι σκέφτονται 10-15 άτομα εκείνη την ημέρα. Έχει άτομα που ανυπομονώ να διαβάσω κάθε καινούρια τους ανάρτηση, άλλες φορές ψάχνω την επικαιρότητα μέσα από τις απόψεις άλλων, ή επιστρέφω σε παλιότερες αναρτήσεις τους που θεωρώ σημαντικές – κι αυτό ένα άλλο είδος γνωριμίας είναι... έχει άτομα που ποτέ δεν συνάντησα και θεωρώ οικεία και έχουμε ανταλλάξει πραγματάκια που δύσκολα μοιράζεσαι... Οι άνθρωποι με ότι μέσο κι αν επιλέξουν να επικοινωνήσουν πάντα θα βρουν τρόπο να περάσει το ουσιαστικό αν το επιθυμούν.

Έγιναν πολλά στα δυο χρόνια μπλοκινγκ αλλά το πιο γοητευτικό πάντα είναι να ανακαλύπτω φρέσκια μυαλά και ειλικρινείς γραφές!

Ερ.: Το μπλογκ σου κλείνει ενάμισι χρόνο ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα – περιορίστηκα στην περιστασιακή χρήση παναντόλ :)
-στους αναγνώστες σου – ας μας πουν :)
-στη κοινωνία – σσσσσς

Ερ.: Νιώθεις ότι γράφεις πιο πολύ για σένα ή για τους άλλους;

Ξεκίνησα να γράφω για μένα ...

Μάλλον εκπλήσσομαι ευχάριστα όταν διαβάζω μια γνωστή ανάρτηση σε μια εφημερίδα. Δεν νομίζω να αντιμετωπίσω ποτέ αυτό το δίλημμα ή μια τέτοια πρόταση... Η εφημερίδα έχει μεγάλα περάσματα και εγώ μόνο μέσα από «ρωγμές» χωράω.

Ελάχιστες φορές ήρθα αντιμέτωπη με πραγματικές απειλές και σε εκείνες τις περιπτώσεις οι αντίδραση είναι ίδια – γνωρίζοντας τη νομοθεσία, προειδοποίησα το άτομο και δεν χρειάστηκε να προχωρήσω πιο κάτω. Απ’ την άλλη κάθε μπλόκερ θέτει τα δικά του όρια στον προσωπικό του χώρο. «Ελεύθεροι» δεν είμαστε?

Όχι, όλα είναι όπως οπουδήποτε αλλού. Τα μαργαριταράκια σπανίζουν αλλά έχει πάρα πολλές και συχνά ποιοτικές δουλειές.

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Όσο βρίσκουμε σκοινί να απλώνουμε τις αναρτήσεις μας, δεν φοβάμαι...

Ερ.: Σκέφτηκες καμιά φορά να κλείσεις το μπλογκ ή να παρατήσεις το μπλογκιγκ;

Άπειρες φορές.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Τίποτα.

Κυπρολέων: Δόξασι ο θεός οι αγαπητοί μας στρέιτ γονιοί κάμνουν νέους γκέι κάθε μέρα!

2009-12-04T12:01:00.000+02:00

Τον Κυπρολέοντα εγνώρισα τον μέσα που το μπλογκ του, Gay Cyprus, που τότε που άρκεψε να γράφει, το Φθινόπωρον του 2007. Τον ίδιον τζιαιρόν ανακάλυψα τζιαι το Ππουστόπαιδο τζιαι τον Γκρηκστόρις (αλήθκεια που εχάθηκεν τουντο παιδίν;). Η έκπληξη μου ήταν μεγάλη γιατί πρώτη φορά εθκιάβαζα κείμενα κυπραίων γκέι τζιαι μάλιστα να ασχολούνται ανοικτά με θέματα της γκέι καθημερινότητας τους. Τότε ήταν που αντιλήφτηκα ότι επιτέλους ήβραν τζιαι τούτοι οι ανθρώποι έναν τόπο που τέλος πάντων εννα μπορούν να φκάλουν τα σώψυχα τους σε μας ούλλους, χωρίς να φοηθούν τίποτε. Τζιαι όντως που τότε εκάμαν την εμφάνισην τους πολλοί γκέι μπλόγκερς.

Αξίζει να αναφερτεί ότι οι μπλόγκερς δείχνουν εξαιρετικά ψηλόν επίπεδο ωριμότητας στο θέμα της αποδοχής τζιαι της ισότητας των μειονοτήτων γενικά τζιαι των γκέι ειδικότερα. Βέβαια ο Κυπρολέων λαλει τα πολλά καλλύτερα που μένα...

Ερ.: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Εξεκίνησα το μπλογκινγκ τον Μάρτη του 2007. Ηταν δκυό-τρία πράματα που με εκάμαν να ξεκινήσω. Το ένα ήταν ότι εν εύρισκα πολλές σελίδες στο ίντερνετ για τους γκέι στην Κύπρο. Το άλλον ήταν ότι την τελευταία φορά που επισκέφτηκα την Κύπρο επρόσεξα οτι ο κόσμος άρκεψε τζιαι εκαλαμάριζε λλίο, υποθέτω ένεκα της ελληνικής τηλεόρασης, έθελα να δοκιμάσω να γράψω στα Κυπριακά κάτι. Το τελευταίο ήταν ότι άρκεψα να νοιώθω αποκομμένος που την Κύπρο τζιαι έθελα να έβρω τρόπο να έρτω σε επικοινωνία με άλλους γκέι Κυπραίους χωρίς να με ρωτούν το ύψος μου, το βάρος μου, τζιαι το μέγεθος της πουλλους μου :)

Ερ.: Επέλεξες να γράφεις με ψευδώνυμο. Το γεγονός ότι είσαι γκέι έχει να κάνει κάτι με αυτό; Και επίσης πως έτυχε να επιλέξεις το συγκεκριμένο;

Ναι, αμαν εξεκίνησα το μπλογκ εν έξερε κανένας Κυπραίος συμπεριλαμβανομένης τζιαι της οικογένειας μου ότι είμαι γκέι. Αρεσκει μου η ιστορία. Των τζιαιρο των δέκα Βασιλείων της Κύπρου ο κόσμος εισιεν ονοματα με το -Κυπρος- μέσα, όπως Ονασίκυπρος. Αρέσκει μου. Αν κάμω ποττέ γιο εννα τον φκάλω Κυπρολέων τζιαι να τον φωνάζουμε Κύπρο για να μεν τον περιπαίζουν οι άλλοι οι μιτσιοί στο σκολείο.

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Ναι εγνωρίστηκα με δκυό -τρεις αλλά οϊ πρόσωπο με πρόσωπο. Κρατούμε επαφή μέσω του Facebook

Ερ.: Ισχύει ότι το διαδίκτυο είναι ένας χώρος όπου δεν κυριαρχεί η ομοφοβία και όπου οι γκέι μπορούν να δράσουν ισότιμα με τους μη γκέι;

Έσιη τζιαι στο ίντερνετ ότι έσιη τζιαι στην κοινωνία. Έσιη όμως παραπάνω ελευθερία τζιαι πρόσβαση χωρίς οι δημοσιογράφοι ή άλλοι να λογοκρίνουν τζιαι να δκιαλεουν ίντα που να πλασάρουν του κόσμου. Η φωνή των γκέυ εν τζιαμέ για όποιον θέλει να την έβρει.

Είπαμε το μπλόγκινγκ εν ενδιαφέρον αλλά οϊ τζιαι τόσο ενδιαφέρον :) Που έννα μου τύχει κάτι συνταρακτικό έννα το γράψω. Ευχάριστο ήταν που ενας φίλος το περασμένο καλοτζιαίρι έβαλε τα δκυο τζιαι δκυο μαζι τζιαι εκατάλαβε ότι εγιώ έγραφα το μπλογκ. Εισιε χάζι.

Ερ.: Το μπλογκ σου έκλεισε δυόμισι χρόνια ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα

Όντως εβοήθησε να ξανάβρω σύνδεση με την Κύπρο τούτην την φορά οϊ μόνο σαν συγγενής, συμμαθητής, συστρατιώτης αλλά τζιαι σαν γκέι άντρας που εν μιάλο κομμάτι της ζωής μου.

-στους αναγνώστες σου

Ελπίζω να τους έδωσε ενα μιτσή παράθυρο στην ζωή μου σαν γκέι άτομο. Έχω πολλές απόψεις τζιαι για το Κυπριακό τζιαι για κοινωνικά θέματα αλλά με κίνδυνο να φαίνουμαι κολλημένος σε ένα θέμα τζιαι μονοδιάστατος, προσπαθώ να μινείσκω στο γκευ+κυπραιος. Όπως πολλοί μου εγραψαν σε email έδειξεν τους οτι εσιη τζιαι άλλους με τις ίδιες ανησυχίες. Το πιο μιάλο πρόβλημα ένει πως να το πουμε της οικογένειας.

-στη κοινωνία

Η κοινωνια χμμμ…..αν έβρουν το μπλογκ μου τζιαι δκιαβάσουν το ελπίζω να δουν πρώτο ότι είμαστε δαμε, πριν ,τωρά τζιαι στο μέλλον. Εν θα εξαφανιστούμε…. Δοξασι ο θεος οι αγαπητοί μας στρέιτ γονιοί κάμνουν νέους γκέι κάθε μέρα. Δεύτερο ότι έννεν ανάγκη να ξέρουμε γιατί είμαστε γκέι ….απλά ότι είμαστε. Έννεν ανάγκη να αγχώνεται κανένας αν εν λόγω DNA κτλ. Που εννα μάθουν οι επιστήμονες εννά μας πουν. Τρίτο εν είμαστε αξιογέλαστοι …..θωρώ την φάτσα μου κάθε μέρα τζιαι εν με πιάνει ποττέ το γέλιο. Τεταρτο, είμαστε γιατροί, δικηγόροι, σκουπηδκιάριες, πωλητές, κομμωτές, ψηλοί, κοντοί, πασιήες, παστοί, γενικά ότι είδος πλασμάτου υπάρχει στον κόσμο. Πέμπτο το ότι εν είμαστε ευνούχοι. Όπως οι στρειτ άντρες έτσι τζιαι οι γκέι έσιη που τα καταφέρνουν τζιαι έχουν σεξ κάθε νύχτα έσιη που παν μήνες χωρίς. Γενικά εν νοιώθω πολλά άνετα που γράφω για τις σεξουαλικές μου περιπέτειες, αλλά ιντα που εννα καμω θυσιαζουμε :) Εν θέλω για να γινούμαστε ανεχτοί τζιαι αρεστοί στην κοινωνία να ασχολούμαστε μόνο με την μόδα, τα φαγια τζιαι τα φκιόρα.

Ερ.: Σκέφτηκες κάποια στιγμή να παρατήσεις το μπλόγκιγκ; Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή σου;

Οϊ εν εβαρέθηκα ακόμα. Εγίνηκε το ημερολόγιο μου ενα περίπου. Πριν εβαρκούμουν να βκαλλω πολλά βιτεο. Τωρά έχω έξτρα λόγο τζιαι αρεσκει μου. Εν ωραία να παέννεις πίσω τζιαι να θωρείς ίντα που εσκέφτεσου, ίντα που έφαες, που επείες αν επέρασες καλά.

Ερ.: Πόσο νομίζεις ότι το μπλόγκιγκ μπορεί να βοηθήσει στην άμβλυνση της προκατάληψης ενάντια στους ομοφιλόφιλους;

Ίδη έσιη αρκετούς γκέυ που γράφουν. Σιγά σιγά ελπίζω παραπάνω στρέιτ κυπραίοι να έρτουν σε επαφή με τα γκέυ μπλογκς τζιαι να τους βοηθήσει να δουν ότι εν έσιη κανένα κίνδυνο που τους γκέι τζιαι ότι εν το ίδιο με τους άλλους εχτός φυσικά ότι ερωτικά τραβά τους το ίδιο φύλο.

Ερ.: Δεν έχω παρατηρήσει επιθετικά σχόλια ούτε στο δικό σου ούτε σε άλλα μπλογκς ομοφυλοφίλων. Είναι όντως έτσι; Πιστεύεις ότι νομιμοποιείται κάποιος μπλόγκερ να διαγράψει σχόλια που θεωρεί ότι ξεπερνούν κάποια όρια που ο ίδιος θέτει για το μπλογκ του.

Όντως εν είχα αλλά γενικά όμως οι Κυπραίοι σαν λαός εν τζιαι εννα γράψουν επιθετικά σχόλια για τους γκέι εχτός αν εν ρόκολοι για να κάμουν χάζι. Τωρά αν για μάππα, τον Γρίβα τζιαι το Τσιε εν άλλη κουβέντα. Ο ιδιοκτήτης του μπλογκ μπορεί να κάμει ότι θέλει με το υλικό της σελίδας του. Τα σχόλια εν μέρος τζιείνου του υλικού.

Ναι νομίζω, παρόλο που αμαρτία μου εξομολογημένη δκιαβαζω λλια μπλογκς ένεκα χρόνου. Γενικά εν δκιαβάζω μπλογκς κυπραίων γραμμένα στην κοινή ελληνική διότι βαρκούμε τα πολλά. Το λλίο χρόνο που έχω θέλω να δκιαβάζω κυπριακά. Αν θέλω κάτι καλογραμμένο στην κοινή ελληνική έχουν που την Ελλάδα σιηλιαες μπλογκς.

Ερ.: Εξακολουθεί για σένα το μπλόγκιγκ να περιβάλλεται από τη μαγεία και τις υποσχέσεις με τις οποίες εισέβαλε πριν 4-5 χρόνια στη ζωή μας.

Εν ηξέρω για μαγεία αλλά σίουρα το κυπριακό μπλογκινγκ για μένα εννά παίξει ουσιαστικό ρόλο στην επιβίωση των κυπριακών (κυπριακής γλώσσας).

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Για πρώτη φορά οι κυπραίοι αρνιούνται την καταπίεση του κράτους τζιαι των δημοσιογράφων που εβαλτήκαν να μας αλλάξουν με το ζορι. Σε μια μόνο γενιά εκαταφέραν να μας κάμουν να μεν συνεννοαται η στετέ με το αγγόνι. Με μιαλη μου χαρά επροσεξα το καλοτζιαιρι οτι τα κυπριακα ξανανθιζουν. Θέλω να πιστευκω πέρα που τις σειρές στην τηλεόραση εβοήθησε πολλά τζιαι το ίντερνετ τζιαι τα μπλογκς.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Να ηγηθούν της προσπάθειας να γίνουν τα κυπριακά μέσο γραπτού λόγου. Να παίξουν με την γλώσσα να δουν ίνταλως δουλεύκει άμαν γράφετε. Να έβρουμε λύσεις στα φωνητικά προβλήματα που το αλφάβητο έσιη λλίη δυσκολία να χειρίζεται. Εγιώ εν τα καταφέρνω διότι είμαι ανορθόγραφος τζιαι λλίο μονοκόμματος. Είμαι σίουρος ότι άλλοι με λλίο ταλέντο στο γράψιμο τανούσιν πάρα πολλά.

drSpock: Οι μπλόγερς απεκατέστησαν την εμπιστοσύνη μου στους Κύπριους!

2009-11-29T22:04:00.001+02:00

Χαίρομαι που οι μπλόγκερς μου κάμνουν τη τιμή να μου δίνουν συνεντεύξεις ακόμα και χωρίς τη μεσολάβηση του ατζέντη! Καλά το λέει η drSpock. Η τιμή είναι όλη δική μου.

Παρακαλώ τους σημερινούς πενηντάρηδες να διαβάσουν λίγο τους σημερινούς εικοσάρηδες μπλόγκερς και να μου πουν πόσοι από εμάς στην ηλικία τους μπορούσαμε έστω να ασχοληθούμε με τα θέματα που αναπτύσσουν. Ειλικρινά πιστεύω ότι το μπλόγκιγκ μαζεύει ένα μέρος από το καλύτερο κομμάτι της σημερινής νεολαίας.

Η drSpock είναι μια από τις ευφάνταστες νέες μπλόγκερς που κατάφερε να κάνει την παρουσία της αισθητή από τους πρώτους μήνες που άρχισε να γράφει. Να τι έλεγε τον Απρίλη του 2008:

Εδώ και λίγο καιρό έμαθα τι εστί blog και άρχισα να διαβάζω μερικά.

Κυρίως αυτό της φίλτατης drakounas.

Πολύ πρόσφατα (και βασικά επειδή έκανα οτιδήποτε μπορούσα για να αναβάλω να κάνω αυτό που έπρεπε) ανακάλυψα και το blog της drpsychia (δεν έχω μάθει ακόμα να βάζω links, συγχωρέστε με).

Ψιλοπορώθηκα και με τα δύο αλλά δεν θα το αποφάσιζα ποτέ να αρχίσω δικό μου blog αν δεν διάβαζα κάτι στο blog της drpsychia που με συγκίνησε (εντάξει μπορεί να ήταν και ορμονικό αλλά και πάλι!).

Έχει βεβαίως σημασία που η Δρακούνα ήταν η αιτία και η Ψυχία η αφορμή. Δείχνει την έλξη που ασκεί η μπλογκόσφαιρα σε όποιον πιστεύει ότι έχει κάτι να πει στους υπόλοιπους. Μεγαλύτερη σημασία όμως έχει, που η drSpock είναι μαζί μας και πλουτίζει την κυπριακή μπλογκόσφαιρα.

Χαίρομαι ειλικρινά που οι εκατοντάδες νέες και νέοι που ασχολούνται με το μπλόγκιγκ, είναι στη πλειοψηφία τους ανθρώποι με κοινωνικές ευαισθησίες. Και χαίρομαι που επέλεξαν το μπλόγκιγκ σαν ένα χώρο μέσα από τον οποίο επιλέγουν να τοποθετήσουν το δικό τους στίγμα.

Διαβάστε τη συνέντευξη της drSpock και κάντε και τις δικές σας ερωτήσεις και σχόλια...

Ερ.: Ντόκτορ, από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Καταρχήν θα ήθελα να σε ευχαριστήσω τζιαι που τα είκοσι μου νύσια για τούντην ευκαιρία. Θέλω να ξέρεις ότι η τιμή είναι όλη δική σου και μην ανησυχείς, εμίλησα με τον ατζέντη μου και μου είπε ότι είναι εντάξει να με κεράσεις. Είπαμεν, η τιμή είναι δική σου.

Λοιπόν για να δούμε.

Μπλογκάρω από τον Απρίλιο του 2007. Βασικά περίπου εκείνη την εποχή μυήθηκα εντελώς τυχαία στα μπλογκ (μέχρι τότε νόμιζα ότι ήταν γεύση παγωτού) και λόγω κάποιων προσωπικών συγκυριών και κάτι που διάβασα στο μπλογκ της Ψυχίας και με συγκίνησε, αποφάσισα να πάρω για μια φορά στη ζωή μου μια αυθόρμητη απόφαση και να την κρατήσω. Οπότε έσφαξα έναν κόκορα, είδα ότι οι πλανήτες ήταν σε ευθυγράμμιση και νάμαι!

Ερ.: Θα μπορούσες να εξηγήσεις στους αναγνώστες μας από πού προήλθε το drSpock;

Κατακρίβεια, δεν ήταν δική μου έμπνευση. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν σε μια φίλη και συνεργάτιδα μου. Ως νέο μέλος στην ομάδα έπρεπε να έχω κι εγώ ένα ψευδώνυμο και κατόπιν ωρίμου σκέψης –και θείας έμπνευσης- επιλέχτηκε το drSpock. Όταν ρώτησα γιατί, μου είπαν ότι ήταν λόγω του ότι -στην αρχή τουλάχιστον- δεν εκφράζω τα συναισθήματα μου και γιατί ακολουθώ κυρίως τη λογική μου, όπως και ο γνωστός Ηφαιστιανός drSpock. Τη σημαδιακή εκείνη, λοιπόν, νύχτα που αποφάσισα να ξεκινήσω μπλογκ και έψαχνα ψευδώνυμο πλένοντας τα πιάτα για έμπνευση (και όχι γιατί είχα να τα πλύνω ένα μήνα), το θυμήθηκα και σκέφτηκα «γιατί όχι?». Στο κάτω κάτω όντως με χαρακτηρίζει, δικαιούμαι και επίσημα να αυτοαποκαλούμαι δρ. και οι μόνοι που το ξέρουν δε μπορούν να διαβάσουν Ελληνικά. Τρια στα τρια! Όπερ και εγένετο.

Ερ.: Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστη στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Ίσως η περιβολή της drSpock από ένα είδος μυστηρίου τη βοηθά να γράφει πιο ελεύθερα;

Η αλήθεια είναι ότι ήμουν πάντα ιδιαίτερα κρυψίνους και δε θα ένιωθα άνετα να ξέρω ότι κάποιος που με γνωρίζει, ξέρει ότι έχω μπλογκ και το διαβάζει. Γι αυτό και δεν το έχω πει σε κανέναν. Βέβαια, ούτως ή άλλως σπανίως γράφω ιδιαίτερα ευαίσθητα ή προσωπικά θέματα αλλά και πάλι...

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Ναι, έχω γνωρίσει μερικούς από κοντά αν και η αναποφασιστικότητα μου να καταλήξω σε μόνιμη χώρα διαμονής δε μου επιτρέπει να τους βλέπω συχνά. Θα ήθελα να πω ότι ενώ ίσως να χάνεται μέρος της γοητείας όταν γνωρίζεις τον άνθρωπο πίσω από την περσόνα, χάρηκα που τους γνώρισα όλους γιατί τους ένιωθα ήδη φίλους μου, μου αποκατέστησαν την πίστη μου στην ανθρώπινη (Κυπριακή) φύση και τώρα ξέρω ότι δεν θα πάθω κατάθλιψη κλινικής φύσης όταν επιστρέψω μόνιμα στην εναλία χώρα!

Εντυπωσιακά πράγματα δε νομίζω ότι μου συμβαίνουν, μέσω ή εκτός του μπλογκ! Παρόλ’ αυτά δεν μπορώ να περιγράψω πόσο χάρηκα την πρώτη φορά που βρήκα ένα σχόλιο στο μπλογκ μου. Για να καταλάβεις, τους πρώτους μήνες δεν άφηνα σχόλια σε άλλα μπλογκ και επομένως οι πιθανότητες να διαβάσει κάποιος το μπλογκ μου και να αφήσει και σχόλιο ήταν αρκετά απομακρυσμένες. Αλλά συνέβη! Μετά από αυτό δε νομίζω ότι χρειάζεται να παίξω λόττο. Οι πιθανότητες μου καλύφτηκαν ήδη. Για φέτος τουλάχιστον!

Ερ.: Το μπλογκ σου έκλεισε ενάμισι χρόνο ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα: μια δημιουργική διέξοδο για τη γκρίνια και τα παράπονα μου, γνωριμία με άλλους ανθρώπους που όπως είπα προανέφερα αποκατέστησαν την πίστη μου στους Κυπρίους, και την αίσθηση ότι τελικά δεν είμαι μόνο εγώ που σκέφτομαι έτσι για κάποια πράγματα.

-στους αναγνώστες σου: Μμμ... Να πάρω τη βοήθεια του κοινού?!

-στη κοινωνία: Εφικτές λύσεις στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, της παγκοσμιοποίησης, της πείνας στον αναπτυσσόμενο κόσμο και φυσικά μας εφερε πιο κοντά σε μια δίκαιη και ευρωπαϊκή λύση. Πόσα άλλα να κάμω? Μια είμαι!

Ερ.: Θεωρείς ότι η συνεργασία των μπλόγερς με τον τύπο π.χ. Δρακούνα, Joshoua, Πίττας, Νικόλας και άλλοι κατά καιρούς, ενισχύει τα μπλογκς ή τα υποβιβάζει σε προθάλαμο για φερέλπιδες δημοσιογράφους ή συγγραφείς; Εσύ θα συνεργαζόσουν με κάποια εφημερίδα σε τακτική βάση αν σου το ζητούσε;

Κοίτα, δημοκρατία έχουμε ο καθένας κάνει ό,τι νομίζει. Στο κάτω κάτω για να γράφουμε δημόσια κάποιος βαθμός ψωνισμού μας κατέχει όλους. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω διαβάσει άρθρα μπλόγκερς σε εφημερίδες για να ξέρω. Ίσως όμως το να γίνουν κάποιες απόψεις ευρύτερα γνωστές μέσω του τύπου να είναι καλό. Σίγουρα, κάποιοι θα ξεκινήσουν μπλογκ μόνο και μόνο για να φτάσουν κάπου αλλού, αλλά αν δεν αξίζουν απλά θα ξεχαστούν τον επόμενο μήνα ενώ αν αξίζουν γιατί να μη χρησιμοποιήσουν όποιο μέσο διατίθεται σήμερα για να γίνουν γνωστοί? Προσωπικά δε νομίζω ότι θα το έκανα αλλά και πάλι ποιος μπορεί να ξέρει. Το χρήμα πολλοί εμίσησαν τη δόξα κανείς. Πόσο μάλλον και τα δύο?!

Γενικά δε μ’ αρέσουν οι συγκρούσεις και οι καυγάδες και επηρεάζομαι από το τι θα πει κάποιος. Ίσως και γι’ αυτό να αποφεύγω πολιτικά ζητήματα στο μπλογκ μου και μέχρι στιγμής δεν είχα τέτοιο πρόβλημα. Αλλά με ενοχλεί όταν το βλέπω να γίνεται σε άλλα μπλογκ. Πιστεύω το καλύτερο είναι να τα αφήνεις γιατί στο τέλος αυτός που βρίζει ζημιώνεται περισσότερο, αλλά αν θεωρήσεις ότι κάποιος έχει ξεπεράσει το όριο με το οποίο εσύ αισθάνεσαι άνετα, τότε δικό σου είναι το μπλογκ και σ’ όποιον αρέσει. Για τους άλλους δεν θα μπορέσει.

Ένας καθηγητής μου κάποτε στο πανεπιστήμιο είχε πει ότι η ποσότητα είναι αντιστρόφως ανάλογη της ποιότητας. Από την άλλη όμως, δε νομίζω ότι ήξερε και τόσα πολλά! Εξάλλου αν αυτό ίσχυε απόλυτα τότε και το δικό μου μπλογκ αφαιρεί από την ποιότητα των πρώτων. Το μόνο πρόβλημα με τη ραγδαία αύξηση είναι ότι δεν έχεις χρόνο για να τα δεις όλα και επομένως σε κάποια φάση απλά μένεις σε αυτά που διαβάζεις συχνά και δεν ψάχνεις για καινούρια. Με λίγα λόγια είναι πιο δύσκολο να ανακαλύψεις τα 2 που θέλεις να διαβάζεις στα 100 νέα φέτος παρά στα 10 νέα πέρσι.

Είπαμε, πριν 4-5 χρόνια νόμιζα ότι το μπλόγκινγκ είναι γεύση παγωτού! Και πριν κανά δύο χρόνια που έμαθα τι είναι δε θυμάμαι να μου έδωσε καμία υπόσχεση! Γιατί, σε σένα υποσχέθηκε κάτι?Ξέρεις κάτι που δε ξέρω? Πάλι τελευταία τα μαθαίνω?!

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Ασήμωσε να σε πω.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Να διαβάζουν περισσότερο το μπλογκ μου?

Sike: «Είμαι Σάικ, αν και αν ήμουν παιγνίδι θα ήμουν σίγουρα σικέ».

2009-11-24T15:43:00.001+02:00

Sike. Σάικ ή Σικέ ή και τα δυο μαζί. Προσωπικά παρακολουθώ την που μιτσιάν. Εεε ...εννοώ που τότε που έκαμεν το μπλογκ. Πρέπει να ομολογήσω ότι ακόμα προσπαθώ να καταλάβω κάποια "κομμάθκια" της. Έτσι για να δείτε τι εννοώ, παραθέτω ένα απόσπασμα από το πρώτο της ποστ τον Οκτώβρη του 2007 μαζί με ένα που τους κάττους της.

I dislike SAIKKOanalysing or attempting to interpret others' works.
*I love browsing in bookshops.
*I love owning tons of books.
I listen to all sorts of music.
Jungle, garage, and soul are not music.
*I like rock. I like metal.
*I like alternative. I like punk. I like folk. I like trance. I like pop.
*I took latin and belly dance classes.
*I am not moody in the schizophrenic sense, but style and reactions can vary considerably.
*I've quit Kerrang! and .net.
Punctuation marks in names piss me off (Therapy?, Kerrang!, Yahoo!).
Prepositions sometimes piss me, too.
I am bored.

Sike has been my nickname on IRC, ICQ, MSN, during their (and mine) times of glory. Evolved from Saikkopad, with Saikk meaning Great in japanese. Oh and mentally disturbed. Not in japanese.

Με πάνω από 200 αναρτήσεις σε δύο χρόνια, η Σάικ είναι μια από τις κλασσικές πλέον νέες μπλοκκερούες της Κυπριακής μπλογκόσφαιρας. Ο πρόσφατος ερχομός του πρώτου της παιδιού, το αθρωπούι, όπως το αποκαλεί, δεν φαίνεται να αλλάζει τα δεδομένα (προς το παρόν). Η Σάικ είναι εδώ για να μας ψυχαγωγεί και να μας προβληματίζει. Την αφήνω σε σας με ένα μεγάλο ευχαριστώ για την προθυμία της να συνεντευξιαστεί για τα Κυπριακά Μπλογκς.

Kυπριακά Mπλογκς (ΚΜ): Από πότε μπλογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Ένα δύο ένα δύο, τέστιγκ τέστιγκ. Εγώ μιλώ; Είμαι στον αέρα; Εμπήκαν τα μαλλιά μες τα μάθκια μου, κατεβάστε με.

ΚΜ: Απάντα τζι άηστες πελλάρες.

Στο blogspot είμαι από το 2007. Προηγουμένως, μπλόγκαρα σε μια άλλη μπλογκοκοινότητα ενώ πριν από αυτό και για χρόνια πριν ανακαλύψω το μπλόγκειν είχα ένα vanity site το οποίο επισκεπτόμουν μόνο εγώ. Με έσπρωξε εκείνο που σπρώχνει τους πλείστους από εμάς: το «μπορώ κι εγώ να το κάνω αυτό» και το «θέλω κι εγώ να εξουσιάζω τα πλήθη και να συρρέουν οι λαοί να ανάψουν κερί στο μπλογκ μου». Εν μέρει, επίσης, το ότι υπήρχαν πολλά μπλογκς που εξέφραζαν αντίθετες θέσεις από τις δικές μου σε κάποια θέματα και «με έπνιγε το δίκαιο» :]

ΚΜ: Θυμάμαι μόλις πρωτοεμφανίστηκες σε αποκάλεσα Σικέ προκαλώντας τη διαμαρτυρία και τη διόρθωση από μέρους σου. Θα ήθελες να εξηγήσεις στους αναγνώστες μας, πως προήλθε το Σάικ;

«Προκαλώντας τη διαμαρτυρία»! Σάννα τζιαι εκατέβηκα σου με τα πανό τζιαι τες αεροπουρούες. Δεν θυμούμαι τη φάση που λες, αλλά θυμούμαι ότι με αφορμή που με αποκάλεσε κάποιος «σικέ» για πολλοστή φορά, αντιλήφθηκα ότι μπορεί και να είμαι και δεν χρήζει διόρθωσης. Η ατάκα που ανέπτυξα, συνεπώς, περί του ψευδωνύμου μου είναι «είμαι Σάικ, αν και αν ήμουν παιγνίδι θα ήμουν σίγουρα σικέ». Το Σάικ προέρχεται (μίshιμου) από το psychopath. Πιστεύω ότι δεν είμαι «τέλλεια κανονική» αλλά όχι με προφανή τρόπο (εξ ου και το σικέ). Για την ανωμαλία μου που υποβόσκει έκαμα ολόκληρη ωδή στα πρώτα μου ποστς.

ΚΜ: Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστη στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Ίσως η περιβολή της Sike από ένα είδος μυστηρίου τη βοηθά να γράφει πιο ελεύθερα;

Ναι, γιατί αντλώ πολλή έμπνευση από τον ανυπόθετο πλησίον μου. Τζιαι για να μεν εκθέτω τον χάσπα, χεχ χεχ.

ΚΜ: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Αυτό, και να μην το ρωτούσες, θα το απαντούσα ως συνέχεια του προηγούμενου. Εκτός των 2-3 φίλων που με διαβάζουν, έχω γνωρίσει κάποιους (μια ολόκληρη μπλόγκερ και δύο τρίκαρτες), που υποδηλοί, φαντάζομαι, ότι δεν έχω κόμπλεξ διατήρησης της ανωνυμίας μου ή ότι παίζω την μυστήρια. Παρόλ’ αυτά, αν έχω τη δυνατότητα, επιλέγω σε ποιους θα δειχτώ γιατί έshει τζιαι κόσμον αμπάλατο ή κόσμο που μπορεί να με ξέρει τζιαι να μεν το ξέρει τζιαι να μην είναι ψυχολογικά έτοιμος να συνδέσει τη φάτσα μου με τούντο ψευδώνυμο. Χα χα. Ahem.

ΚΜ: Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας ένα πολύ ευχάριστο ή εντυπωσιακό πράγμα που σου συνέβηκε μέσω ή λόγω του μπλογκ;

Πόσοι είμαστε; Να ξέρω πόσες φέττες να το κόψω. (Μετά από πολλή σκέψη: ανακάλυψα και απέκτησα μάρσιπο αγκαλιάς για να φορώ το αθρωπούι μου *grin*)

ΚΜ: Το μπλογκ σου έκλεισε 2 χρόνια ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα: δυστυχώς όχι ρευστό. Ανθυγιεινή απασχόληση. Ικανοποίηση.

-στους αναγνώστες σου: δέος και προβληματισμό – is she real?

-στη κοινωνία: Ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Ισιώματος Κόσμου, θέλω να πιστεύω ότι έχω βοηθήσει ώστε όλο και κάποιος να έπαψε να αποκαλεί το Μαυρίκιο άγιο τζιαι το «χωρεί» «φορεί». Ή να φορεί άσπρο κάτω που το μπεsh τζιαι να νομίζει ότι εν φεντζιάζει. Ή να λαλεί «νιώθω κάπως» και «είναι κάπως». Και άλλα.

ΚΜ: Θεωρείς ότι η συνεργασία των μπλόγερς με τον τύπο π.χ. Δρακούνα, Joshoua, Πίττας, Νικόλας και άλλοι κατά καιρούς, ενισχύει τα μπλογκς ή τα υποβιβάζει σε προθάλαμο για φερέλπιδες δημοσιογράφους ή συγγραφείς;

Η δεύτερη επιλογή γιατί έχει το «υποβιβάζει» μπροστά; Δεν βλέπω τίποτα το μεμπτό ή αρνητικό σε αυτή τη συνεργασία. Αντιθέτως. Το όνειρό μου εμένα είναι να κουννοshυλλιάζω σπίτι και να κόφκω λίρα που το μπλογκ ή οτιδήποτε άλλο με πληρώνει να κάθουμαι τζιαι να λαφαζανέφκω.

ΚΜ: Πόσο σε ενοχλεί όταν άτομα με αντίθετες πολιτικές ή ιδεολογικές απόψεις βρίζουν ή απειλούν εσένα ή άλλους σχολιαστές αναγνώστες σου. Πιστεύεις ότι νομιμοποιείται κάποιος μπλόγκερ να διαγράψει σχόλια που θεωρεί ότι ξεπερνούν κάποια όρια που ο ίδιος θέτει για το μπλογκ του.

Πιστεύω ότι δικαιούται να κάνει ό,τι θέλει, ναι, και σε αυτό με κάλυψε απόλυτα η Δρακούνα στη συνέντευξή της. Δεν με ενοχλεί (πλέον) τόσο η αντίθετη ιδεολογική άποψη, όσο η σφοδρότητα με την οποία εκφράζεται. Λυπεί με.

ΚΜ: Βρίσκεις ότι εκτός από τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των μπλογκς υπάρχει και κάποια αντίστοιχη άνοδος στη ποιότητα των αναρτήσεων;

*shιονούι* Προτιμώ να με ρωτήσεις τι είδους μπλογκς μου αρέσουν.

ΚΜ: Πες μας τότε, τι είδους μπλογκς σου αρέσουν;

Τα ημερολογιακά, κυρίως. Να διαβάζω για την καθημερινότητα του καθενός σε απλά λόγια. Που με κάμνουν να νιώθω όπως όταν πάω για περπάτημα ένα βράδυ καλοκαιρινό και ακούω τα μαχαιροπίρουνα που τσουγκρούν με τα πιάτα στις κουζίνες των γειτονιών, τον κόσμο που κάθεται στις βεράντες και κρυφοκοιτάζω και μέσα που την ανοικτή τους πόρτα.

ΚΜ: Εξακολουθεί για σένα το μπλόγκιγκ να περιβάλλεται από τη μαγεία και τις υποσχέσεις με τις οποίες εισέβαλε πριν 4-5 χρόνια στη ζωή μας.

Ώστε.

ΚΜ: Ξέχασα το ερωτηματικό.

Ετέλειωσεν τωρά, βαρκ να το ξαναθκιαβάσω.

ΚΜ: Πώς βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία;

Με τα κυάλια. Αυτό που εύχομαι να συμβεί, είναι να κάμει πολλύς κόσμος μπλογκ-ημερολόγιο για να εκτονώνεται και να διατηρεί την όποια ψυχική του υγεία και, δεύτερο, να μικράνει έστω τσας το χάσμα στην επικοινωνία και το μέγεθος της παρεξήγησης μεταξύ των δύο φύλων. Πιστεύω ότι με το να διαβάζουν οι μεν τους δε, τα υπαρξιακά τους, τα ερωτικά τους κτλ., εξυπηρετείται αυτό ακριβώς.

ΚΜ: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Να μεν λαλούν στους φίλους τους ότι εκάμαν μπλογκ. Εν ο χάρος μου να θωρώ μπλογκ παρατημένα και αραχνιασμένα μετά από πολύ λίγο καιρό λειτουργίας, επειδή εμαλλώσαν με τη φίλη τους τζιαι εν εμπορούσαν να το γράψουν.

Φιρφιρής: Το μπλογκ εν όπως το μωρόν που θέλει να το βουράς πουπίσω.

2009-11-20T12:53:00.001+02:00

Τζιαμέ που πάεις να εκνευριστείς με τζείνη την αδιαφορία τζιαι την αναισθησίαν που αποπνέουν καμιάν φορά τα κείμενα του, έρκεται ξαφνικά μια φράση, μια λέξη, μια λεπτομέρεια που δείχνουν την ευαισθησίαν που χαρακτηρίζει τον Φιρφιρήν μας. Ο Φιρφιρής μας έκανε πολλές φορές να γελάσουμε "αναίσθητα", κάποιες άλλες όμως μας προβλημάτισε και κάποιες έκανε το μάτι μας να θολώσει από τη λύπη.

Ο άμεσος λόγος του, η απόλυτη ειλικρίνεια του σε σημείο που μπορεί να παρεξηγηθεί για αφέλεια και η ποικιλία των θεμάτων που τον απασχολούν τον κάνουν ένα από τους πιο πολυδιαβασμένους και αγαπημένους Κύπριους μπλόγκερς.

Κυρίες και κύριοι, ο Φιρφιρής!

Ερ.: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Το μπλόγκ μου εξεκίνησα το τον Γεννάρην του 2006 σαν ήμουν φοιτητής τζιαι γράφω μέχρι σήμερα, χαζίριν έσιει τέσσερα χρόνια. Είχα το πάντα να γράφω τζιαι επειδή εβαρκούμουν να κάτσω να δκιαβάσω τα μαθήματα μου είπα να αρκέψω τζι εγώ έναν μπλόγκ ώστε να έχω ακόμα μιαν αφορμήν να ττεμπελιάζω. Τελικά άρεσεν μου η όλη υπόθεση τζι εσυνέχισα.

Ερ.: Επέλεξες να γράφεις με ψευδώνυμο, και τί ψευδώνυμο. Θρυλικό! Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστος στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Ίσως η περιβολή του Φιρφιρή από ένα είδος μυστηρίου τον βοηθά να γράφει πιο ελεύθερα;

Δεν έδωσα καθόλου σκέψην στο ψευδώνυμον μου. Θα μπορούσα να υπογράφω σαν Κουραπιές ή Λόλλος, ή Αναξίμανδρος, ή σαν Κορνήλιος ή τζιαι σαν Αθκιασερός_Παπάς. Απλά έτυχεν. Η ανωνυμία έσιει τα πλεονεκτήματα της τζιαι τα μειονεκτήματα της. Που την μιαν νιώθω άσσημα διότι ζω σε μιαν δυτικήν φιλελεύθερην κοινωνίαν σε ότι αφορά την ελευθερίαν του λόγου, που μπορώ να εκφράσω την άποψην μου χωρίς να με κάτσουν μες το τζελλίν σαν κάμνουν στην Κούβα ή στην Αίγυπτο. Που την άλλην, έναν που τα μιαλλύτερα αγαθά που μπορείς να έσιεις εν η προσωπική, ιδιωτική ζωή, τζιαι είπα να την διαφυλάξω όσον γίνεται.

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Ναι, εγνώρισα 2-3 τζιαι διατηρώ επαφήν μαζίν τους μέχρι τζιαι σήμερα. Πιστεύκω ετσιάττισεν ο νούς μας. Το γεγονός ότι κατά γενική ομολογίαν είμαστεν ανεχτικοί αθρώποι, ακόμα τζι αν γράφουμεν για πράματα που δεν ανεχούμαστεν, τζιαι γιαυτόν κάμνουμεν το καλόν μαζί. Γενικά όμως είμαι τσας διστακτικός να γνωρίζω κόσμο με έτσι τρόπον.

Ερ.: Κάποιοι διάλογοι που αναπτύχθηκαν στο μπλογκ συνέχισαν μέσω άλλης μορφής (e-mail, τηλέφωνο, δια ζώσης) ή παρέμειναν όλοι στο επίπεδο του σχολιασμού στο μπλογκ;.

Κάποιες συζητήσεις, κυρίως πολιτικού περιεχομένου, συνεχίστηκαν τζιαι με ήμεϊλ διότι αμφότερες οι πλευρές αναγνώρισαν πως το καρτζιλάτισμαν ιδεολογιών τζιαι απόψεων μπορεί να φτάσει σε τόσην λεπτομέρειαν, ακόμα τζιαι ακαδημαϊκήν, που δεν φταίει ο φτωχός ο αναγνώστης να μας ακούει όπως τα πετεινάρκα να τσακκωνούμαστεν. Σε πιο προσωπικές αναρτήσεις έπιασα επίσης ήμεϊλ που με εσυλληπούνταν τζιαι μου διούσαν κουράγιον τζιαι το εκτίμησα πάρα πολλά. Γενικά αποφεύγω τες μεγάλες συζητήσεις όμως. Γότς δε ππόϊντ; Αν δεν καταφέρεις να μεταδόσεις το σημείο που ήθελες που τη αρχή τι σε κάμνει να πιστεύκεις ότι θα το καταφέρεις πιο μετά;

Τίποτε συνταρακτικόν τζιαι αξιοσημείωτον. Εν μπλόγκερ που είμαι, εν τζι είμαι γιατρός εθελοντής στο Σουδάν!

Ένας μπλόγκερ που θαυμάζω όμως μου είπεν την ιστορία της ζωής του η οποία εν πολλά ενδιαφέρουσα. Πως εταξίδευσεν τον κόσμον για να τον κάμει καλλύτερον τζιαι μετά απογοητεύτηκεν που δεν αλλάξαν τα πράματα. Με πρώτην ευκαιρία θα πάω στην χώρα που κατοικεί να τον γνωρίσω.

Ερ.: Το μπλογκ σου κλείνει 4 χρόνια ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα; Σε μέναν το μπλόγκ επρόσφερεν μια διέξοδον να γράφω τζίνα που με προβληματίζουν, τζίνα που με αφορούν, τζίνα που’χω αποθημένα.

-στους αναγνώστες σου; Ελπίζω στους αναγνώστες του μπλόγκ να επρόσφερεν έστω λλία χαμόγελα τζιαι χάχανα, τζιαι ενίοτε τον ελάχιστον προβληματισμόν.

-στη κοινωνία; Στην κοινωνία δεν επρόσφερεν τίποτε πλην της αντίθετης άποψης για κάποια θέματα, τζιαι την μαζικήν προώθηση ημεϊλς με κάποιες αναρτήσεις μου. Τιμή μου.

Ερ.: Σκέφτηκες κάποια στιγμή να παρατήσεις το μπλόγκιγκ; Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή σου;

Ναι, εσκέφτηκα το πολλές φορές, τζιαι πρόσφατα μάλιστα. Το μπλογκ εν όπως το μωρόν που θέλει να το βουράς πουπίσω. Έσιει κόσμον που σε δκιαβάζει τζιαι νιώθεις ευθύνην απέναντι του. Παλιά έγραφα για το σικκιμέ, τωρά όμως κόφτει με. Άμαν κάποιος μου στέλνει ήμεϊλ τζιαι μου παραπονιέται ότι δεν γράφω συχνά, νιώθω άσσημα διότι εδημιούργησα κάποιες προσδοκίες στες οποίες δεν ανταποκρίθηκα.

Έννεν σημαντικό για μένα το μπλόγκινγκ, δεν παίζει κάποιο ρόλο στη ζωή μου. Η ζωή μου εν ούλλη εκτός κκομπιούτερ. Εν η μόνη geek δραστηριότητα μου τούτη. Εν έναν πασατέμπο για άμαν κάθομαι μπροστά που το κκομπιούτερ τζιαι δεν έχω κάτι να κάμω τζιαι ένας σάκκος του μποξ άμαν η επικαιρότητα σπάσει τα νεύρα μου.

Είμαι φιλελεύθερος άθρωπος εκ πεποιθήσεως. Πιστεύκω στην ελευθερίαν του αθρώπου, το πρωτείον του τζιαι την ιδιωτική πρωτοβουλία. Οτιδήποτε εκπορεύεται τούτων των αρχών που έχω σαν άτομο με βρίσκει σύμφωνο τζιαι γιαυτόν οι οποιεσδήποτε συνεργασίες εν καλοδεχούμενες. Άμαν καλοθέλητα οι αθρώποι βάλλουν τον νούν τους μαζί, μόνο καλό μπορεί να φκει που την όλην υπόθεσην, διότι πάντα μαθαίνεις κάτι που τον άλλον. Ούλλοι ξέρουμεν κάτι παραπάνω που τους άλλους τζιαι μόνον άμαν τους επιτρέψουμεν να δουν τον κόσμο που μες τα δικά μας τα μμάθκια θα μπορέσουμεν να τους μεταδώσουμεν την γνώμην μας.

Δεν ασχολούμαι με συγγραφείς τζιαι δημοσιογράφους για να σχολιάσω το τελευταίο.

Το βρίσιμον με ενοχλεί άσχετα που το πόθθεν προέρχεται, είτε που αντίθετους είτε που σύμφωνους με εμένα. Με ενοχλεί διότι το βρίσιμον εν σε προσωπικόν επίπεδον τζιαι όϊ κριτική σε τζίνα που λαλείς τζιαι διαφωνεί ο άλλος μαζί σου. Όμως ανεπιφύλακτα τάσσομαι υπέρ του δικαιώματος του άλλου να βρίζει. Εάν με το βρισίδιν δείχνεις τον πολιτισμόν τζιαι την ανατροφή σου τότε να σε σιέρεται η μάνα που σε έκαμεν.

Κάποιος που βρίζει χάννει στα μμάθκια μου κάθε αξιοπιστίαν σαν συνομιλητής τζιαι επομένως εν έυκολο το ποδκιάλεμαν με ποιον να ασχολούμαι τζιαι ποιόν όϊ. Το βρισίδιν εν σαν έναν τεράστιον πανό για τζείνον που βρίζει που γράφει «ΕΙΜΑΙ ΓΑΡΟΣ! ΑΓΝΟΗΣΤΕ ΜΕ!» Ο μόνος φραγμός που θα έβαλλα στην ελευθερίαν της έκφρασης εν η προτροπή για οποιαδήποτε ενέργεια που μπορεί να καταπατήσει τα ατομικά δικαιώματα κάποιου άλλου, διότι η ελευθερία μας η ατομική σταματά τζιαμαί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου.

Ο κάθε μπλόγκερ στο δικό του μπλόγκ δικαιούται να κάμει ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ! Ο μπλόγκερ παπάς, ο μπλόγκερ τατάς. Θέλεις να λογοκρίνεις; Έν έχω πρόβλημαν. Θέλεις να διατηρήσεις κάποιον επίπεδο με το να σβύνεις βρισιές; Πάλαι δεν έχω πρόβλημαν. Δεν είναι δικαίωμαν να αναρτάς σχόλια, αλλά προνόμιο που σου παραχωρεί ο μπλόγκερ.

Εν σχετικόν τούτον. Έσιει τζιαι καλά μπλογκ, έσιει τζιαι μπλόγκ που δεν αξίζουν τον κόπο να γράψεις τον σύνδεσμον τους για να δεις τι πράμαν ένει. Η οποιαδήποτε άνοδος στην ποιότητα τον αναρτήσεων πιστεύκω έσιει να κάμει παραπάνω με το ότι το μπλόγκιν επιτρέπει σε ποιοτικά άτομα να γράφουν ελεύθερα, παρά στην βελτίωση των υφιστάμενων που γράφουν, τζιαι υπάρχουν πολλά αξιόλογα άτομα στην Κύπρο που θέλουν να πουν την γνώμην τους ή να μοιραστούν το χιούμορ τους μαζίν με τους υπόλοιπους. Άμαν είσαι μαλάκας, θα γράφεις μαλακίες όμως, όσο τζιαιρό τζιαι να γράφεις. Ο νούρος του σσύλλου δεν ισιώννει.

Με μαγείαν μου επρόσφερεν, με υποσχέσεις μου έκαμεν. Είμαι αδιάφορος ως προς το μπλόγκ μου. Δεν έχω συναισθήματα γιατί απλά ήυρα βήμαν να λαλώ τι έχω μες τον νούν μου. Εν έναν ποσκόλιο. Τίποτε παραπάνω. Αν αποφασίσω να εκμεταλλευτώ το μπλόγκ μου άλλωσπως, πχ μιαν πρωτοβουλίαν για κάτι, άλλη κουβέντα τζείνη…

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Το μπλόγκινγ πιστεύκω θα βοηθήσει στην οργάνωσην της κοινωνίας που τα κάτω προς τα πάνω, άμαν διάφορες ομάδες ατόμων με κοινούς στόχους αρχίσουν να οργανώνουνται. Φυσικά τούτον εν τζιαι αννοιχτόν σε κατάχρησην αλλά στο τέλος της ημέρας μόνον για το καλλύτερο μπορεί να ένει η ελευθερία τζιαι η ανταλλαγή απόψεων.

Θέλεις να προστατέψεις το νερόφιδον νάργκις νάργκις στο Παραλίμνιν; Κάμε μπλογκ. Θέλεις να κάμεις μπλόγκ με συνταγές κυπριακές ή με τσιαττιστά τζιαι να τα μοιραστείς με άλλους; Πάλαι γίνεται; Θέλεις να αντιταχθείς στες καταχρήσεις τζιαι την αναλγησίαν του Κράτους τζιαι να ζητήσεις την συνδρομήν τζι άλλων στο να αφυπνήσουν την κοινωνία; Τζιαμαί τζι αν γίνεται.

Σιγά σιγά το ίντερνετ μπαίνει παραπάνω στη ζωή μας. Η ενημέρωση θα γίνεται πλέον στο τοπικόν επίπεδο ή μονοθεματικά, ετσί θα αφιερώνουμεν παραπάνω ώρα για τζείνα που μας ενδιαφέρουν πραγματικά. Στο εξωτερικό το μπλόγκινγκ, ειδικά στες καταπιεσμένες χώρες τζιαι στις κομμουνιστικές εν κραυγή βοήθειας. Που την στιγμήν που το μπλόγκινγ εν απαγορευμένον ή λογοκρίνεται στα ολοκληρωτικά καθεστώτα, εν η μεγαλλύτερη απόδειξη ότι εν ωφέλιμο για την κοινωνία. Μόνον όφελος βλέπω που το μπλόγκιγκ.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Γράφεται για πράματα που ξέρετε τζιαι αγαπάτε. Έτσι θα μεταδόσετε στον αναγνώστην σας τον ενθουσιασμόν σας. Αν γράφετε με το ζόριν καλλύτερα να μεν ιγράφετε. Αλλά όσοι θέλετε να γράψετε κάμετε το, τζιαι κανένας να μεν σας δκιαβάζει θα δείτε ότι εν λυτρωτικό πράμα να λαλείς τη γνώμη σου. Όπως τον βασιλιάν τον Μίδα που είσιεν φκια του γάρου τζι έχωννεν τα, τζι έσγαφτεν τον λούκκον τζι εφώναζεν μέσα, έτσι τζι εσείς θα πείτε τζίνον που θέλετε τζιαι σας προβληματίζει.

Γράφετε την άποψη σας αβίαστα τζιαι με σεβασμόν προς σε τζείνους που θα την ακούσουν. Ο σεβασμός προς τους άλλους θα φέρει σεβασμόν τζιαι προς εσάς τους ίδιους.

Καλήν συνέχεια.

Leni: Το μπλόγκιγκ είναι η αφορμή που γράφω!

2009-11-16T17:09:00.003+02:00

Η Λένη, μπορούμε να πούμε ότι ανήκει στους νέους μπλόγκερς. Τόσο από πλευράς ηλικίας όσο και μπογκο-ζωής. Μια ματιά στο "Εσύ σε ποια ενεργειακή (σ)κατάσταση βρίσκεσαι;" θα σας πείσει ότι πρόκειται για ένα άνθρωπο προβληματισμένο με πολλά ενδιαφέροντα αλλά και με συστηματική ενασχόληση με το μπλόγκιγκ. Τον τελευταίο ενάμισι χρόνο που μπλογκάρει, ανεβάζει αναρτήσεις κατά μέσον όρο κάθε πέντε μέρες.

Στη συνέντευξη της, ανάμεσα σε πολλά ενδιαφέροντα, μας λέει τι της πρόσφερε το μπλογκ της και αναμένει να της πούμε τι πρόσφερε σε μας.

Αγαπητή Λένη σ' ευχαριστώ για την προθυμία σου να μου παραχωρήσεις τη συνέντευξη και σε παραδίνω στους αναγνώστες!

Ερ.: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Μπλογκάρω από τον Αύγουστο του 2008. Αρχικά είχα πέσει σε κάποια μπλογκς εντελώς τυχαία (νομίζω της Δασκαλούας ήταν το πρώτο) και βρήκα την όλη ιδέα αρκετά ενδιαφέρουσα. Μετά (θα στραβομουτσουνιάσεις ή θα γελάσεις) σκεφτόμουν ότι δεν είχα ιδέα πώς λειτουργεί η τεχνολογία των μπλογκς και είπα να πειραματιστώ. Και επιπρόσθετα, ήθελα να μπορώ να μοιράζομαι διάφορα χωρίς να πρέπει να τα στέλνω σε e-mail, έτσι ώστε όποιος από τους φίλους μου ήθελε να μπορεί να μπει στο μπλογκ μου και να δει την ενεργειακή μου κατάσταση. Όλα αυτά όμως έγιναν σε φάση της ζωής μου που ήθελα να ξεσκάσω και να εκφραστώ. Έτσι επέλεξα αυτό τον τρόπο, αν και δεν ήμουν ποτέ του γραπτού λόγου. Όμως εκαλάρεσεν μου :)

Ερ.: Παρόλο που μπλογκάρεις μόνο 15 μήνες έχεις κάνει πάνω από 170 αναρτήσεις. Δηλαδή μια κάθε δυόμισυ μέρες. Έγραφες και πριν το μπλογκ ή αυτό ήταν η αφορμή να γίνει η συγγραφική έκρηξη της Λένης;

Όπως θα παρατηρήσει κανείς, πολλές μου αναρτήσεις είναι μόνο φιλμάκια ή μουσική. Συχνά με εκφράζουν περισσότερο από τα λόγια. Δεν έγραφα και πριν το μπλογκ, μια φορά στα 13 μου έγραψα ημερολόγιο and that was it. Οπότε ναι, το μπλογκ μπορεί να θεωρηθεί η αφορμή για την έκρηξη μου. Τώρα συγγραφική δε μπορώ να τη χαρακτηρίσω, δε θεωρώ ότι γράφω ωραία. Αντίθετα, μπορώ να υποδείξω πολλούς μπλόγκερς τους οποίους θαυμάζω για τον τρόπο που χειρίζονται τον γραπτό λόγο!

Ερ.: Πιστεύεις ότι με το να γράφεις με ψευδώνυμο και να παραμένεις άγνωστη στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Ίσως η περιβολή της Λενης από ένα είδος μυστηρίου τη βοηθά να γράφει πιο ελεύθερα;

Το ψευδώνυμο δε λειτουργεί πλήρως για μένα, διότι πολλοί φίλοι μου με διαβάζουν. Αυτό, ναι, νιώθω ότι με περιορίζει κάπως στο τι θα πω και με τι θέμα θα ασχοληθώ. Κατά τα άλλα, δε θα μπορούσα να γράφω επώνυμα. Ο σκοπός μου δεν είναι να ξέρει ο κόσμος ακριβώς τι νιώθει, τι περνά και τι σκέφτεται το πρόσωπό μου, αλλά μια ταραμένη της διπλανής πόρτας.

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Γνώρισα 1 και 2 μισές μπλόγκερς (ξέρουν εκείνες γιατί μισές). Ναι εν βλέπω το λόγο γιατί να μεν γνωριστείς με άτομα που πλέον τα νιώθεις.

Είχα αναφέρει σε σχόλιο(!) σε άλλο μπλογκ για μια γνωστή μου που έκανε δύο πτυχία ταυτόχρονα (μπλα μπλα) και εβρέθηκε μια γνωστή της και είπεν της το! Ήταν πολλά αστείο και spooky ταυτόχρονα.

Ερ.: Το μπλογκ σου έκλεισε 15 μήνες ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα: εκτόνωση, ευκαιρία για συν-διαλογή με άτομα που προβληματίζονται με τα ίδια θέματα που προβληματίζομαι κι εγώ

-στους αναγνώστες σου: εν μπορώ να ξέρω, να μας το πουν οι ίδιοι;

-στη κοινωνία: χααα, επήες πολλά μακριά. Ένα ακόμα insight στον κόσμο μιας προβληματισμένης νεανίδας;

Να σου πω, μου αρέσει που βλέπω τα κείμενα των μπλόγκερς στον τύπο, νιώθω ότι διαβάζω ένα άρθρο που το έγραψε κάποιος γνωστός μου, κάποιος δικός μου. Επίσης το ότι τα μπλόγκς και ο τύπος δε συμπεριφέρονται σαν στεγανά, δε μπορεί παρά μόνο να ωφελήσει και τους δύο χώρους.

Ερ.: Πόσο σε ενοχλεί όταν άτομα με αντίθετες πολιτικές ή ιδεολογικές απόψεις βρίζουν ή απειλούν τον μπλόγκερ ή άλλους σχολιαστές αναγνώστες του. Πιστεύεις ότι νομιμοποιείται κάποιος μπλόγκερ να διαγράψει σχόλια που θεωρεί ότι ξεπερνούν κάποια όρια που ο ίδιος θέτει για το μπλογκ του.

Γενικά ενοχλούν με οι βρισιές και ακόμα περισσότερο οι απειλές. Ο καθένας όμως που το δόμαν του όπως θέλει κατεβαίνει. Άμα στο μπλογκ του κάποιος δε θέλει κάποιες καταστάσεις, δικαιούται να το χρωματίσει (όχι απαραίτητα πολιτικά) όπως θέλει.

Κοίτα, όσο αυξάνεται το δείγμα, τόσο περισσότερες και οι πιθανότητες για ποιοτικές αναρτήσεις. Αλλά και μόνος του ο όρος «ποιότητα των αναρτήσεων» πιστεύω πίννει νερό.

Εν επαρακολουθούσα τα μπλογκς πριν 4-5 χρόνια, αλλά σίγουρα μόλις πρωτοξεκινά κάτι έχει διαφορετική αίγλη παρά όταν γίνεται πιο κοινό.

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Δεδομένης της ευρείας εξάπλωσης των μπλογκς, πιστεύω μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο. Έχει αναφερθεί ήδη από τον Μαρίνο στη συνέντευξή του η επίδραση της κίνησης Alert.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Τίποτε, εν ωραίο να βρίσκει ο καθένας τα βήματα του μόνος του. Κατά τα άλλα, καλά γραψίματα! :)

Η Δρακούνα αποκαλύπτεται!

2009-11-13T11:58:00.000+02:00

Η Δρακούνα δεν χρειάζεται συστάσεις! Η κυπριακή μπλογκόσφαιρα έχει πολλές πριγκίπισσες και μία βασίλισσα. Και αυτή είναι η Δρακούνα! No questions asked!

Την ευχαριστώ πολύ που με ευχαρίστηση ανταποκρίθηκε στη πρό(σ)κληση για να δόσει συνέντευξη στο "Κυπριακά Μπλογκς".

Ερ.: Από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Από το Δεκέμβριο του 2005. Με έσπρωξε στο blogging ένα όνειρο που είδα με τον Άγιο Νεόφυτο. Ο Άγιος Νεόφυτος καθόταν πάνω σε ένα θάμνο γεμάτο μέλισσες, διάβαζε Paolo Coelho και από κάτω είχε ένα laptop. Του είπα, «τι κάνεις άγιε μου πάνω βάλτο, θα σε τσιμπήσουν οι μέλισσες», στο οποίο μου απάντησε «μην ανησυχείς τέκνο μου, έχω Calamine lotion». Ξύπνησα πολύ ανήσυχη και τηλεφωνώντας στην κα Αντριάνα (η Γραμμή των Αποκαλύψεων) μου είπε ότι φως φανάρι, ο βάλτος σημαίνει ένα ορθογώνιο πράγμα (το keyboard) που εγώ χρησιμοποιώ με κάποιο τρόπο (οι μέλισσες), άρα πρέπει να ξεκινήσω το blogging. Η κα Αντριάνα είπε επίσης ότι το όνειρο μπορεί και να σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσω άμεσα το pyrex που μου χάρισε η πεθερά μου, αλλά είπα να επιλέξω την πρώτη εξήγηση.

Ερ.: Το όνομα Δρακούνα από που βγαίνει; Μήπως αυτοί που σε γνωρίζουν προσωπικά θα σε χαρακτήριζαν σαν «Δρακούνα», δηλαδή χαρακτήρα δύστροπο, ιδιότροπο, νευρικό τζιαι θυμοθκιάρικο;

Το όνομα Δρακούνα δεν βγαίνει από πουθενά. Πρώτα διάλεξα το avatar, το είδα σε ένα site και μου άρεσε και σκέφτηκα ότι μοιάζει με Δρακούνα (έκτοτε δεν κατάφερα να το ξανα εντοπίσω).

Στην πραγματική μου ζωή είμαι η μετενσάρκωση της Julia Andrews στο Sound of Music. Θα ήμουν σκατά καλόγρια, δηλαδή.

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Όχι, είμαι ακοινώνητη. Όπου με κάλεσαν δεν πήγα και τώρα σταμάτησαν να με καλούν και καλά να μου κάνουν.

Ερ.: Πιστεύεις ότι με το να παραμένεις άγνωστη στους αναγνώστες σου, αποκτάς κάποιο πλεονέκτημα; Ίσως η περιβολή της Δρακούνας από ένα είδος μυστηρίου τη βοηθά να γράφει πιο ελεύθερα.

Δεν πιστεύω ότι αυτοί που γράφουν επώνυμα, γράφουν και πιο έγκυρα. Εφόσον διαβάζεις τις απόψεις μου, είτε τις γράψω ως Δρακούνα, είτε ως Κούλλα, πάλι θα τις διαβάσεις. Με άλλα λόγια, επειδή τις έγραψα ανώνυμα δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχω. Θέλω όμως να αποφύγω τη ταμπέλα που συνοδεύει αυτούς που γράφουν επώνυμα. Μου αρέσει που γράφω με ψευδώνυμο και θα συνεχίσω να γράφω έτσι. Anyway, μετά από τέσσερα χρόνια, η Δρακούνα είναι ένας χαρακτήρας από μόνη της όπως και τα άλλα άτομα που αναφέρω καμιά φορά στα posts.

Ερ.: Το μπλογκ σου έκλεισε 4 χρόνια ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα – διασκέδαση, εκτόνωση, εναλλακτικό τρόπο διασκέδασης

-στους αναγνώστες σου - διασκέδαση (ελπίζω), γέλιο, νεύρα (στους anonymous)

-στη κοινωνία - forwards για τα Inbox όλων των εργαζομένων (έχω λάβει τουλάχιστον μια ντουζίνα forwards που είναι δικά μου κείμενα:)

Ερ.: Θεωρείς ότι η συνεργασία σου με τη εφημερίδα Καθημερινή είναι μια μορφή αναγνωρισης του συγγραφικού σου ταλέντου που χωρίς το μπλογκ ίσως να μην αναδεικνυόταν ποτέ;

Προφανώς αν δεν έγραφα στο blog δεν θα ερχόταν η Καθημερινή να μου προτείνει συνεργασία. Εξάλλου, η Καθημερινή συνεργάζεται με τη Δρακούνα και όχι την προσωπική μου ιδιότητα. Άρα σίγουρα το blog ευθύνεται για τη συνεργασία. Θα μπορούσες να πεις ότι είναι είδος αναγνώρισης. Ένα είδος αναγνώρισης που μου πληρώνει τη visa card κάθε μήνα. :)

Ερ.: Πόσο σε ενοχλεί όταν άτομα με αντίθετες πολιτικές ή ιδεολογικές απόψεις βρίζουν ή απειλούν εσένα ή άλλους σχολιαστές αναγνώστες σου.

Αν με ενοχλούσε η αντίθετη άποψη δεν θα άφηνα ανοικτά τα σχόλια στο blog. Εφόσον γράφω κάτι, μπορώ να κριθώ όπως και εγώ κρίνω άλλους. Δεν επηρεάζομαι τόσο εύκολα από βρισιές και απειλές. Νομίζω στα τέσσερα χρόνια, μόνο μια φορά διέγραψα κάτι. Γιατί να διαγράψω κάτι όταν μπορώ να το αφήσω εκεί και να ρεζιλέψω αυτόν που το έγραψε με 10 διαφορετικούς τρόπους? Αυτός γίνεται ρεζίλι, όχι εγώ.

Ερ.: Πιστεύεις ότι νομιμοποιείται κάποιος μπλόγκερ να διαγράψει σχόλια που θεωρεί ότι ξεπερνούν κάποια όρια που ο ίδιος θέτει για το μπλογκ του.

Φυσικά. Ο κάθε blogger δικαιούται να κάνει ότι θέλει με το blog του. Δικό του είναι άλλωστε. Ακόμα και αυτό το blog που περιέχει όλα τα κυπριακά blogs, στην ουσία ανήκει σε αυτόν που το δημιούργησε. Άμα θέλει κλείνει τα σχόλια, άμα θέλει το κάνει private, άμα θέλει δεν περιλαμβάνει κάποια blogs. Το έχω ξαναπεί, τα blogs κατά την άποψη μου δεν είναι Δημοκρατία. Εσύ που σχολιάζεις σε ένα blog, δεν σου ανήκει το σχόλιο. Ανήκει σε αυτόν που σε φιλοξενεί. Επομένως αν ο άλλος δεν θέλει να σε ακούσει, έχει κάθε δικαίωμα να σε αποκλείσει.

Δηλαδή η ποσότητα να φέρνει την ποιότητα? Δε ξέρω, να πάρω τη βοήθεια του κοινού?

Ναι αλλά τώρα έχω πιο λίγο χρόνο για να αφιερώσω σε αυτό και μερικές φορές λυπάμαι.

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Οι bloggers θα καταφέρουν να επηρεάσουν τη κοινή γνώμη η οποία θα στραφεί στα blogs για ενημέρωση και προβληματισμό. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ θα μαραζώσουν, θα κλείσουν και θα αντικατασταθούν εξολοκλήρου από το internet. Οι bloggers θα γίνουν πανίσχυροι και θα χρηματιστούν από την UNOPS για να περάσουν σατανικό σχέδιο λύσης στον κυπριακό λαό. Θα ξεσκεπάσει το σκάνδαλο ο Λουκής Λουκαίδης, ο νέος Κουλίας των διαπραγματεύσεων, αλλά μέχρι τότε θα έχω δραπετεύσει στην Αργεντινή.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Να πίνουν πολύ νερό διότι βοηθά στην ενυδάτωση, να αποφεύγουν τα αναψυκτικά διότι έχουν πολύ ζάχαρη και φουσκώνουν και να μην πιστεύουν ότι βλέπουν στην τηλεόραση.

Τελικά, ο Μαρίνος σέρνει το χoρό!

2009-11-08T22:36:00.003+02:00

Τελικά δεν έγινε κατορθωτό να έχουμε έτοιμη τη συνέντευξη της Δρακούνας, πράγμα για το οποίο απολογούμαστε. Έχουμε όμως μια εξ' ίσου ενδιαφέρουσα συνέντευξη με ένα από τους πιο αξιόλογους νέους μπλόγκερς. Το Μαρίνο! Με τον οποίο, παρόλο που βρίσκω τον εαυτό μου να διαφωνεί μια στις δύο, δεν παύει από του να μου εμπνέει το σεβασμό στις θέσεις του. Απλούστατα, επειδή εμφορείται από απόλυτο σεβασμό στη διαφορετική άποψη, γράφει νηφάλια, χωρίς να προσπαθεί να μειώσει κανένα μέσα από χαρακτηρισμούς, και επειδή η επιχειρηματολογία για την υποστήριξη της θέσης του είναι πάντα τεκμηριωμένη και σοβαρή.

Τον ευχαριστώ για την ετοιμότητα του να συμβάλει στη νέα προσπάθεια του "Κυπριακά Μπλογκς", και του εύχομαι πολλά παραγωγικά χρόνια στο μπλόγκιγκ. Πιστεύω ακράδαντα και χωρίς ίχνος υπερβολής ότι η παρουσία του Μαρίνου έκανε τη Κυπριακή μπλογκόσφαιρα πιο πλούσια.

Αφήνω τη συνέντευξη στη κρίση και τα σχόλια σας!

Ερ.: Μαρίνο, από πότε μπογκάρεις και τι είναι εκείνο που σε έσπρωξε στο μπλόγκιγκ;

Ξεκίνησα να γράφω το Σεπτέμβριο του 2007. Δειλά -δειλά στην αρχή και κυρίως από περιέργεια. Είχα ακούσει πολλά για τα blogs και σαν ιδέα μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα.

Ερ.: Επέλεξες να γράφεις επώνυμα. Ένιωσες ποτέ ότι αυτό σε περιόρισε από το να πεις κάποια πράγματα τα οποία ενδεχομένως θα έλεγες υπό τη κάλυψη κάποιου ψευδωνύμου;

Δεν υπήρχε θέμα επιλογής για μένα. Χωρίς σκέψη από την αρχή ξεκίνησα το blog γράφοντας επώνυμα. Ίσως επειδή πάντα με διέκρινε μια έλλειψη αντίληψης του κινδύνου. Για άλλους αυτή η έλλειψη αντίληψης μπορεί να λέγεται θάρρος και για άλλους θράσος… Τότε είχα, και την άποψη πως ένα blog με ονοματεπώνυμο έχει διαφορετική βαρύτητα. Σήμερα, πρέπει να σου πω πως αναθεώρησα τη γνώμη μου αυτή. Ξεχωρίζω και διαβάζω καθημερινά πολλά κυπριακά blogs που τα διαχειρίζονται άτομα με ψευδώνυμο. Και άρα πιστεύω πως τελικά το ποιος και το πως παρουσιάζεται ένα blog δεν παίζει κανένα ρόλο.

Από την άλλη σίγουρα το να εκτίθεσαι με ονοματεπώνυμο έχει κόστος. Θα σου μιλήσω ειλικρινά: το ότι επέλεξα να γράφω επώνυμα με αναγκάζει να είμαι αρκετά πιο πολύ προσεκτικός στον τρόπο που εκφράζομαι. Αντιλαμβάνομαι πως το blog μου είναι και ο καθρέφτης μου. Και επομένως, χωρίς να λογοκρίνω τον εαυτό μου… προσπαθώ να μην υπερβώ τα όρια.

Το να γράφεις επώνυμα όμως έχει ακόμα ένα ενδιαφέρον στοιχείο: οι αναγνώστες σου σε ξέρουν . Μπορεί να έχουν ήδη διαμορφώσει μια άποψη για σένα από τον κύκλο σου και την ευρύτερη κοινωνική σου παρουσία. Και άρα μπορεί να είναι προκατειλημμένοι. Να σου κάνουν κριτική και ερωτήσεις για μια ανάρτηση βασισμένοι στο τι άκουσαν και ξέρουν για σένα. Αυτό, όμως, είναι κάτι που πια έχω συνηθίσει.

Ερ.: Έχεις δημιουργήσει γνωριμίες με άλλους μπλόγκερς;

Έχω γνωρίσει αρκετούς και θα ήθελα να γνωρίσω από κοντά και πολλούς άλλους. Με άλλους έτυχε να επικοινωνήσουμε μόνο μέσω email ή τηλεφωνικά. Υπάρχει ένας μεγάλος μύθος πως «οι γνωριμίες με μπλόγκερς βγάζουν μόνο σε κακό». Προσωπικά, με όσους μίλησα , παρά τις επί μέρους διαφορές, διαπίστωσα ίδιες αγωνίες και ανησυχίες. Δημιουργικό νεύρο! Και αυτό μου άρεσε!

Ερ.: Κάποιοι διάλογοι που αναπτύχθηκαν στο μπλογκ συνέχισαν μέσω άλλης μορφής (e-mail, τηλέφωνο, δια ζώσης) ή παρέμειναν όλοι στο επίπεδο του σχολιασμού στο μπλογκ;.

Εκτιμώ πολύ και πάντα σέβομαι τους φίλους που διαβάζουν μια ανάρτησή μου και μπαίνουν στον κόπο να μου στείλουν email. Είναι κάτι που συμβαίνει τακτικά και δείχνει ένα ειλικρινές ενδιαφέρον για μια πιο διεξοδική συζήτηση γύρω από ένα θέμα. Ακόμα και όταν τις περισσότερες φορές τα email μπορεί να έχουν έντονο και καυστικό ύφος, εκτιμώ το χρόνο που αφιέρωσαν για να κάνουν ένα πιο εκτενή διάλογο μαζί μου και πάντα καταλήγουμε σε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα.

Ερ.: Το μπλογκ σου έκλεισε 2 χρόνια ζωής. Τι πιστεύεις ότι πρόσφερε:

-σε σένα

-στους αναγνώστες σου

-στη κοινωνία

Θα σου πω κάτι που μπορεί να σε ξαφνιάσει: το blog μου δεν έχει προσφέρει τίποτε άλλο εκτός από εκτόνωση. Σε μένα, σε αυτούς που σχολιάζουν τις αναρτήσεις, σε αυτούς που στέλνουν email, σε αυτούς που αμφισβητούν τις απόψεις μου και ρωτούν.

Τα blogs δεν είναι τίποτε άλλο από ένα δωρεάν μέσο επικοινωνίας που δίνει άμεση και εύκολη πρόσβαση σε οποιοσδήποτε έχει σύνδεση διαδικτύου.

Αν, όμως θα ξεχώριζα μια στιγμή της σύντομης ζωής του blog μου, θα σου έλεγα πως ήταν ο περσινός Δεκέμβρης. Τις μέρες που καιγόταν η Αθήνα μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, διαπίστωσα πως το blog μου.. «άθελά του» έγινε μέσο διαμαρτυρίας πολλών εφήβων. Εκείνες τις μέρες, θυμούμαι πως είχα λάβει δεκάδες emails από μαθητές και διαδηλωτές. Μου έγραφαν για το πόσο πληγωμένοι ήταν. Μου έδιναν την εντύπωση πως βρίσκονταν σε απόγνωση και αδιέξοδο και πως το τραγικό συμβάν στα Εξάρχεια ήταν η αφορμή να διεκδικήσουν αυτά που απαιτούσαν. Πρέπει να σου πω πως αυτά που μου έγραφαν μου έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση…

Ερ.: Θεωρείς ότι η συνεργασία των μπλόγερς με τον τύπο π.χ. Δρακούνα, Joshoua, Πήττας, Νικόλας και άλλοι κατά καιρούς, ενισχύει τα μπλογκς ή τα υποβιβάζει σε προθάλαμο για φερέλπιδες δημοσιογράφους ή συγγραφείς;

Όλα εξαρτώνται από το πώς βλέπει κάθε ένας προσωπικά το blogging. Μου αρέσει που στο εξωτερικό παρατηρώ σοβαρά άρθρα σε εφημερίδες ή παρουσιαστές εκπομπών να κάνουν αναφορές σε blogs. Στην Κύπρο ακόμα βλέπουμε το αντίστροφο: πολλές φορές οι αναρτήσεις στα blogs είναι τα αυτούσια άρθρα των εφημερίδων. Παρά το ότι προσωπικά ακολουθώ άλλο είδος γραφής, δεν με ενοχλεί αυτή η πρακτική. Είναι ακόμα ένας τρόπος που δίνει τη δυνατότητα για διάλογο και επικοινωνία.

Αυτό είναι ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει ένας blogger. Στο χέρι του είναι να κρίνει το θέμα των σχολίων στις αναρτήσεις. Και νομίζω πως δεν υπάρχουν σωστές και λανθασμένες αντιμετωπίσεις. Το blog του καθενός είναι ο δικός του χώρος έκφρασης και είναι ελεύθερος να τον χειριστεί όπως επιθυμεί.

Είναι ένα πράγμα να υπάρχει αντίθετη άποψη για ένα θέμα και άλλο να υπάρχουν ύβρεις. Δεν με ενοχλεί η διαφορετικότητα και η διαφωνία. Όσο έντονα και εάν αυτή εκφράζεται. Και στο blog μου είναι ευπρόσδεκτα ακόμα και ανώνυμα σχόλια. Αρκεί να μην χρησιμοποιούνται ύβρεις. Βέβαια σε γενικές γραμμές το φαινόμενο δεν είναι τόσο μεγάλο και τραγικό όσο μπορεί να ακούγεται. Αν κρίνω από τη δική μου εμπειρία, εδώ και 2 χρόνια, και μετά από 400 περίπου αναρτήσεις, αναγκάστηκα να διαγράψω μόνο 5-6 σχόλια λόγω του υβριστικού τους περιεχομένου. Αν το υπολογίσουμε σε στατιστικούς όρους, τα υβριστικά σχόλια που μου έτυχαν είναι λιγότερο από 2% . Και άρα –αν και λυπηρό φαινόμενο- ευτυχώς δεν είναι σε έξαρση.

Χμ… Δεν είμαι αρμόδιος, ούτε και μπορώ να κρίνω θέματα ποιότητας. Τα blogs είναι σε μια συνεχόμενη κίνηση και αυτό είναι μόνο καλό!

Ερ.: Ποιο πιστεύεις πως θα είναι το μέλλον τον μπλογκς;

Τα blogs είναι ένα δωρεάν μέσο επικοινωνίας, ενημέρωσης, διαλόγου. Και άρα κανένας δεν χρωστά τίποτα σε κανένα. Το που θα καταλήξει η ιστορία με τα blogs ,το εάν συνεχίζουν να έχουν τη μαγεία τους, ή το γιατί δεν κατέκτησαν ακόμα τη θέση του που τους αναλογεί στην κοινωνία, είναι θέμα που αφορά και τους blogger και τους αναγνώστες.

Ερ.: Πως βλέπεις τις μελλοντικές επιδράσεις του μπλογκιγκ στη κυπριακή κοινωνία.

Οι κινητοποιήσεις της κίνησης Alert, μετά την απόφαση των αστυνομικών, έδειξαν πως τα blogs μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις. Μπορούν να προβληματίσουν και να δώσουν διέξοδο στους πολίτες που επιθυμούν να ακουστούν για ένα θέμα.

Επίσης το γεγονός ότι τα blogs είναι πιο άμεσα από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες και τηλεόραση),είναι μια δύναμη που ακόμη στην Κύπρο εμείς οι blogger δεν έχουμε αξιοποιήσει όσο μπορούμε. Η έρευνα που έγινε τον Μάρτιο από το kypriakablogs έδειξε πως το 66% των αναγνωστών θεωρούν τα blogs «μέσο πληροφόρησης» και το 88% «χώρο προβληματισμού». Αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι όταν έγινε η έρευνα τα καθαρώς ενημερωτικά blogs ήταν πολύ λίγα, μπορούμε όλοι να αντιληφθούμε τις δυνατότητες και τις προοπτικές των κυπριακών blogs.

Τέλος, μέσα από τα blogs οι πολίτες μπορούν να προκαλέσουν συζητήσεις και να αναπτύξουν διάλογο για θέματα που μέχρι σήμερα η κοινωνία μας θεωρεί ταμπού. Και άρα αυτό βοηθά τη δημοκρατία.

Ερ.: Τι θα ήθελες να συμβουλέψεις τους νέους μπλόγκερς;

Δεν έχω να τους δώσω καμία συμβουλή! Τα blogs είναι ελεύθερο βήμα στον καθένα και επομένως ούτε μυστικά επιτυχίας υπάρχουν, ούτε συμβουλές χωρούν. Ας αξιοποιήσει ο καθένας το βήμα που του δίνει το blog του όσο πιο δημιουργικά επιθυμεί!

Η Δρακούνα σέρνει το χορό!

2009-11-06T10:21:00.008+02:00

UPDATE: Λόγω απρόβλεπτου κωλύματος η συνέντευξη της Δρακούνας δεν θα δημοσιευτεί σήμερα. Αναμένεται να δημοσιευτεί αύριο.

Φίλες και φίλοι του «Κυπριακά μπλογκς», από αύριο Σάββατο 6 του Νιόβρη εγκαινιάζω μια νέα σειρά αναρτήσεων οι οποίες θα γίνονται με δική σας συμμετοχή/συνεργασία. Πρόκειται για σύντομες προσωπικές συνεντεύξεις των μπλόγκερς οι οποίοι καλούνται να απαντήσουν μια σειρά από ερωτήσεις σε σχέση με τον μπλογκο-εαυτό τους. Η συνέντευξη θα έχει συνέχεια μέσα από τα σχόλια σας, έτσι που να καθίσταται πιο πλήρης και πιο ενδιαφέρουσα.

Παρακολουθείτε αυτό το χώρο συστηματικά. Οι συνεντεύξεις θα διαδέχονται η μια την άλλη κάθε 4-5 μέρες. Δεν υπάρχει κανένα κριτήριο για το ποιος θα συνεντευξιασθεί. Απλά είναι αναμενόμενο οι πολυγραφότεροι να προσεγγιστούν στα αρχικά στάδια.

Τη σειρά των συνεντεύξεων θα ανοίξει η πολυγραφότατη και γνωστότατη στη κυπριακή μπλογκόσφαιρα (και πλέον όχι μόνο!), Δρακούνα!

Ες αύριον λοιπόν τα σπουδαία!

2009-10-30T15:39:00.001+02:00

πραγματοποίησε τα όνειρα σου

2009-10-26T14:42:00.001+02:00

πραγματοποίησε τα όνειρα σου

Είμαι από ένα χωριό της Μόρφου, είμαι παντρεμένη και μένω μόνιμα στην Ελλάδα από το 1979 .
Το μπλόγκιν το άρχισα αρχές του 2007 με τον τίτλο «ποτέ δεν είναι αργά» και το ψευδώνυμο Νοσταλγία). Μετά για τεχνικούς λόγους το κατήργησα και έφτιαξα αυτό που έχω τώρα.
Ο λόγος που αποφάσισα να μπλοκάρω ήταν για να έχω μια άλλη προσέγγιση με την Κύπρο και να μαθαίνω από τους απλούς πολίτες πως σκέφτονται για τα εκεί δρώμενα και όχι μόνο από τον τύπο. Σταλαματιά.

Μπλογκάρει από τον Ιούλιο του 2007

Χαράλαμπος Θεοπέμπτου - Επίτροπος Περιβάλλοντος

2009-10-22T16:45:00.000+03:00

Χαράλαμπος Θεοπέμπτου - Επίτροπος Περιβάλλοντος

Ξεκίνησα το blog την πρώτη μέρα που διορίστηκα από τον Πρόεδρο Επίτροπος Περιβάλλοντος, την 1η Ιουλίου 2006.
Το blog είναι για μένα ένα εξαιρετικό εργαλείο που μου δίνει την ευκαιρία να προβάλω, προβλήματα, απόψεις και σκέψεις και σαν αποτέλεσμα να έχω πολύ ενδιαφέρουσες μέχρι και επιστημονικού επιπέδου αναρτήσεις από τους επισκέπτες ανώνυμους και μη.
Τα θετικά σχόλια που παίρνω μου δίνουν τη δύναμη to keep Blogging !